Met nog twee ronden te gaan kan de toernooiwinst in het BDO Chess Tournament nauwelijks meer aan Vladimir Burmakin ontgaan. De Russische grootmeester boekte zijn zesde overwinning op rij; ditmaal heette het slachtoffer Ruud Janssen, die daarmee de grootmeesternorm die eerder in het toernooi zo dichtbij leek, vrijwel buiten bereik zag raken. Doordat concurrent Kevin Spraggett niet verder kwam dan remise in een twaalf zetten durend niemendalletje tegen Zhaoqin Peng, bedraagt de voorsprong van Burmakin inmiddels anderhalf punt.
Burmakin bracht tegen Janssen net als twee dagen eerder tegen Peng de Chebanenko-variant van het Slavisch op het bord, maar koos nu voor 5...g6 in plaats van 5...Lf5. In het middenspel creëerde Burmakin een witte zwakte op c5, die weliswaar moeilijk onder vuur genomen kon worden, maar Burmakin manoeuvreerde net iets handiger dan Janssen. Toen pion c5 viel, was het snel bekeken.
De Rus wint dus vrijwel zeker het toernooi, maar Jeroen Willemze is nog volop in de race voor een meesternorm. Met Robert Ris volgde hij vandaag een lange theoretische variant in een Siciliaanse Draak. Met 19.Lb7 ging Willemze brutaalweg voor kwaliteitswinst, en hoewel het er gevaarlijk voor de witten uitzag, leek er niets op tegen. Met 27.Rb7 had Willemze waarschijnlijk beslissend voordeel kunnen krijgen. Nu leek het erop dat Ris een soort vesting kon bouwen en een vrije a-pion overhield. Het is de vraag of zwart op de lange duur het witte c2-c4 had kunnen tegenhouden, maar in de partij lukte het in ieder geval niet, waarna Willemze eenvoudig won. Uit de laatste twee ronden heeft hij nu nog één punt nodig voor zijn meesternorm.
Ook Axel Rombaldoni heeft nog kans op een meesternorm, maar hij moet in de laatste twee ronden dan wel anderhalf punt bij elkaar spelen. In de zevende ronde zette hij alvast een goede stap door Jeffrey van Vliet zijn vierde nul op rij te bezorgen. Met 21...Pf4 besloot Van Vliet een pion te offeren in ruil voor een mooi veld voor zijn paard op e5, maar zijn koningsstelling werd er niet veiliger op. Zwart creëerde weliswaar nog aardig wat spel, maar de jonge Italiaan bleef zeer koelbloedig, zeker in het eindspel waarin eeuwige schaakjes op de loer lagen.
En wie was er weer als laatste klaar? Uiteraard, Sebastian Siebrecht, die met tot nu toe slechts één partij onder de vijftig zetten (dat waren er 45) de titel van meest strijdlustige speler met afstand verdient. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de manier waarop Siebrecht de Slavische verdediging van Stefan Kuipers bestreed een snelle beslissing ook niet echt waarschijnlijk maakte. Met kleine positionele middelen bereikte de Duitser een gunstige stelling toen Kuipers met een onverwacht offer (21...e5 en 22...Pxe5) voor de aanval koos. Wellicht was het even later objectief beter om met 26...Dxh3 27.Lxh3 Ta4 nog meer pionnen te gaan oogsten, maar met een stuk minder was het begrijpelijk dat hij de dames op het bord hield. De strategie leek beloond te worden toen Siebrecht met 34.Tf7? in de fout ging en Kuipers met 36...e3! een gewonnen stelling had kunnen bereiken. Nu ontsnapte Siebrecht met een blauw oog, en dat gaf hem de moed om met 47.Kg4!? een dappere winstpoging te ondernemen. De moed werd vrijwel direct beloond: de zwarte koning kwam in een matnet en materiaalverlies was onafwendbaar.
De verwikkelingen bij Siebrecht-Kuipers verbleekten echter bij de krankzinnige capriolen die zich in het Challenger Tournament in de partij tussen David Klein en René Duchêne afspeelden. Wiskundeleraar Duchêne laat zich er graag op voorstaan dat hij totaal niet kan rekenen, maar de kamikazevariant die hij vandaag op het bord bracht, speelde hij geenszins voor het eerst. Enfin, kijkt u zelf maar.
Uiteraard zorgde de partij na afloop voor het nodige vermaak, zelfs bij Otto Rubingh, die een treurige nederlaag leed. Hij speelde lang geen slechte partij tegen Marco de Groot, en kwam zelfs ogenschijnlijk beslissend in het voordeel na de afwikkeling die in gang werd gezet door 18...Lxc3. Waar Otto zeer verstandig uit voorzorg een gaatje voor zijn koning had gemaakt moest Marco steeds rekening houden met grappen op de onderste rij. Na zwarts 23...De4 had Otto weliswaar gezien dat 24.Ta8 niet kon omdat de dame a8 aan het dekken was, maar 24.Td7 Txd7 25.Da8 leek hem om een of andere reden wel mogelijk. Tot hij de zet had uitgevoerd en direct kon opgeven. Na een zet als 24.Dc6 zou wit nog uitstekend gestaan hebben.
Correcter ging het toe bij Rombaldoni-Croese, een partij die terecht door de witspeler gewonnen werd. Croese kon tot zijn spijt niet met 25...Pxe5 terugslaan vanwege 26.Pxe4, en na het gedwongen 25...dxe5 werd de witte d-pion direct een lastige klant. Toen zich daar later nog een c-pion bijvoegde, was het pleit beslecht.
Eveneens een correcte overwinning was er voor Rob Lathouwers, die daarmee herstellende lijkt van zijn kwakkelende gezondheid die hem de afgelopen ronden parten speelde. 16...b4 leek een logische zet van tegenstander Ilias van der Lende, maar Rob had net iets verder gekeken, won pion d5 en gaf zijn voordeel vervolgens niet meer uit handen.
Marc Overeem ten slotte is het zicht op de kop van de ranglijst inmiddels kwijt na zijn tweede nederlaag op rij. Indra Polak offerde in een Caro-Kann snel een pion, maar kreeg daar weinig concreets voor. Toen Overeem met 17...Pa6? zijn pion echter teruggaf, stond wit simpelweg beter. Het werd vervolgens met twee verzwakte koningen wel spannend, maar 31...Dxa2? kon de zwarte stelling echt niet verdragen.
Dat betekent dat Andrea Rombaldoni zijn ticket voor de hoofdgroep van volgend jaar al bijna kan gaan boeken, maar David Klein ligt nog op de loer, en beiden treffen elkaar nog in de slotronde.
