De atmosfeer…
Het was werkelijk ongelofelijk. Meer dan honderd schakers zaten daar stoïcijns, sommigen voorover gebogen, naar het bord te kijken. Niemand had de uitstraling van: “kijk mij hier zitten in een kippenhok! Ik pik dit niet. Ik protesteer. Waar is degene die hiervoor verantwoordelijk is? Mensonterend dat is het.” In een legbatterij kakelen de kippen er vrolijk op los (of misschien inderdaad om andere redenen?!). Maar goed kakelen of anderszins commentaar hebben is op zo’n moment dat een schaker mee mag doen met de aller besten ook not-done. Hoe dan ook.
Vroeger toen mensen van mijn kaliber zelfs nog eens in mochten vallen in het eerste van de gezelligheidsvereniging die toen ook al HWP Haarlem heette, speelden we in de paradijselijke ‘Heeren Sociëteit’ (oude spelling!). Als ik daarvoor nu gevraagd zou worden (utopisch, dat geef ik toe) zou ik daarvoor stellig passen.
Als er een controle, vanuit de gemeente, zou plaatsvinden is de kans groot dat de boel acuut gesloten wordt.
