Hoe verging het HWP 9 tegen Nieuw Vennep 3? Welnu, wat is de overeenkomst tussen een politicus en een autoverkoper? Waarin onderscheidt een kwaliteitskrant zich? Lees gauw verder, en zoek uit hoe HWP 9 scoorde. Voor een beetje schaker is dat een kleinigheid.
Maandag 12 december speelden wij de derde wedstrijd in de externe competitie 2011/2012 tegen Nieuw Vennep 3. De voortekenen waren niet bijster gunstig, want vier van onze vaste spelers waren verhinderd. Gelukkig is HWP dan wel zo groot, dat je altijd wel weer voldoende goede vervangers vindt. Dus gingen we toch met twee volle auto’s op pad, de polder in. TomTom wees ons de weg en zo arriveerden wij bij clubhuis van onze tegenstanders.
Eenmaal achter de borden, realiseerde ik mij dat ik vergeten was om de spelers onze nieuwe regel nog eens te vertellen, namelijk dat degene die het eerste klaar is, het verslag schrijft. Kortom, ik zou het zelf moeten doen. Dat nadeel heeft, naar die bekende voetballer, ook een voordeel, namelijk dat je zelf in de hand hebt wat er via de site op het internet verschijnt. En daar nooit meer af gaat, zodat al je blunders, verliespartijen en onregelmatigheden permanent bewaard blijven.
Dit deed mij denken aan menig artikel in de sportbijlage van de kwaliteitskrant die ik lees. Die artikelen staan vol met achtergronden, over de blessure van Robben, de doping van Contador of het beleid van de hockeybond, maar nauwelijks iets over de wedstrijden, de heroïek en het leed van de sporters, van de vorige dag. Zo’n artikel kan al lang van tevoren worden geschreven, zodat de journalist alleen nog maar een uitslag hoeft te vermelden en één of twee bijzondere feiten over de wedstrijd. Dan lijkt het toch alsof hij er bij aanwezig was. In zo’n kwaliteitskrant kan dat natuurlijk; de lezers daarvan zijn niet echt geïnteresseerd in de
sport, tenminste ze doen alsof. Zou ik dit keer dan ook zo’n soort verslag schrijven?
Waarom eigenlijk niet? Laten we wel zijn. Ook de gemiddelde politicus gebruikt heel veel woorden, om weinig te zeggen. De volgende keer zegt hij nog weer iets anders. Net zoals de gemiddelde autoverkoper. Uit mijn studietijd herinner ik me medestudenten, die naar een mondeling tentamen gingen met het plan zoveel mogelijk te vertellen, om maar te voorkomen dat de professor echt lastige vragen zou gaan stellen. Kortom, het komt vaker voor, veel woorden, weinig inhoud.
Nu is ons prachtige schaakspel een van de sporten, waar je de wedstrijd later nog eens dunnetjes over kan doen. Zo kun je nog eens die prachtige winstgang terugzien, of die stommiteit die je een stuk en daarmee de partij kostte. Ach ja, daar leer je zo veel van, zeggen ze dan. Tja, ik heb al heel veel geleerd op die manier. En het verloop van de wedstrijd is altijd weer te achterhalen.
Trouwens, over de wedstrijd tegen Nieuw Vennep valt eigenlijk niet zo veel vertellen. Echt niet. Hans Huson begon slecht, maar speelde een prachtige partij en slaagde erin uiteindelijk te winnen. Ook Onno Horst mocht dat genoegen smaken, terwijl Charles Hensen het punt deelde. En net zoals bij de kwaliteitskrant, is de ruimte op en moet het verslag naar buiten.
Kortom, het was een avond om gauw te vergeten....
één pot nat.