HWP Haarlem

Vianen/DVP - HWP Haarlem   4 - 4
Na ruim een dozijn potjes in de 2^de klasse, weet het eerste nu wat een echte uitwedstrijd is. Vianen was de bestemming, en voor goede orde, dat is Vianen aan de lijzijde van Cuijk, dat aan de Maas ligt vlak onder Nijmegen. Onze vaste teamleider was afwezig, en dat kwam de vervoerscoördinatie niet ten goede. Met bijna net zo veel auto’s als spelers bereikten we V., ruim op tijd, dat dan weer wel. Dat kan de vier mans sterke Duitse afvaardiging van de tegenstander niet zeggen: ze kwamen doodgemoedereerd 10 minuten te laat, zetten netjes de stukken recht en deden daarmee heel behoedzame zetjes.
Update: partijen

Ondanks deze Germaanse inbreng ging het aan drie topborden behoorlijk Engels aan toe. Jaap mocht tegen FM Dresen (2307), volgde voor hem bekende banen, won daarmee een uur op de klok en toen ook nog een dame tegen toren en stuk. Alleen voor de oppervlakkige toeschouwer leek het daarna nog een beetje lastig.

Bart speelde tegen FM Odendahl (2357), die als verrassingselement op twee met wit speelde. De heren slaagden erin steeds weer een iets beter veld te vinden voor een al goedstaand stuk en toen uiteindelijk de Bundeswehr binnen schootsafstand kwam, werden wat stukken geruild, en in ‘ausgeglichenen’ stand werd tot remise besloten.

René D. probeerde ook zoiets, kreeg mooi actief spel bij betere structuur, maar zijn tegenstander counterde sterk en dwong een kwaliteitsoffer af dat niet te bewijzen viel. Drie nullen voor René in een week: wie stuurt hem een feelgood-email (tweets komen niet aan)?

Ook aan bord vier en vijf vielen de nullen. Pieters tegenstander speelde een afbraaksysteempje, waardoor Pieter wat ruimte won, dat later vooral vacuüm bleek. In het eindspel werd hij er fraai afgecombineerd. Jan-Willem speelde tegen een Duitse muur, stond naar eigen zeggen en inzicht steeds iets beter, maar ging toch in een tactische mêlee ten onder.

Max speelde tegen de vierde Teutoon, die een Spaans ruilvariantje probeerde. Dat leverde een gedekte vrijpion op e5 op, ondersteund door een paardenpaar, tegenover Max’ loperpaar. Zwart kon wat ruimte pakken op de damevleugel maar de hinderlijke dubbelpion liet zich niet oplossen. Toen het de facto 3½-3½ stond, probeerden beiden nog elkaar beentje te lichten, maar werden uiteindelijk heel verstandig de bord- en matchpunten gedeeld.

Daarvoor moesten nog wel eerst Hubrecht en Paul winnen, van de gebroeders Stork. Hubrecht werd met weer een andere succesvolle bestrijdingswijze van het koningsgambiet geconfronteerd, en zag zijn gambietpion niet terug. Toen zwart dacht zijn materiële voorsprong te consolideren, stonden opeens een paar zware stukken op de h-lijn, en de klassieke mataanval was beslissend. Paul probeerde in overbekende stelling een onorthodox plan (of kende hij de theorie niet?) en was gewoon een pion kwijt. Hij had vage rommelkansen op de koningsvleugel, maar voor Paul is dat (soms) genoeg en zo ook vandaag.

Alleen voor leden van HWP Haarlem: de partijen (Bart, Paul)

En zo werd het keurig 4-4 (2-2 tegen Duitsland), met Grieks eten na afloop en consolidatie van de derde plaats. En ongeslagen.

Ulrich Dresen (2307) - Jaap de Jager (2379)   0-1

Reiner Odendahl (2357) - Bart Gijswijt (2329)   ½-½

Ulrich Perschke (2124) - René Duchêne (2155)   1-0

Jan Selten (2063) - Pieter de Jager (2119)   1-0

Dennis Kersten (2152) - Jan-Willem van Prooijen (2126)   1-0

Markus Köhler (2150) - Max Merbis (2088)   ½-½

Ivo Stork (2165) - Hubrecht van den Brekel (1914)   0-1
Ornett Stork (2120) - Paul Lieverst (2061)   0-1