Niet eerder deze competitie wisten HWP I en II zo veel bordpunten in een wedstrijd bijeen te sprokkelen. Het eerste team won daardoor met 6-2 van het nog puntloze Het Probleem uit Amsterdam. Het tweede team kwam dichtbij een eerste matchpunt, maar zoals we weten is 3½ niet genoeg. De Wijker Toren II ging er vandoor met de wedstrijdpunten. Lees en kijk verder voor hele verhaal en een aantal foto's.
Update: partijen geplaatst!
Het eerste moet zijn status als (gedeeld) koploper hooghouden tegen nummer laatst Het Probleem. Het tweede vecht bijna voor de laatste kans tegen De Wijker Toren II.
Het eerste komt wat schuchter uit de startblokken. Het tweede heeft na 16 zetten al een punt. Sander T. is verantwoordelijk voor het punt of is zijn tegenstander meer schuldig aan de nul?
Binnen no-time staan we echter weer gelijk als Peter zich verslikt in het snelle spel van Dragan Skrobic. Jan treft een oude strijder in de persoon van Paul de Rooi. De heren toveren een Spaanse partij op het bord, waar Jan in 1961 al ervaring mee opdeed tegen Tim Krabbé! Het is te moeilijk voor mij en misschien ook voor deze veteranen. Remise is een logische uitslag.
Bij het eerste is er enige tekening in de strijd gekomen. Bart heeft een kansrijk, zo niet beslissend kwaloffer gebracht en Pieter is op overtuigende wijze voordeeltjes aan het binnenhalen. “Uit de losse pols”, zo is het commentaar van de hoofdpersoon zelf. René V. heeft een pion en ook Paul koestert een dergelijk kleinood.
Pieter de Jager: zetten uit de losse pols doen.
Ben is er inmiddels geruisloos afgegaan. Hij heeft een kwaliteit gegeven om een verstikkende omsingeling te voorkomen, maar misschien had er een degelijker verdediging ingezeten. André is er een pion bij ingeschoten, maar Pepijn heeft een initiatief ingezet waarbij ik alleen nog rekening houd met een vol punt.
De stroefheid die het eerste kenmerkt is er na een tijdje wel af. René D. komt eerst nog remise overeen. Na een paar schaakloze weken kiest hij voor zekerheid. Bart wint echter weer fraai en hopelijk laat hij ons via de website meegenieten van zijn partij. Ook Pieter wit in het toreneindspel. Potje uit een stuk lijkt me.
Een andere meevaller is de overwinning van Sander H. Eindelijk weet hij zijn voordeel met een aardige combinatie om te zetten in een punt. Het hek van de dam?
Eduard heeft met zwart tegen de 2000+-er Paul Spruit een halfje aan laten tekenen en Pepijn heeft zijn voordeel inderdaad verzilverd. Hendrik-Jan leek iets te hebben, maar dat was waarschijnlijk een slechte taxatie van mij, want hij kijkt nu tegen een vrij troosteloze stelling aan. Ook zijn er ergens twee pionnen verloren gegaan. Gecombineerd met het gevecht van André om de stelling te keepen, is er bij HWP II weinig hoop op een matchpuntje.
Het eerste heeft een ogenschijnlijk veilige 4-1 voorsprong genomen als Paul een halfje heeft moeten toestaan na eeuwig schaak van zijn tegenstander. Bij Max is er echter iets misgegaan (-6 schat ik zijn stelling op een zeker moment) en Otto balanceert ook al op de afgrond. Hij en zijn tegenstander proberen elkaar te overtreffen met verrassende zetten. René V. heeft dan al tactisch remise aangeboden in een voordelige stelling en zijn tegenstander wil het graag aannemen, maar ja, het team hè.
Max zet in hoge nood nog eens een tandje bij en schwindelt zich een weg naar een vol punt. Hopelijk plaatst hij ook zijn potje op de website, want je moet het naspelen om het te geloven. Otto knokt zich na doldwaze verwikkelingen naar een halfje (komt die pot ook vrij voor het publiek?). Er zit misschien nog meer in, maar na zo veel bloed, zweet en tranen was een halfje het beste voor de gezondheid van beiden. De tegenstander van René V. heeft dan al lang -heel blij- remise geaccepteerd en staat er een 6-2 uitslag op het bord. Vier zeges, vier remises, lekker hoor! En na kennisname van de andere uitslagen blijken we op bordpunten helemaal bovenaan te staan!
Verderop heeft André het loodje gelegd en Hendrik-Jan staat niet meer twee pionnen achter. Wel twee stukken. Maar zo lang er gespeeld wordt is er hoop, vooral als er een dame wordt teruggewonnen. Er ontspint zich een vreselijk tijdnoodgevecht. Ondergetekende misdraagt zich door HJ te wijzen op zijn klok die loopt in andermans bedenktijd. Hoewel HJ nog een stuk of twee wint en meer tijd heeft gaat hij uiteindelijk door de vlag. Een schrale troost is een resterend halfje, want de Wijker heeft geen matpotentieel meer, dat is dan wel weer slim gedaan van HJ. Hoe dan ook, de kleinste nederlaag is een feit en nog steeds staat de hatelijke nul op het bord.
André en HJ strijden tot de laatst snik.
| HWP Haarlem | Het Probleem | |||
| Bart Gijswijt | (2205) | Peter Manuel | (2041) | 1 - 0 |
| Otto Rubingh | (2182) | Paul Scheermeijer | (1948) | ½-½ |
| Rene Duchene | (2188) | Rob Kotmans | (1990) | ½-½ |
| Paul Lieverst | (2062) | Gert-Jan Goedhart | (1947) | ½-½ |
| Sander Helsloot | (2034) | Mark Nieuwenbroek | (1845) | 1 - 0 |
| Max Merbis | (2044) | Iwan Bonoo | (1997) | 1 - 0 |
| Pieter de Jager | (2061) | Marcel Manshanden | (1860) | 1 - 0 |
| Rene in 't Veld | (2089) | Bram van der Linden | (1867) | ½-½ |
| 6 - 2 | ||||
| HWP Haarlem II | De Wijker Toren II | |||
| Eduard Leinwand | (1989) | Paul Spruit | (2025) | ½-½ |
| Peter Beerens | (1987) | Dragan Skrobic | (1918) | 0 - 1 |
| Jan Burggraaf | (1869) | Paul de Rooi | (1933) | ½-½ |
| Pepijn Steenbergen | (1942) | Ronald Maat | (1940) | 1 - 0 |
| Ben de Jong | (1824) | Dennis Bruyn | (1918) | 0 - 1 |
| Hendrik-Jan Gabriels | (1833) | Stefan Jorritsma | (1802) | ½-½ |
| Andre Hendriks | (1906) | Wim Rakhorst | (1952) | 0 - 1 |
| Sander Tromp | (1887) | Hans Wiemerink | (1879) | 1 - 0 |
| 3½-4½ |
