HWP Haarlem

 HWP Haarlem 1 - De Eenhoorn 2:   7-1
Het eerste team rammelt nadrukkelijk aan de poorten van de 2e klasse KNSB. Zonder een zieke René Duchêne werd zaterdag het tweede team van De Eenhoorn met 7-1 naar huis gestuurd. In de laatste drie ronden ging er geen enkele partij verloren en werden maar liefst 19 bordpunten verzameld. In de slotronde kan tegen Euwe 2 de kroon op het fraaie seizoen gezet worden. Maar laat dat nu net de medekoploper na acht ronden zijn! Komt allen die bloedstollende apotheose meemaken op 9 mei in Amsterdam!

Zichtbaar zijn Bart, Max, René, Paul en nog net Sander.
Foto: Wilhelm den Ruijgh

Tegen de Eenhoorn was er vrijwel nergens een vuiltje aan de lucht. Alleen Paul Lieverst en Max Merbis beleefden een hachelijk moment. Max dacht van een Nimzo-Indiër een scherp damegambietje te maken met tegengestelde rokades, maar de stelling was steeds net iets anders. In ieder geval weet Max nu waarom men altijd a3 speelt in plaats van Kb1, want in de analyse leek het alsof zwart geforceerd kon profiteren. Na een stofzuigervariant waarin veel materiaal van het bord verdween was de angel uit de stelling en werd de vrede getekend.

Paul Lieverst en zijn tegenstander waren in moordend tempo al diverse momenten gepasseerd die diepgravende analyse vereisten, toen Paul eindelijk de denktank in ging op zoek naar een geforceerde winst. Fritz vindt die achter elkaar met een onmenselijk torenoffer, maar ook het loperoffer dat Paul verkoos was kansrijk. Hij vond het vervolg echter niet en stond toen ineens een stuk achter. Zwart nam daarop geen genoegen met eeuwig schaak en liet zich alsnog foppen.

Heel wat makkelijker ging het bij René in 't Veld. Zijn dame kwam vroegtijdig op bezoek in de witte stelling, waarna wit alles in het werk stelde om een röntgen-dubbelschaakje te kunnen geven - op zich een leuk fenomeen, behalve als het je twee pionnen en een stelling kost en niets oplevert. René ving alle dreigingen koeltjes op, incasseerde nog een paard dat kamikaze pleegde en liet het punt niet meer in gevaar komen.

Ook Otto Rubingh moest, of mocht, lang doorspelen voor zijn tegenstander de handdoek in de ring gooide. Die tegenstander was HWP'er Rob Mulder (naar verluidt van tevoren content met 3 bordpunten), die in de opening enkele ongelukkige zetten speelde en daardoor al snel bedrukt kwam te staan. Een poging om tot activiteit te komen kwam hem op kwaliteitverlies te staan, waarna Otto bovendien nog naar hartenlust verder kon combineren.

Ondergetekende leek een lange middag tegemoet te gaan. Mijn tegenstander bediende zich van een type halma waarin de opdracht leek de eigen zwartveldige loper zo diep mogelijk in te graven. Daarin slaagde hij een stuk beter dan ik, maar het gevolg was dat de stelling zodanig dichtgeschoven was dat het ook lang zou duren voor het minimale positionele voordeeltje op de damevleugel iets zou opleveren. Gelukkig werd ik geholpen doordat mijn tegenstander een stukoffer pleegde waarvan ik al gezien had dat het kansloos was.

Sander Helsloot kon, terwijl al deze punten zich als vanzelf aandienden, rustig nadenken of hij remise zou forceren of het toch nog even zou proberen. Sander speelde een solide partij waarin hij met zwart moeiteloos alle openingsproblemen oploste. Het voordeel dat hij uiteindelijk verkreeg, was echter te klein voor een echt serieuze winstpoging.

Pieter de Jager aan bord 8 verruilde speciaal voor de gelegenheid de ene dubieuze openingszet voor de andere. Zijn tegenstander wist duidelijk geen raad met de onorthodoxe aanpak die Pieter verkoos, en al snel huppelden de witte paarden de zwarte stelling binnen, terwijl de loper op b2 genoot van een heerlijk uitzicht op e5 en de achterliggende velden. Misschien had Pieter zijn aanval hier en daar van wat extra gif kunnen voorzien, maar de conventionele wapens bleken ook meer dan afdoende.

De laatste overwinning kwam op naam van Taco Vrenegoor. Diens tegenstander stak zeeën van tijd in de opening om tot enkele weinig ambitieuze zetten te komen. Even leek het erop alsof Taco direct vanuit de opening beslissend voordeel zou krijgen, maar dat lag toch iets ingewikkelder. Het voordeel op de klok ebde wat weg, maar de stelling bleef prima en hoewel ik het slot niet heb gezien, ga ik ervan uit dat onze man aan het eerste bord een reguliere overwinning boekte.

Met inmiddels 42 bordpunten staat het eerste dus nog altijd fier aan kop, maar de beslissing valt dus pas op 9 mei in Amsterdam. De tegenstander zal gewaarschuwd zijn, maar na AZ-Vitesse zullen wij dat ook moeten zijn.

Zie ook het andere verslag op de site van De Eenhoorn