HWP Haarlem

Op een zonnige zaterdag toog het tweede van HWP Haarlem naar het rustieke Velserbroek. Ter ere van onze komst waren de prullenbakken vrolijk versierd met de tekst “FUN”, maar er kon ook iets anders staan, want de laatste letter (letters?) was niet goed leesbaar omdat de artiest zich niet op voorhand had vergewist van de breedte van de prullenbak. De fontein in de plaatselijke vaart, die gemaakt leek te zijn van ter plekke opgegraven vliegtuigbommen, spoot er lustig op los, en in het plaatselijke winkelcentrum was het een komen en gaan van de Velserbroekers, waartussen de Haarlemmers zich onopvallend trachtten te bewegen. Marius besloot ter plekke een halfje bruin aan te schaffen, terwijl Rene de plaatselijke economie draaiende hield met de aanschaf van een broodje ei en een broodje kaas, voorwaar geen slechte keus, zoals later zou blijken.

In het “Polderhuis” stonden de uit de klei getrokken Santpoorters ons grijnzend op te wachten, waardoor ons de moed in de schoenen zonk. IM Piet Peelen was gewoon aanwezig en bezette bord 1,  bijna Europees jeugdkampioen Ilias van der Lende op bord 2, en de familie de Roode op de borden 3 en 4. Let wel: we hebben het hier over de promotieklasse!

Na een halfuurtje had Marius zijn tweede halfje te pakken, dit maal een remise tegen jeugdspeler Gravemaker (ja, zoon van de vermaarde massakamp-organisator). Een foutje in de opening werd door Marius afgestraft met zetherhaling, onder goedkeurend oog van teamleider Adrie Pancras. (Marius zou later proberen op eigen gelegenheid de barre terugtocht te vinden.)

Aan de overige borden werd volop strijd geleverd. Uw verslaggever aan bord 1 kreeg de stelling die hij zich gewenst had, Pepijn op bord 2 zijn vertrouwde Aljechin, Adrie had een voorbereide variant van het Frans (gelukkig heeft zoon de Roode hetzelfde repertoire als zijn vader die Adrie aan bord 3 verwacht had), David een nette gesloten stelling, Hendrik-Jan ook Frans met wit tegen 2000+ er Wim Eveleens, Ben de Jong had al snel met zwart initiatief tegen Xander Schouwerwou, en ten slotte invaller Frank Beverdam, op de valreep uit het Haarlemse nachtleven losgerukt, had een veelbelovende Sjevsnikov met wit tegen Stefan Fokkink.

Pepijn had een aardig eindspel, alleen even oppassen dat Pb3 niet wordt ingesloten. Even later werden de handen geschud. Remise? Nee, Pb3 werd toch ingesloten! Beetje een domper, want nu stonden we 1.5-0.5 achter.

Bens remise-aanbod werd afgeslagen, en we schaakten verder, maar de toestand op de velden werd wat somberder, toen Adrie een winnend d5-d6 had gemist, David een verfijnde truc op h7 toeliet,  Hendrik-Jan zich op de achterlijn liet vastzetten, en Ben, Frank en ondergetekende de controle over de partij verloren. De meeste HWP’ers haalden de eerste tijdcontrole niet eens meer, en terwijl op bord 1 beide spelers het noteren eraan hadden gegeven en alleen nog maar zetten produceerden, stonden we met 6.5-0.5 achter. Na reconstructie bleek dat Piet Peelen het eerste door zijn vlag was gegaan, en wel bij uitvoering van de 41e zet. Voordat de scheidsrechter dit had geconstateerd, deed ik nog even een zet (met nog 1 seconde op de klok), dat mij in een kansloos eindspel bracht (ik had intussen een volle kwaliteit minder). Als ik op zou geven, konden we om 16:15 in ons vertrouwde Haarlem terug zijn...

Onder investering van de nodige tijd, had Piet vijf zetten later de stelling waarin de genadeklap kon worden uitgedeeld door een pionnetje te offeren en het matnet dicht te knopen. Maar verbazingwekkend koos hij voor een eindspel van toren plus 3 pionnen tegen paard plus 3 pionnen (op dezelfde vleugel), ook wel gewonnen maar lastiger. Weer 30 zetten later (Piet had nog maar een minuut over) kregen we een stelling waarvan Piet meende dat hij gewonnen was, maar door Keres’ eindspel-handboek als remise wordt beoordeeld. Gelukkig had ik vlot door gespeeld zodat ik nog 17 minuten had toen mijn tegenstander op de 99e zet met nog 3 seconden op de klok remise aanbood.

Alles bij elkaar een wonderlijke middag in een wonderlijke stad. De stemming was niet al te depressief, wetende dat alle volgende tegenstanders gemiddeld 200 elopunten minder op de been kunnen brengen.

HWP-leden: zie de partijensectie voor de partijen.