HWP Haarlem II - KTV I 5½-2½
Na de plichtpleging tegen de gedoodverfde kampioen Santpoort in de eerste ronde speelde HWP II zaterdag pas de eerste echte wedstrijd. Tegenstander in het altijd gezellige Denksportcentrum was KTV I uit Enkhuizen. Net als de meeste eerste teams is KTV sterk op de topborden, maar zwak aan de staart. Daar moest HWP dus toeslaan en aldus geschiedde. De Witte Paarden wonnen met 5½-2½ en dat zonder nederlaag. Goed voor stand in de NHSB promotieklasse en goed voor het zelfvertrouwen.
Update: partijen!
Invaller Allard Ligteringen was het eerste klaar. In een Damegambiet had hij met Wit een aardige aanval opgezet, die net niet doorsloeg. Daarna leek Zwart kansen te hebben op de Damevleugel, maar ook dat was net niet voldoende en een onvermijdelijke puntendeling volgde. Goed gedaan door Allard.
HWP kwam op voorsprong door Hendrik Jan Gabriels, die met Zwart in een Najdorf keihard toesloeg toen zijn tegenstander twee systemen door elkaar haalde. Een fraaie koningsaanval besliste de wedstrijd.
Een andere Najdorf bij Peter Beerens liep minder vlot. Zwart kon zijn zwakke pion op d6 niet oplossen en had weliswaar net voldoende tegenspel over de c-lijn om een zetherhaling af te dwingen. De teamleider vond dat wat vroeg en liet Peter doorspelen.
De tweede invaller Paul Tuijp was lekker bezig in een Spanjaard. Gelukkig liet Paul zich niet afleiden door de matige start van het eerste waarvan hij teamleider is en speelde de stelling koel uit enigszins geholpen door een foutje van zijn tegenstander.
Het derde punt scoorde David Joziasse door in de opening zijn tegenstander weg te blazen. David won een Toren, maar kreeg nog wel een aanvalletje over zich heen. Een aantal nauwkeurige zetten van David consolideerde de stelling en het punt. Een fraaie overwinning.
Peter Beerens was na het uit de weg gaan van de zetherhaling in de problemen gekomen, maar had deze opgelost door de Koningsvleugel handig vast te leggen. Bij 3½-½ voor, betekent elk halfje een matchpunt en dus bood hij remise aan. Tegenstander Keesman mocht dit in eerste instantie niet aannemen, maar koos ter elfder uren eieren voor zijn geld. In de analyse bleek de slotstelling beter voor Zwart.
Slechts een halfje was nog nodig voor de overwinning. Dat viel echter helemaal nog niet mee. Adrie Pancras stond zeer dubieus, zijn tegenstander had een kwal meer (tegen twee pionnen) en was lekker aan het aanvallen. Ben stond fier overeind tegen de sterke Karreman, terwijl op bord 1 Rene in 't Veld een erg spannende, maar moeilijke partij speelde tegen Haakman, waarbij de kansen wisselden.
Ben sleepte het tweede matchpunt binnen. In een tweesnijdend eindspel verdwenen steeds meer pionnen in de doos en was uiteindelijk al het matpotentieel van zijn tegenstander verdwenen. Een knappe prestatie van Ben.
Renés partij bleef tot het einde spannend. Dat het uiteindelijk in remise eindigde kon iedereen vrede mee hebben. (Naspelen!)
Adrie had een stuk verloren en moest met een Paard en een handvol pionnen knokken tegen een Toren en Loper. Wonder boven wonder sleepte onze getructe teamleider er toch nog een halfje uit.
De 5½-2½ was een knappe teamprestatie, waarmee HWP II de rest van het seizoen met vertrouwen tegemoet kan zien.
1 Rene in 't Veld 2083 - Adri Haakman 2054 ½-½
2 Ben de Jong 1814 - Arie Karreman 1953 ½-½
3 Peter Beerens 1981 - Henk Keesman 1755 ½-½
4 David Joziasse 1931 - Peter van der Schee 1864 1-0
5 Adrie Pancras 1890 - Marco Groot 1810 ½-½
6 Allard Ligteringen - Vasco Metten 1761 ½-½
7 Hendrik Jan Gabriels 1827 - Jeroen van Bilsen 1577 1-0
8 Paul Tuijp 1754 - Alex Brouwer 1699 1-0
Even een aanvulling: Ik heb mijn tegenstander niet weggeblazen. Maar hij speelde zelf een nogal ongelukkige opening. Zijn thematische 6...c5? was te vroeg, en gaf me kansen. Een ...Lb7 op de 7e of 8e zet had de schade beperkt tot een of twee pionnen, met tegenspel. Maar zoals dat vaker gaat, de eerste fout lokt een volgende uit. Na 8...Dc7?! kon ik een kwaliteit winnen (helaas geen volle toren), maar de witte dame kwam daarbij wel buitenspel te staan. Na wat fouten over en weer kwam alles tenslotte toch nog op zijn pootjes terecht.