HWP Haarlem

HWP Haarlem II - Aartswoud I 6-2
Een relaas over de belevenissen van HWP 2 op zaterdag 21 november 2009: de winst tegen Aartswoud en het aanvullend programma in een Haarlems restaurant.
De gemiddelde rating van beide ploegen was dan wel 1908, HWP 2 won met 6-2.
Update: alle partijen!

Op deze dag toog HWP 2 naar het denksportcentrum aan het Spaarne. Paul Tuijp had de achterste zaal omgetoverd in een heerlijke rustige schaakomgeving. Ver van bar, klapperende deuren en ander overlast konden HWP 1 en HWP 2 genieten van hun eigen en elkanders partij. Wedstrijdleider Gerie (ook bekend van ons Nova-toernooi) was de aangewezen wedstrijdleider voor HWP 1 maar hem werd verzocht Paul Tuijp te assisteren bij HWP 2. Assistentie die niet nodig was.

Invaller Koos Stolk uit HWP 4 verdedigde bord 8 en uitvaller Peter Beerens verdedigde onze eer in HWP 1. Het werd voor HWP 2 een heerlijk middagje. Aan bord 1 haalde René zijn inmiddels beruchte “weerlegging” van het tweepaardenspel in de nahand van stal. Het kostte Michael Lie zeeën van tijd om uit te vinden hoe je dat moet tegenspelen. Dat lukte niet en René won uitermate koelbloedig.

Harry Lips mocht op bord 2 tegen de – ook in Nova-kringen bekende – Marc Helder. In een snel dameloze partij kwam Harry een pion voor maar verder dan remise kwam hij niet. In de analyse gaf Harry aan dat in de slotstelling (toren en pionnen) Marc Helder gewonnen stond.

David Joziasse speelde een lekkere partij, maar was niet tevreden over zijn zetvolgorde. “Eerst die zet en dan die was veel beter geweest”. Remise was een acceptabele uitslag. Pepijn kreeg Aljechin tegen zich. Hij gebruikte een voortzetting die hij in het verleden ook al eens met zwart tegen zich kreeg. Gaandeweg bouwde hij een overwicht op en met allerlei in de stelling gebrachte schijnoffers (de toren op a1 kon zelfs een keer genomen worden) kon hij een mooi punt noteren. “Een modelpartij”, zo noemde hij het zelf.

Naast hem zat Adrie (met zwart) die de loopgraven variant van de Caro Kann op het bord had gezet. Lichte stukken er uit, Dame op e7, Koning op d7 en de torens hebben de hele achtste rij tot hun beschikking. Het zou remise moeten worden als beide partijen niets zouden doen. Wit opende toch een aanvalletje waarna Adrie de aanval (weliswaar verkeerd) overnam. Wit besteedde plots veel tijd en bij het uitvoeren van zijn 38^e viel zijn vlag.

Hendrik-Jan speelde met wit een scherpe Panov (Caro Kann). Nadat HJ de allerscherpste voortzetting mistte, kon zwart rokeren en ontstond een interessant middenspel dat in remise eindigde. Ook Ben kwam niet verder dan remise. Een mooie c-lijn voor een toren gaf hem net niet genoeg om een overwinning te pakken.

Koos speelde met wit een goede partij. Hij hield de tegenstander continue onder druk, de zwarte koning bleef vastgenageld op e8 en met allerlei penningen en dito dreigingen bezweek zwart. Al met al een keurige overwinning met vier winstpartijen en vier remises en wederom geen nederlaag. Jammer dat Santpoort in deze klasse echt te sterk is, want anders …

De feestvreugde van de spelers van HWP 2 werd getemperd door het dreigende en later definitieve verlies van HWP 1.

Na afloop werd het grote Indiaase restaurant (India Palace) aan de Gedempte Oude Gracht bezocht. Om kwart over zeven kwamen we daar binnen maar wisten wij veel dat we pas om 11 uur de zaak zouden verlaten. Wat in de tussentijd in India Palace gebeurde daar heb je een rasschrijver als Hermann Harry Schmitz (Katastrofale verhalen) of Marius Jaspers voor nodig. Ik waag een poging om deze chaos te beschrijven.

Bestellingen voor drank werden aandachtig opgeschreven en daarna vergeten. Bierbestellingen werden in twee delen uitgevoerd waarbij de gepasseerden, zeker 10 minuten moesten wachten. “Wanneer onze glazen leeg zijn, dan krijgen jullie”.

En dan het eten. Op enig moment kregen we de gelegenheid om onze bestelling aan een mannelijke ober op te geven. Een uur later merkten we vriendelijk op dat we niet alleen kwamen om te drinken (daar zijn betere gelegenheden voor) maar ook om te eten en waar de Dal-soep en de andere voorgerechten bleven. Plots merkte een onzer op dat de mannelijke ober met een (waarschijnlijk onze) bestelling paniekerig richting keuken ging. Weddenschappen werden afgesloten hoe lang het nog ging duren. Ook op andere tafels werden de gezichten wat gespannender; ook daar bleek dat niet alle gevraagde bestellingen tijdig de juiste tafel bereikten. Frappant was dat vier heren, die na ons waren binnengekomen, al hadden gegeten en afgerekend voordat wij ons voorgerecht kregen. Onze tijd doden we door alle partijen nog eens door te nemen en blind-doorgeefschaak te spelen waarbij een foute zet direct door uitschakeling van deelname betekende. René (in ’t Veld) en Pieter hielden de partij het langste vol.

Uiteindelijk kreeg ook Ben zijn hoofdgerecht (52A) en konden we toch nog genieten van een Indiase maaltijd en een kopje koffie of thee van het huis. “Alles naar wens”, durfde een serveerster ons nog te vragen: “nee”.

Voor HWP-leden: de partijen