Na de vijfde speelronde staat HWP 2 bovenaan in de NHSB Promotieklasse. Zelf versloeg HWP 2 het Alkmaarse WaagToren 3 met 5,5 – 2,5, terwijl koploper Aalsmeer verloor van Heerhugowaard, ondanks het verlies van GM Harmen Jonkman van Aalsmeerder Tjark Vos (ratingverschil bijna 500 punten).
Het was volle bak in het Haarlemse denksportcentrum. De drie zalen waren bezet met schakers (Kennemer Open en zeven competitiewedstrijden) en dammers (een competitiewedstrijd). De zeven competitiewedstrijden vonden plaats in de grote zaal waardoor daar dus 110 spelers tegelijkertijd speelden (voor de narekenaars: één wedstrijd was al vooruit gespeeld). Het verschil tussen deze grote zaal en de barruimte bedroeg zeker 10 graden in het voordeel van de grote zaal wat hier en daar toch geklaag leidde.
Om half een was onze trouwe supporter Willem de Ruig al druk bezig om samen met Paul Tuijp en Peter Beerens het HWP-gedeelte in te richten, waarna Adrie en Paul Lieverst deze opbouwers verder assisteerden. Willem is altijd vooraf altijd aanwezig in de hoop ooit eens te mogen invallen in HWP 1 of HWP 2. Een genoegen dat hij tot dusverre nimmer heeft mogen smaken.
Gemiddeld had HWP 2 100 ratingpunten meer dan WaagToren 3 maar na twee uur spelen waren volgens de toeschouwers alle partijen nog in evenwicht. Harry had zich voorbereid op een partij met de zwarte stukken maar speelde met wit In een Spaanse opening had hij lange tijd het initiatief maar door lichte tijdnood kon hij geen winnend plan vinden met remise na 26 zetten als gevolg. Pas na vier uur spelen vielen er twee beslissingen. Adrie stuurde met wit aan op een stukoffer maar werd verrast door een verraderlijk stukoffer van zijn tegenstander. Door te antwoorden met een (ook verraderlijk) stukoffer ontstond een erg ingewikkelde stelling die Adrie beter voortzette dan zijn tegenstander. Een gepend zwart stuk ging uiteindelijk verloren waarna Adrie een punt kon bijschrijven. Rond de klok van vijf uur kon ook Pepijn de schouderkloppen ontvangen. Hij profiteerde optimaal van een foutieve opzet van wit en zijn koningsaanval kon niet opgevangen worden. Een goede overwinning voor Pepijn die zelf ook niet ontevreden was.
Bij de overige partijen was na de eerste 40 zetten nog veel mogelijk. René en Eduard stonden iets minder, Sander en Allard (die op het laatste moment inviel voor een verkouden David) stonden iets beter en bij Peter was het bijzonder ingewikkeld. Om met de laatste partij te beginnen. Vooraf schrok Peter’s tegenstander. “Moet ik weer tegen jou”. Alex Albrecht speelde vorig seizoen voor Heerhugowaard en verloor toen vrij kansloos van Peter. Spelend voor WaagToren mocht hij opnieuw tegen Peter. Het werd een bijzonder spannende partij. Peter won een kwaliteit tegen een aantal oprukkende pionnen, die Peter met een toren in bedwang moest houden. Aan de andere kant van het bord deed Peter verwoedde pogingen om met zijn dame op mat te spelen of materiaal te winnen. Dat materiaal winnen kon eigenlijk niet want dan dreigde een van de witte pionnen door te lopen of kon Peter zelfs mat gaan. Uiteindelijk won Peter als laatste en hoe dat ging kunnen de HWP-leden zelf naspelen (zie partijen).
Allard kwam in een viertoreneindspel terecht waarbij hij nog twee losse pionnen extra had. Het lukte hem niet om en de matdreigingen te pareren en tegelijkertijd de pionnen naar voren te krijgen, met remise als gevolg. Eduard was de partij energiek begonnen, maar zijn tegenstander gaf geen krimp. Eduard forceerde en kwam in een verloren eindspel terecht, waarin hij nog moedig weerstand bood.
Sander was uiteindelijk niet tevreden met zijn behaalde halfje. “Ik heb het ergens laten liggen”. In het eindspel was hij een kwaliteit tegen een verre vrijpion voorgekomen, wat net niet voldoende was voor winst. Zo dat waren de partijen. O nee, op bord 1 streed in alle rust René in ’t Veld. “Hij staat minder”, beweerden ploeggenoten, “al zal René daar wel anders over denken”. René zwoegde voort en plots pakte hij een pionnetje, later nog een en spoedig daarna de partij.
Al met al een goede overwinning tegen een op rating misschien wel maar in de praktijk geen zwak team.
Stand aan kop:
HWP 2 8-26
Heerhugowaard 1 8-22½
De Uil 1 8-22½
Aalsmeer 1 7- 27
Kijk Uit 1 4-20½
HWP 2 gaat de komende twee ronden op bezoek bij Heerhugowaard en Aalsmeer.
De uitslagen:
René in ’t Veld 2060 – Egbert van Oene 1902 1-0
Harry Lips 2001 – John Leek 1872 ½-½
Sander Helsloot 2067 – Rob Spaans 1832 ½-½
Eduard Leinwand 1895 – Piet Pover 1900 0-1
Allard Ligteringen 1925 – Gerrit Lemmen 1769 ½-½
Peter Beerens 1935 – Alex Albrecht 1819 1-0
Pepijn Steenbergen 1945 – Ruud Niewenhuis 1844 1-0
Adrie Pancras 1903 – Johan Plooijer 1826 1-0







Ik heb geen moment beter gestaan, een beetje slappe remise.
René heeft de hele partij het initiatief gehad en goed gestaan. Het eindspel wat hij overhield viel een tikje tegen, maar was nog steeds gewonnen. Sander daarentegen fleste zijn tegenstander in een remise-eindspel en won een stuk (geen kwaliteit). Dat het daarna nog remise liep was misschien iets minder verbazingwekkend dat het er op het eerste gezicht uitzag. De witte koning stond veel beter dan de zwarte. Misschien gaan we er iets te makkelijk van uit dat Sander altijd wel wint!
En Eduard stond na de opening echt fantastisch, daar is iets heel erg fout gegaan.
Voor wat betreft de spektakelstukken bij Adrie en Peter: speel na die partijen!
Smyslov-Botwinnik, 1941 met 9 vrijpionnen, maar hijzelf uit zijn twijfels al, omdat twee van die negen deel uitmaken van een dubbelpion. Dan komt hij met Puth - Mattern, Heimbach 1997; en Stoeber - Kasnitz, 1999, waar in beide gevallen 7 (zegge zeuven) vrijpionnen op het bord stonden. Net als in de partij Beerens-Albrecht. Hulde, en melden, zou ik zeggen!
@ Robert; bedankt voor de aanvulling
@ ieder; partijen volgen
Ik had trouwens makkelijk kunnen winnen in het eindspel maar ik speelde veel te passief.
Het licht ging uit; ik zag het gewoon niet meer..
Volgende keer beter.
Dank voor deze prachtige consatering. Wereldrecordhouder zijn is altijd al een van mijn dromen geweest (naast het halen van 2000 Elo-punten). Zeven vrijpionnen ontstaan natuurlijk alleen in bizarre partijen. Ik ben met de overwinning en het wereldrecord dan ook blijer dan met de kwaliteit van het potje.