Na een lange en harde strijd viel er in Heerhugowaard geen winnaar te noteren in de topper tussen het lokale eerste (met GM Harmen Jonkman) en ons tweede. Winst was er Sander, Jan en Harry, verlies voor Rene (tegen Jonkman), Pepijn en Adrie, met remises voor Eduard en Peter.
Omdat de wedstrijd tussen de andere promotiekandidaten De Uil en Aalsmeer ook gelijk eindigde verandert er niets aan de stand aan kop van de Promotieklasse, waar de strijd om de twee promotieplaatsen buitengewoon spannend blijft. HWP II staat nog steeds gedeeld op kop met 3½ bordpunt voor op de concurrentie.
Rene in ’t Veld had zelf geregeld dat hij op bord 1 tegen Jonkman speelde. Vorig jaar verscheen Jonkman op het tweede bord, omdat HHW bij ons een taktische opstelling vermoedde. Aan dergelijke laag bij de vloerse strijdmethodes doen wij echter niet; we zijn tenslotte een herenclub. Dus Rene op 1 tegen Jonkman; geen taktiek, maar gewoon lekker schaken. Rene had zich goed voorbereid. De Berlijnse muur kwam op het bord en het zag er allemaal heel redelijk uit voor Wit totdat hij ergens b4 speelde. Dit creeerde niet alleen een steunveld voor een Paard op c5, maar ook een heleboel gaten. Dat was wel aan Jonkman besteed, die toen vliegensvlug achter zijn muur vandaan kwam. Ach, hij was gewoon beter, verzuchtte Rene.
Sander Helsloot is buitengewoon goed op dreef dit jaar. In zijn gekende stijl won hij dit jaar al vier keer. Vanuit de opening, altijd met Zwart, eerst gelijk maken, pionnetje isoleren en een beetje drukken. Toen vervolgens zijn tegenstander met al zijn stukken aan de pion ging hangen werd hij op de Damevleugel geplet. Het lijkt allemaal zo eenvoudig.
Supersub Jan Seeleman kende een goede opening (Sveshnikov), maar in het middenspel werd het al gauw erg onduidelijk. Toen Zwart de overhand dreigde te krijgen ging Jan over tot gooi- en smijtwerk en met succes. Hij promoveerde net eerder dan zijn tegenstander.
Harry Lips is ook met een uitstekend seizoen bezig. Net als voor Sander noteerden we al weer de vierde overwinning voor hem. Ook hier was niets op af te dwingen; prettige stelling na de opening, pionnetje gewonnen en gave eindspeltechniek.
Eduard Leinwand leek ook op weg naar een vol punt. Net als Harry had hij een prettige stelling na de opening en won een pionnetje. Alleen de gave techniek haperde hier even. In een Toreneindspel won hij zelfs een tweede pion, maar gaf even later de verkeerde pion weer weg.
Pepijn Steenbergen kreeg zijn geliefde Aljechin opening tegen. Hij wist daar goed raad mee en kreeg een mooie aanvalstelling. Zijn tegenstander bleef echter net genoeg tegenspel houden. In het middenspel veranderde het steltype naar een meer positonele strijd, met nog steeds de beste kansen voor Wit. Toch kwam Zwart steeds beter in de wedstrijd en Wit steeds slechter met een 0 als logisch gevolg.
Peter Beerens was vervroegd terug gekeerd van een mislukte zeereis en had er zichtbaar zin in. Tegen de talentvolle Colin Stolkwijk, in Haarlem bekend om zijn overwinning in de B-groep van het BDO tournooi, speelde Peter een scherpe variant van het Slavisch. Na de opening had Wit een soort permanente aanval. Na drie keer de winst gemist te hebben (twee keer studieachtig, maar een keer verwijtbaar) sloeg de vermoeidheid toe bij Peter. Zwart dwong Dameruil af en stond zelfs een pion voor in het eindspel. Dat had gelukkig niets te betekenen, de Witte Loper was veel sterker dan het Zwart Paard en een zetherhaling volgde al gauw.
Onze onvolprezen teamleider Adrie Pancras had een lastige middag tegen JP Ory, vorig jaar nog bord 1 bij HHW. Adrie werd vastgezet en een bevrijdingsactie pakte niet goed uit. Het resterende Toreneindspel met een pion minder bleek niet te houden.
De partijen zijn binnenkort na te spelen via de website, doen!
