Chess Society Zandvoort - HWP Haarlem III 4 - 4
Wedstrijden tussen HWP en Chess zijn altijd spannend, hield Olaf Clliteur, playing captain van Chess Society, zijn gehoor voor tijdens zijn inleidend praatje. Nou, dat was geen woord te veel gezegd. Wat zich in de slotfase voordeed valt eigenlijk met geen pen te beschrijven. Toch een poging.
Na de nodige schermutselingen stond er met nog twee partijen gaande een 3 - 3 tussenstand op het bord. Namens HWP zaten Kir en Cees nog achter het bord. Cees had een piepklein voordeeltje en bij Kir stond een volstrekt onduidelijke stelling op het bord. Kir had weliswaar een kleine kwaliteit voordeel, maar de zware zwarte stukken waren vervaarlijk het witte kamp binnengedrongen, hierbij ondersteund door twee vrijpionnen op d- en e4. In beide partijen tikte echter wel de de klok in HWP voordeel.
Cees kreeg als eerste een remise aanbod. Na overleg met Bart, die ervan overtuigd was dat Cees ging winnen, werd hij gemaand verder te spelen. Ondertussen keek Kir (zijn tegenstander was duideliijk tevreden met remise) vele malen vragend naar zijn teamgenoten. "Spelen" Kir, "de dood of de gladiolen" was wat hij te horen kreeg. Dus zette Kir zich nog een keer schrap. Ook Cees deed dat, maar hij kon geen ijzer met handen breken en moest uiteindelijk berusten in remise.
Gelukkig had Kir inmiddels de zwarte stelling weten te ontdoen van de angel en leek regelrecht op de winst af te stevenen. De Zandvoorter stribbelde nog wat tegen door een eeuwig schaakmechanisme in te bouwen, maar dat werd vakkundig ontkracht. Hoewel vakkundig niet helemaal het juiste woord is, want de partij zou direct zijn afgelopen als Kir de aangeboden zwarte Dame in het doosje had gestopt. Dat had hem ook de ultieme truc bespaard. De zwartspeler wikkelde af naar het door iedereen (behoudens onze webmaster) gevreesde eindspel van paard en loper tegen koning. Hij had zich hierbij waarschijnlijk niet gerealiseerd dat hij nog maar 17 seconden op de klok had. Wel had hij goed ingeschat dat de witspeler geen idee had hoe dit eindspel tot winst te voeren. Hulpeloos keek hij naar zijn medespelers. "Zet hem mat", Kir, klonk het. Maar waarschijnlijk had Kir het niet goed verstaan, want bij de volgende zet was het 'pat'. Ik kan niet meer zetten stamelde de zwartspeler nog, maar dat werd overstemd door het gejuich van zijn teamgenoten, die klaarblijkelijk wel wisten dat pat, remise betekende. En een 4 - 4 einduitslag.
Zoals gemeld ging aan dit bloedstollende einde nog de nodige strijd vooraf. Zo niet bij Frank Beverdam. Hij werd na Lxh7 weggevaagd door clubgenoot Boudewijn Eijsvogel. Invaller Chris Rensink deed het beter. Tegen de altijd gevaarlijke Dennis van der Meijden maakte hij een knappe remise. Het eerste HWP punt viel te noteren bij Bart Stam. Tegenstander Stefan Geuljans bood nog remise aan, maar gaf op toen hij een stuk weggaf. Een 1,5 - 1,5 tussenstand.
Aan bord 8 had Paul Tuijp het niet gemakkelijk tegen Wim Elsthout. Met een pion achter kreeg Paul een remiseaanbod. Maar tot redelijke ontzetting van de teamleider (en ook zonder overleg, foei Paul!) weigerde hij dit. De pion werd terug gewonnen, maar meer zat er niet in. Integendeel, de ver opgerukte a-pion van Paul leek te worden buitgemaakt en de wiite pionnen structuur was duidelijk beter. Toen er weer een remise aanbod kwam werd dit gelukkig niet geweigerd.
Een modelpartij speelde Allard Ligteringen. Tegenstander Olaf Cliteur werd over de f-lijn opgerold en gaf op toen hij al een stuk achterop was geraakt en ook nog eens de Dame ging verliezen. Een keurige prestatie, waarmee de schlemielige nederlaag tegen ZSC geheel werd goedgemaakt. En.. nog belangrijker, Allard heeft toegezegd ook de resterende partijen te gaan winnen.
De tweede nul kwam op naam van Frank Homburg (het was duidelijk niet de avond van de Franken). Hij werd vastgenageld op eigen helft en toen zijn Dame zich eindelijk naar voren kon wagen stond hij inmiddels twee pionnen achter. Ruil van de Dames tenslotte versnelde het einde.
Een 4 - 4 einduitslag dus. Twee matchpunten na twee wedstrijden. Gezien de tegenstand geen reden tot ontevredenheid, maar met wat meer koelbloedigheid hadden het er ook vier kunnen zijn. En de kracht van de andere teams beschouwend kan het derde elk punt hard gebruiken. Op 24 november komt koploper Aalsmeer naar de Societeit. Dan zullen we meer weten. Wordt het strijden voor promotie of vechten tegen degradatie?!
