HWP Haarlem

Ondanks een ratingoverwicht van ruim 100 ELO punten is het derde er niet in geslaagd de eerste competitiewedstrijd in winst om te zetten. In Schalkwijk werden tegen het zesde van de Kennemer Combinatie de punten gedeeld.

De avond begon erg rommelig. Om acht uur, wat formeel toch het aanvangstijdstip is, waren er slechts 4 Witte Paarden aanwezig. Toen om kwart over acht door wedstrijdleider Bert Bergshoeff de klokken in werking werden gezet was dat aantal aangegroeid tot zes. Want inmiddels hadden ook Ton Mestrom en Cees Visser, die traditiegetrouw een kwartier te laat kwam, hun weg naar de Laan van Berlijn gevonden. Echter van Koos Stolk en Hendrik Jan Gabriels nog geen spoor. Een tweetal telefoontjes leerden dat Koos bij het bejaardentehuis in Bloemendaal stond en dat Hendrik Jan nog gewoon thuis zat. Kortom om kwart voor negen waren we pas compleet. Wat eigenlijk nog een wonder was, want beiden moesten met de fiets uit Haarlem-Noord komen.

Intussen kwam de strijd op de wel bezette borden langzaam op gang. Ben de Jong, op bord 1, had zich grondig voorbereid op de sterke Paul Ruber. Beiden gooiden al in een vroeg stadium de zware stukken in de strijd, wat resulteerde in een onduidelijke stelling.
Ook op bord 2, met Allard Ligteringen achter de zwarte stukken tegen Fer Mesman, voerden de zware stukken de boventoon en ook hier nog weinig tekening in de strijd.
Cees werd op bord 4 langzaam naar achter gedrukt door nestor Rob de Haan en een zelfde lot onderging ook ondergetekende op bord 6 tegen Paul Verkijk. Dit werd weer gecompenseerd door Ton, die de zwarte stelling van Robert Balm langzaam aan het kraken was. Op het zevende bord brachten Rene Schulenberg en KC’er Theo Witkamp een scherpe opening op het bord. Rene verbrokkelde de zwarte pionnen structuur, maar leverde hiervoor wel een pion in. Bovendien verkreeg zwart de half open g-lijn naar de witte Koning. Erg onduidelijk allemaal.

Na nog eens een half uur kwam ook bij Koos en Hendrik Jan wat tekening in de strijd. Koos bouwde aan een gevaarlijke aanval over de h-lijn tegen de witte Monarch en Hendrik Jan zag zijn nadeel op de klok geheel verdwijnen. Zijn tegenstander Joost Jansen, een fervent tijdnood adept, investeerde veel tijd in een bedenkelijke stelling en een remiseaanbod. Daar de stellingen op de andere borden nu niet bepaald in HWP voordeel waren moest er doorgespeeld worden. Bovendien was het ook een beetje sneu voor Hendrik Jan dat hij zich helemaal in het zweet gefietst had voor krap een uurtje schaak. Een foute beslissing achteraf.

De eerste beslissing viel bij Cees. 1-0 achter. Ben trok, zoals hij al aangekondigd had, de stand gelijk, maar doordat ook Rene zijn vlag moest strijken stond er een 2-1 achterstand op het scorebord. Gelukkig tekende Ton voor een vol punt. Echter Allard en Koos, die de witte stelling van Wim Hoffenaar toch niet kon slechten, moesten berusten in remise.

3-3 bij het ingaan van de extra tijd. Met een veelbelovende stelling van Hendrik Jan en een eigen stelling die het ergste overleefd had leek een kleine zege in het verschiet te liggen.
Maar een dramatisch slot zorgde uiteindelijk voor een puntendeling. Zelf kreeg ik het punt in de schoot geworpen doordat de witte Dame in de aanbieding werd gedaan. Wil ik dit op het internet nog wel eens over het hoofd zien, hier was ik er als de kippen bij om haar van het bord te plukken. Tegelijkertijd een boel tumult rond bord 3. Joost loopt weg met de mededeling dat hij gewonnen heeft, Hendrik Jan verbijsterd achterlatend. En inderdaad HJ zijn vlag is gevallen in gewonnen stelling. Maar het is toch zetherhaling sputtert hij tegen. Dat zou best kunnen, maar in de tijdnood consternatie is dat niet geclaimd en zo gaat het punt helaas naar de KC.

Een gelijkspel tegen een zwakkere tegenstander, nu niet bepaald een eerste aanzet naar het kampioenschap. Maar goed als we voor de rest alles winnen is er niets aan de hand en kan eind maart gewoon de vlag uit.

Frank Beverdam