In zijn openingstoespraak gaf wedstrijdleider Harry Lips aan: 'ontmoetingen tussen HWP en Chess Society Zandvoort zijn vaak memorabel'. Hij doelde daarbij vooral op de laatste ontmoeting in Zandvoort, waar HWP 2 het favoriete Chess Society 1 op onwaarschijnlijke wijze wist te verslaan. Uit een ander jaar herinner ik me nog een incident met drie keer dezelfde stelling waarbij op de verkeerde manier remise werd geclaimd, waarna onze speler nog won en een belangrijk punt binnenhaalde.
De ontmoeting van dit jaar tegen HWP 3 was eigenlijk minder memorabel. Natuurlijk was er een incidentje waarbij de wedstrijdleider een beslissing moest nemen en die door miscommunicatie bijna leidde tot een protest van onze vrienden van Chess Society; gelukkig werd dat sportief opgelost. Vrienden? Ja, wat mij betreft wel want Olaf Cliteur, Boudewijn Eijsvogel, Ben de Leur, Kees Koper, Chris van Bockel en Dennis van der Meijden om maar wat bekende Zandvoortse spelers te noemen komen we al jaren in competities, op toernooien en zelfs op onze schaakclub tegen.
De wedstrijd was al een week eerder geopend met twee vooruitgespeelde partijen. Willem Mook verslikte zich die avond in Kees Koper. Kees leek het initiatief te hebben maar overzag torenverlies. Willem gaf de torenwinst na de partij teleurgesteld aan maar had geen verklaring voor het feit dat hij de torenwinst niet daadwerkelijk uitvoerde en helaas moest hij zich daarna snel gewonnen geven.
Adrie – toch al sterk bezig dit seizoen in de interne met op dat moment 4 uit 4 tegen gemiddeld spelers van team 4 - moest tegen de op papier favoriete Ramon van Beemdelust. Met gezonde René Duchene zetten wist Adrie een positioneel voordeel te bereiken waarbij Van Beemdelust de draad, een pion en na een ultieme winstpoging een stuk kwijtraakte.
Met de stand, 1-1 waarbij het 2-0 had kunnen zijn, werd op de 30e de strijd vervolgd. Chess Society speelde zonder de voorlopig gestopte Fred van der Klashorst maar verrassend met Dennis van der Meijden die, na twee jaar gestopt te zijn, weer begonnen was.
Was het de voorbereiding van een aantal spelers, de hernieuwde spanning of te weinig wedstrijdritme. De resterende witspelers van HWP 3 hadden het zwaar. Cees Visser had geen makkelijke tegenstander, kwam een beetje dubieus uit de opening, kreeg wellicht nog een kans op beter spel maar werd uiterst vakkundig door zijn tegenstander verslagen. Frank Beverdam had zich zondag niet verstopt achter zijn openingsboeken maar stond volop in de belangstelling in de halve marathon heen en weer tussen Haarlem en Zandvoort. Frank kende daardoor de opening niet die Dennis achteloos uit zijn mouw schudde en snel won: “dramatisch slecht”, zo vatte Frank zijn prestatie samen.
Koos had het eigenlijk niet zwaar, kwam gewonnen te staan en fluisterde mij toe: ”punt is binnen” waarna hij in het later ontstane toreneindspel pardoes zijn sterkste pion weggaf en niet verder kon komen dan remise.
Onze zwartspelers deden het beter. Paul Tuijp leek dan wel ingesnoerd op de damevleugel maar na c5 kwam hij los en stond hij niet slechter. Maar na dom kwaliteitsverlies kon Paul toch de koning omleggen. Kir Teo kwam om kwart over acht binnen en werd direct door teamleider Adrie naar de kleine zaal gedirigeerd. “Hoezo, extern spelen?, ik weet van niets”. Het bleek dat Adrie de berichten aan Kir naar een verouderd e-mailadres had gestuurd. Maar Kir zal Kir niet zijn om zich snel te herpakken en rustig en gedecideerd Boudewijn Eijsvogel te verslaan. Hubert van Kooten is de nieuwe aanwinst voor HWP 3. Hij heeft vijf jaar niet geschaakt en is vooral – ook te horen aan zijn heerlijke Westfriese accent – bekend in NoordHolland Noord bekende schaakkringen. Een rustige opgezette partij sudderde langzaam naar de tijdnoodfase waarin plots een zware strijd ontbrandde. Beide spelers met nog minder dan 2 minuten en met 10 zetten te doen stopten met noteren. Pas nadat Harry met moeite aan de spelers kon kenbaar maken dat er een vlag gevallen was, werd gestopt en kon een reconstructie plaatsvinden. De laatste zetten van beide spelers telden daarbij niet mee aangezien Harry al eerder 15.00 op de klok had geconstateerd. Olaf had precies op de 36e zet Pd5 gespeeld waarna zijn klok op 15.00 kwam en daarna de klok indrukte. Dit leidde nog tot discussies maar het eindresultaat was dat Hubert door tijdsoverschrijding van de tegenstander won. De slotstelling was ook duidelijk in het voordeel van Hubert.
Al met al geen goed begin voor HWP 3 en zeker geen wedstrijd die we “memorabel” mogen noemen. Er zijn kansen geweest op een of twee matchpunten maar deze kansen werden helaas niet benut.
| Hubert van Kooten | 1952 | Olav Cliteur | 1899 | 1-0 |
| Adrie Pancras | 1895 | Ramon van Beemdelust | 2029 | 1-0 |
| Paul Tuijp | 1779 | Ben de Leur | 1982 | 0-1 |
| Cees Visser | 1850 | Stephan Geuljans | 1973 | 0-1 |
| Kir Teo | 1781 | Boudewijn Eijsvogel | 1803 | 1-0 |
| Frank Beverdam | 1765 | Dennis van der Meijden | 1860 | 0-1 |
| Willem Mook | 1810 | Kees Koper | 1739 | 0-1 |
| Koos Stolk | 1750 | Chris van Bockel | 1795 | 1/2-1/2 |
