HWP Haarlem

Kennemer Combinatie V - HWP Haarlem III   4½ - 3½
Dinsdagavond 16 december 2008 speelde HWP 3 een uitwedstrijd in Bloemendaal tegen Kennemer Combinatie 5. Dit team is het sterkste team van KC dat door de week speelt en bestaat uit onder andere: Rob Oosting, Addy Hendrikse, de gebroeders Hoogenes en Ron van de Enden. Heren die regelmatig kampioen zijn geworden in de 1e klasse NHSB maar bijna nooit op zaterdag spelen. Vooraf waren we bevreesd voor een flinke afstraffing maar uiteindelijk viel dat mee.

KC 5 speelt in het rustige bejaardencentrum De Rijp. Ruime tafels, een paar interne potjes en voor de sterkste jeugd een training van Dimitri Reinderman in een aparte ruimte. In de loop van de avond druppelen dan enkele KC-spelers die, met een biertje in de hand, de partijen gadeslaan. Zo stonden er bij de laatste twee partijen (van Koos en David) een 20-tal toeschouwers rond de borden. 

HWP 3 was zonder teamleider naar Bloemendaal vertrokken. David viel in op bord 3 voor Kir en Harry had afgezegd wegens rugklachten (beterschap Harry). Dat betekende wel dat Adrie tijdens zijn partij contact moest opnemen met de Sociëteit om te vragen waar Cees bleef. Cees was gelukkig onderweg; hij had verondersteld dat we thuis moesten spelen.

Adrie kwam in de opening niet in de partij en keek al snel hoe tegenstander Rob Oosting (oud HWP) met zwart de witte stelling klem zette. Met nauwkeurig spel probeerde Adrie de stelling te verdedigen en zich te ontworstelen maar dit lukte niet echt. Rob vergistte zich echter in zijn ijver om de definitieve aanval in te zetten, dreigde een belangrijke pion te verliezen offerde een kwaliteit om er daarna achter te komen dat wit los kon komen. Rob verloor iets later door tijdsoverschrijding. Daarmee was de stand op 2½ - ½ voor HWP 3 gekomen want:

Willem is boos; boos op zichzelf. Willem had zijn eerste partij tegen Chess Society dom verloren en hij wilde revanche. In de 2e ronde won hij, in de 3e ronde won hij en ook deze avond won hij en wel van oud-HWP-er (ook hij) Tim Roosink. Dit keer was het een partij uit een stuk. Tim speelde voorzichtig en beet niet goed van zich af. Willem brak door het centrum, Tim probeerde nog een geintje maar Willem speelde een foutloze partij. Willem, mijn complimenten.

Cees had dan wel 18 minuten op zijn klok verloren, toch koos hij voor een messcherpe Aljechin. Hij offerde een pion voor aanval en het zag er allemaal geweldig uit. Zijn tegenstander verdedigde secuur, gaf een pion terug en uiteindelijk berusten beide in remise.

Hubert kwam in de opening met zwart snel gelijk te staan. Om ook beter te komen, vroeg hij teveel van zijn stelling. Hij verloor een pion zonder compensatie en in tijdnood mistte hij nog een kans waarna zijn tegenstander met een “dikke vette vrijpion” (HvK) makkelijk won.

Paul stond ingedeeld tegen Sacha Schiermeijer. Toen die na tien minuten niet was komen opdagen, sprong wedstrijdleider Erwin Hoogenes achter de zwarte stukken. Dat scheelt een dikke 100 elo-punten. Erwin droeg het wedstrijdleiderschap over aan Rob Duijn. Na een rustige opening ontstond er wat vuurwerk: Paul weigerde een stukoffer aan te nemen en in de slotfase liet hij zich beetnemen. Tussenstand 2½-2½. Frank stond de hele partij twee vrijpionnen voor (zijn tegenstander overzag een kleine combinatie). Frank bracht de partij moeizaam, heel moeizaam tot winst en daarmee hadden we aan een half punt uit twee wedstrijden genoeg voor in ieder geval een matchpunt. Dat halfje kwam helaas niet.

Koos was jarig, zo bekende hij achteraf. Tegenstander Addy Hendrikse geeft graag cadeautjes maar niet in de vorm van (halve) punten aan zijn tegenstander. Tot dusverre had hij drie uit drie en na deze partij vier uit vier. Het werd een zware Marshall waarin Koos moeizame pogingen deed om zijn pion achter te rechtvaardigen. In het verre middenspel vergistte hij zich, kwam een loper achter maar probeerde nog eeuwig schaak te forceren. Dit bleef bij proberen. 

Over de partij van David kunnen we twee boeken schrijven. David vatte het als volgt samen: “We speelden een partij volgens klassieke lijnen, waarin ik een plan uittestte dat ook nu nog wel eens in de praktijk voorkomt. Maar ik deed dat onnauwkeurig. In gelijke stelling begon ik daarna te vroeg een actie op de koningsvleugel, met niet het beste pionoffer. Uiteindelijk kwam ik met een kwaliteit minder verloren te staan en raakte bovendien in tijdnood, maar zwart weigerde de knockout toe te dienen en gaf tot mijn vreugde de partij weg. Door een simpele rekenfout liet ik daarna een geforceerd mat in tien achterwege, en verloor alsnog (misschien wel terecht). Het geluk was niet aan me besteed.”

Aardig was ook om Willem Hensbergen wederom te ontmoeten. Dit keer in zijn rol als deelnemer aan de interne van KC. De vrijdag ervoor was hij nog teamleider van Aalsmeer dat won en daardoor de naaste concurrent van KC was geworden. Voor de grap vroeg ik of ik hij ons team wilde leiden. Dat wilde hij wel, maar een stukje schrijven liever niet.

Zie ook het verslag van Rob Duijn op de website: http://www.schaakclub.nl/

Partijen voor leden toegevoegd.