De ietwat ongebruikelijke formulering boven dit stukje is geen vergissing. Het zou te veel eer zijn geweest als er normaal had gestaan: “HWP3 handhaaft zich”. Het derde liet in de slotronde tegen het al gedegradeerde en nog puntloze Bakkum een pijnlijke 3-5 nederlaag noteren en gaf daarmee Volendam nog de kans om hen te achterhalen. Dat lukte de Veermannen en hun aanhang echter niet: zij verloren nipt van Aalsmeer, waardoor HWP3 zijn verblijf in de eerste klasse een jaartje verlengt. Er is alle ruimte voor verbetering volgend jaar!
De gezamenlijke slotronde van de eerste klasse werd net als vorig jaar weer opgevoerd in de sauna van de Bejaardencentrum “de Rijp”, het onderkomen van de Kennemer Combinanten, die zelf met hun 5de team streden om het kampioenschap tegen Castricum. Het was weer een enerverende en daardoor alleraardigste schaakgebeurtenis.
Uw verslaggever betrad de arena pas na een uur spelen en toen was al duidelijk dat het geen walk-over voor het derde zou worden. Frank Beverdam was de eerste die ten onder ging, nadat hij in zijn geliefde koningsgambiet niet goed had opgelet en binnen 15 zetten kon opgeven. Daarna bleef het een tijd stil: Een half uur voor de tijdcontrole bracht David de gelijkmaker binnen na een goed gespeelde partij waarbij de enige angst as dat hij op het eind niet met zijn tijd zou uitkomen. Een minuut later stond HWP 3 weer achter. Adrie staakte eindelijk de strijd. Hij was al veel eerder een verdwaald paard kwijtgeraakt na een uiterst riskante pionwinst.
Daarna vielen de onverwachte klappen: Cees Visser stond een kwaliteit tegen een pion voor, maar na wat ongelukkige zetten dreigde een loper op de damevleugel ingesloten te raken. Toen Cees met zijn dame te hulp snelde werd hij aan de andere kant hardhandig matgezet. Erger nog was wat Kir Teo overkwam. Zijn tegenstander had zich vercombineerd en Kir stond een stuk voor. Onder druk van de klok en het restje initiatief van zijn opponent gaf hij have en goed weg. 4-4 zat er toen eigenlijk al niet meer in. Wel scoorde Willem Mook nog een verdiend vol punt na een gepolijste positiepartij (ook dat kan ie!), maar bij Koos Stolk zat er al geruime tijd niet meer dan remise in. Alleen Paul Tuijp wilde nog wedstrijdhardheid tonen. Dat mislukte volledig na een partij waarin hij in veelbelovende positie een dubieus stukoffer had gepleegd en dat stuk weer terugwon, maar daarbij de kans miste een toren te winnen. Het overgebleven eindspel met pluspion mishandelde hij zodanig dat hij blij mocht zijn dat de witspeler in de uitvluggerfase met weinig tijd geen winstpoging meer deed.
Gelukkig was gedurende de wedstrijd bij een blik op de belendende borden al duidelijk geworden dat Volendam geen 6-2 ging scoren tegen Aalsmeer. Uiteindelijk won Aalsmeer met 4½-3½ en bleef het derde de Volendammers twee matchpunten en wat bordpunten voor.
Een teleurstellend einde van een redelijk seizoen voor het derde. Twee ronden voor het einde leek het team al veilig, maar de twee onnodige nederlagen in de laatste twee ronden maakten het toch nog een beetje spannend.
Adrie Pancras reflecteerde dit beeld het beste: Na een imponerende 5 uit 5 was de pijp leeg en eindigde hij met 2 nullen. Desondanks topscorer en een TPR van 2056!
Ook Willem Mook scoorde 5 uit 7 (TPR 1900) en bewees een waardevolle kracht voor het team te zijn. Zijn twee nederlagen waren bovendien van volstrekt onnodige aard. Cees Visser en Frank Beverdam scoorden 50% en was naar behoren, maar zij kunnen beslist beter. Kir Teo bedierf zijn score in de laatste ronde en bleef op 2½ uit 6 staan. Paul Tuijp en Koos Stolk kwamen niet verder dan -2, en uit de TPR blijkt dat met name Koos beten zou moeten kunnen. Hubert van Kooten had een waardevolle aanwinst voor het team moeten zijn, maar viel haverwege uit, na een ietwat teleurstellende 1 uit 4 (op het eerste bord). Een groot lichtpunt waren de invalbeurten van David Joziasse, die aan het begin van het seizoen nog had afgezegd omdat hij twijfelde ooit nog een fatsoenlijke zet te zullen doen. Ging hij in een enerverende partij tegen kampioen KC 5 nog ten onder tegen oude rot Ron van den Enden, in de andere twee partijen liet hij zien dat hij zeker op dit niveau thuishoort en nog wel hoger ook.
