In een dampende speelzaal heeft het vierde team een klinkende overwinning behaald op Santpoort III: 5-3. Het was spannend tot het einde. Marius moest remise houden om de overwinning zeker te stellen. Zijn tegenstander had Marius flink in de klem. Zowel ruimtelijk als met een irritant doorgelopen pion op h2. In wederzijdse tijdnood nam Marius een dappere beslissing; hij offerde een kwaliteit om de gevaarlijke pion onschadelijk te maken. Het resterende eindspel (twee torens tegen toren en loper met nog een handvol pionnen aan beide kanten) leek nog een hele kluif te worden.
Maar de machtige loper heerste over de zwarte velden en stond onaantastbaar midden op het bord. De tijdnood kreeg vat op de tgenstander, die zich dramatisch vergiste door een schaakje te geven in plaats van uit de penning te lopen met zijn koning. Zelden zo´n fataal schaakje gezien. Deze verdient het opgenomen te worden in Tim Krabbé´s curiosa van fatale schaakjes. Dat kostte dus een volle toren. Met een loper meer en nog ruim twee minuten op de klok ontspande Marius zich (remise was binnen en het zou nog mooier worden) terwijl zijn opponent in opperste verwarring de klok liet lopen teruglopen tot 0.00. Hiermee was de eerste overwinning van het vierde veiliggesteld.
Terwijl het vijfde dat ook thuis speelde allang aan het bier was, werd er bij ons nog volop gespeeld. Invaller Eelco Kummer (voor Lucas Mulder, die een kleine operatie moest ondergaan) was aan het vijfde bord het eerste klaar. Een snelle overwinning. Daarna twee remises, van Kir en schrijver dezes. De Engelse partij is niet echt mijn cup of tea maar ik kwam goed uit de opening en wist de gefiachetteerde witte loper te ruilen. Uiteindelijk met alleen de zware stukken en nog zeven pionnen op het bord bood ik remise aan, ondanks het feit dat mijn tegenstander een dubbelpion had en ik de enige open rij. Was ik niet herstellende van een griepje en had ik mij onverschrokken gevoeld, dan had ik zonder gevaar nog lang kunnen doorspelen.
Daarna bleef het heel lang onduidelijk. De andere beslissingen vielen pas na kwart over 11 uur. Teken van serieuze tegenstand. Teken van serieus geschaak van onze kant. Teken van goede concentratie. Geen geblunder maar ook geen walkovers.
Naseeh wilde perse aan het eerste bord spelen. Belangrijk voor zijn rating of zoiets. Ik was dat eerst niet van plan maar wilde e.e.a. ook niet op de spits drijven. We zijn hoffelijk, niet waar. In een fantasierijke partij werd hij naar achteren gedrongen. Zijn tegenstander liet zien hoe je creatief kunt zijn met Dame en Paard. Dat kostte Naseeh een paard en vervolgens in tijdnood ook de partij.
Marko werd geconfronteerd met de kracht van het loperpaar in een open stelling. Puur uit clubliefde, op mijn verzoek, heeft hij zich nog lang laten kwellen. Dank voor het vertoon van masochisme. Misschien zat er, op miraculeuze wijze, nog een halfje in, zo dacht ik. (Want het punt van Marius had ik nog niet geteld). Maar helaas dat was niet het geval. Het einde van lijden kan een opluchting geven.
`Nieuwkomer`Paul Tuijp won verdiend, hoewel het volgens hem zelf ook nog heel anders had kunnen aflopen. En ook Richard Vink, nog niet op de club verschenen maar wel extern actief bleek het nog niet verleerd te zijn.
Het vierde is overigens half vernieuwd. Verdwenen zijn: Koos Stolk, Chris Rensink, Erdni Batyrev en Harry Wierda. Gekomen zijn: Kir Teo, Paul Tuijp, Lucas Mulder en Naseeh Zydayah. Gebleven zijn: Marko Boekhout, Marius Jaspers, Richard Vink en als verse teamleider Bas Kamps.
Een sterk begin van wat een mooi seizoen kan gaan worden.
Bas Kamps
@Willem: gezien de stand in de interne kan jij (vijfde!) aanspraak maken op een plek in het eerste!