HWP Haarlem

Het vierde, drie punten los van de concurrentie, bleek dinsdagavond in de sociëteit toch niet onoverwinnelijk en morste het eerste matchpuntje: 4-4 tegen Castricum 2. Van tevoren hadden we getekend voor een remise. Castricum is immers een sterk team, dat tot nu toe wat onderpresteerde. Ze hebben gemiddeld een iets hogere rating (1755) dan wij (1725). Dus een remise is een heel goed resultaat, zou je zeggen. Maar dat is de rationele kant.

Gevoelsmatig hebben we ze laten ontsnappen met een punt. Zelf was ik de laatste die klaar was. Tegen kwart voor twaalf en nog maar luttele minuten op de klok overkwam mij wat ik als het ultieme schaakhorrorscenario beschouw. Een goede reden om het actieve schaken vaarwel te zeggen en alleen nog rustieke schaakpuzzeltjes op te lossen bij de vrienden van Chesscool. Het staat 4-3 voor ons. Op het bord een moeilijke stelling met nog veel zware stukken. Materieel in evenwicht. Tegenstander door de teamleider geforceerd om door te spelen, terwijl hij tevreden was met remise. Tientallen mensen er om heen. Iemand die tegen mij roept `4-3, het hangt van jou af`. De klok die door tikt. De eerste tijdcontrole keurig gehaald met 26 seconden over. Het hele avond, ondanks gebrek aan concentratie en scherpte, goed gespeeld, herhaaldelijk gewonnen (zij het in hogere zin) gestaan, en het niet kunnen uitmaken en dan - in de volle schijnwerpers - een enorme blunder begaan. Grafzet is een eufemisme. Terwijl een eenvoudig loperschaakje genoeg was om een gezonde pion te winnen en wellicht ook de partij. Ik was er goed ziek van. De rest van de avond, de onrustige nacht die volgde en de hele volgende dag.

Omdat ik zo met mezelf bezig was had ik weinig oog voor de teamleden. Dit verslag is dus compleet noch volledig. Dus HWP-IV vul aan met je eigen ervaringen. Het verging Nazeeh Ziyadah, hersteld van een beenbreuk en gelukkig weer eens op de club heel goed. Hij wist zijn sterke tegenstander met luide zetten te imponeren en won gedecideerd. Zo verging het ook Richard Vink, die een remise kreeg aangeboden, eens om zich heen keek en dacht, laat ik nog maar even doorspelen en vervolgens vlot won. Marius Jaspers, niet zo vaak meer op de club de laatste tijd, bleek het nog niet verleerd en speelde een evenwichtige remise. Kir Teo won bekwaam. Paul Tuyp had een lastige avond. Lange tijd zag het er heel goed uit. Later een stelling, waarin Paul een loper had voor 3 pionnen. Helaas werd die stelling nodeloos geruïneerd. Marco was de enige die gezwijnd heeft. Hij stond lastig, sommigen zouden zeggen verloren, bracht toch listig een matnet aan waardoor zijn tegenstander genoodzaakt was om eeuwig schaak te forceren. Goed teruggevochten dus. Lucas ging tamelijk geruisloos onderuit. Opvallend is dat we deze keer vooral goed scoorden op de eerste 4 borden (3½ punt) en het slecht deden op de 4 laatste borden (½ punt). Dat is ook wel eens andersom geweest.

Nazeeh Ziyadah - Hans Schagen 1-0
Richard Vink - Gerrit Holsteijn 1-0
Marius Jaspers - Wim Pool ½-½
Kir Teo - Henk van der Eng 1-0
Paul Tuijp - Egbert Kooiman 0-1
Bas Kamps - Rob Dekker 0-1
Marco Boekhout - Jo Clarijs ½ -½
Lukas Mulder - Hidde Brugman 0-1

We staan met 9 punten nog 2 punten los van Santpoort 3, die we al met 5-3 verslagen hebben. We mogen nog tegen Schaakgroep Koedijk 1, die nu vierde staat met 6 matchpunten en de laatste wedstrijd tegen Het Witte Paard 2, die met 2 matchpunten nog moet vechten tegen degradatie. Kortom we hebben het in eigen hand. Concurrent Santpoort moet nog tegen Schaakgroep Koedijk en tegen Krommie. Z.S.C. Saendekan nog naderbij komen, heeft inmiddels ook 7 punten en heeft een relatief gemakkelijk programma tegen de laatst geplaatsten.

Zie: de site van de NHSB