HWP Haarlem

De tweede klasse is een maatje te klein voor het vierde team. Ook de laatste wedstrijd werd overtuigend gewonnen tegen onze naamgenoten van Het Witte Paard te Zaandijk: 4,5- 3,5. Zo werd het vierde ongeslagen kampioen. Alleen tegen het tweede van Castricum werd een puntje verspeeld. De concurrentie bleef ver achter. Alleen Saende IV bleef met 11 matchpunten een beetje in de buurt.  Met 13 matchpunten en 35,5 bordpunten is het vierde soeverein kampioen geworden.

Het kampioensteam voor de alles beslissende match tegen onze naamgenoten Het Witte Paard. Voor de speellocatie in Zaandijk. Gelukkig had Marius zijn krant bij zich.

Toch werd het nog een spannende avond in Zaandijk. We wisten dat we aan 2,5 bordpunt genoeg zouden hebben. Maar ja, dan moet je het nog wel even doen. Het Wite Paard moest winnen om degradatie te voorkomen. Dus er stond echt iets op het spel, en dat was te merken.  De beslissingen vielen laat in de avond.

De start van de match werd door Jan Rot op een komische en leerzame wijze gedaan. Hier is de tekst van zijn bijdrage:

 Het Witte Paard 2 – HWP 4

Vanavond een duel tussen twee witte paarden.

De NHSB is de enige regionale bond waarin dat mogelijk is, al moeten onze gasten van vanavond in de bond als HWP door het leven gaan omdat wij net iets eerder in 1946 lid van de NHSB werden.

De twee andere witte paarden die de KNSB kent vinden we, als ik ten minste goed gezocht heb, in Deventer en Sas van Gent.

Daarnaast zijn er nog allerlei andere paarden. Om er van de 17 maar wat te noemen: uiteraard onze tegenvoeter het zwarte paard, maar ook het briesend paard, het zeepaard, het springende paard, het houten paard en ’t stokpaardje. Er is zelfs een Friese variant: de hynste sprong oftewel paardensprong.

Het Witte Paard 2 – Het Witte Paard 4.

Als ik de ratings zie en eerlijk ben denk en vrees ik dat er vanavond nog twee andere paardvarianten tevoorschijn zullen komen:

het promotiepaard en het degradatiepaard.

Ik gun HWP 4 natuurlijk van harte een kampioenschap, maar dat het ten koste moet gaan van ons tweede achttal zou minder leuk zijn. En dat hoeft ook niet.

In de 2e klasse C zijn afgelopen dinsdag alle andere wedstrijden al gespeeld en uit de stand blijkt dat HWP 4 vanavond zelfs bij 6-2 verlies nog kampioen zal zijn.

Maar wij willen ook best genoegen nemen met een 4½-3½ overwinning, waarmee degradatie wordt voorkomen.

Na afloop trakteren we dan op een extra consumptie. De min of meer gebruikelijke gratis eerste consumptie hangt er niet van af.

Het is vandaag 1 april, dus alles wat ik gezegd moet je maar zien als een poging tot grappige inleiding van een hopelijk sportieve wedstrijd.

Ik neem aan dat iedereen de spelregels voor de competitie kent en als er geen vragen zijn mogen de zwartspelers de klok in werking zetten.

En zo geschiedde. We zijn verder niet ingegaan op de onderhandelingsvoorstellen en zijn gewoon gaan schaken. Vervolgens was het tot ruim over 10 stil. Concentratie. Zenuwen. Rondbanjeren. Snel een sigaretje buiten. Kijken bij de andere borden. Zitten. Denken, krabben, zuchten.

Marco was het eerste klaar. Rond kwart voor 10 riep hij dat hij zijn partij maar eens moest gaan openbreken. Dat deed ie, en hoe! Twintig minuten later had ie een gratis pion te pakken. Nemen leidde tot dubbelschaak en dameverlies. Gedesillusioneerd gaf zijn tegenstander op. Het eerste punt was binnen. Marco sloot het externe seizoen af als topscoorder. Aan het 7^de bord behaalde hij 5,5 uit 7. Chapeau bas!

Lucas noteerde zijn eerste halfje. Na een hatelijke reeks externe nullen. De coach bleef vertrouwen houden. In dit inspeeljaar voor Lucas toch op de valreep de weg naar boven gevonden. Het halfje was des te verdienstelijker omdat Lucas al snel moeilijk kwam te staan, na een zet of 13. Door een handige lange rochade leken de ergste problemen voorbij. Maar zat er ook niet veel muziek meer in. Toen moesten we nog 1 punt halen. En het was al na elven.

Het verlossende punt kwam van Paul. Nadat hij in het locale suffertje de tekst `Tuijp blijft club trouw`, gelezen had, overigens in een geheel andere context, kreeg hij vleugels. Ik zei hem dat hij goed stond, hij zei dat ie moest oppassen. Dat oppassen was behoorlijk gelukt want hij kon bekwaam doordrukken en het punt noteren.

Bas was even daarna klaar. Van Willem moest ik winnen omdat hij in het verleden ook van mijn tegenstander gewonnen had. Mijn tegenstander sprak van een `heroïsche strijd´. Goed uit de opening gekomen. Dominant in het middenspel. Dameruil. Beter stukken spel. Even een zwak moment door geen loper te ruilen. Daarna in tijdnood heel zorgvuldig moeten verdedigen. Weinig stukken konden nog bewegen. Maar gelukkig was er nog een lief klein d-pionnetje dat tot de tweede rij kwam. Daarvan was mijn tegenstander zo onder de indruk dat hij opgaf. Terecht. Maar geen walk-over. Had ook anders kunnen aflopen. Dat was 3,5 punt. Genoeg voor het kampioenschap. Maar zouden we de match ook winnen? Dat hing er nog om.

Nazeeh, met wit aan het eerste bord, had zich heel goed voorbereid. Hij oefent wel 3 uur per dag op de opening. Hij wist door een lange rochade en een doorlopende h-pion zijn tegenstander al heel snel goed onder druk te zetten. De voorbereiding wierp zijn vruchten af. Gatenkaas creëerde hij. De koningsvleugel had ie opgeblazen. Na een hoop geruil bleef er een eindspel over waarin Nazeeh weliswaar een pion meer had, drie tegen vier, maar dat met twee lichte stukken theoretisch remise is en in dit geval ook praktisch. Daarmee hadden we 1 matchpunt te pakken.

Waar Kir de vorige partij in een eindspel plotseling een paard veroverde, lukte dat nu niet. Naar zijn zeggen omdat er nu te veel mensen omheen stonden. Met beiden vijf pionnen en allebei een paard had Kir het beste van het spel en de sterkste positie, maar het was net niet genoeg om te winnen. Niet voor hem maar wel voor ons team. Dat was 4,5!

Om half 12 resteerden er nog twee partijen, die van Marius en Richard.  Getroffen door een treinstoring tussen Amsterdam en Haarlem had Richard eerst zwaar geïnvesteerd in een taxibedrijf om tijdig in Haarlem te kunnen zijn, vervolgens niet gegeten en wel een wijntje gedronken. Op zichzelf een prima voorbereiding. Zeker in de wetenschap dat Richard de laatste vier jaar nooit een externe partij had verloren. Hij kwam een stuk achter maar wist zich door listig spel een oprukkende randpion te creëren. Dat leek compensatie te geven. Maar zijn tegenstander was taai, berekende goed, raakte niet in paniek en bracht het punt voor de Zaandijkers binnen. Het eerste verliespunt voor Richard in vier jaar en toch gewoon kampioen worden. Dat kan in het vierde. Marius was nog niet helemaal bekomen van zijn overwinning dinsdag in de interne op Max Merbis, die hem daarna nog omstandig uitlegde hoe het spel gespeeld moet worden. Daarvan was ie nog wat confuus. Hij kwam florissant uit de opening. Ging vol op de aanval spelen. Als topscoorder van het vierde (5 uit 6!) hoort dat ook zo. Hij won twee pionnen, penetreerde met toren en paard diep in de vijandelijke linies. Maar in de tijdnoodfase wist zijn tegenstander gebruik te maken van de weinige ruimte die hij had over de h-lijn. Hij bracht er wat dreiginkjes in, de omstanders zagen matbeelden, die Marius bekwaam keepte. Marius offerde een kwaliteit om een sterke loper te elimineren. En dat was goed gedaan. Edoch met nog een minuut op de klok ging door een verkeerde volgorde een paard en daarmee de partij verloren.

Zo werd het een spannende avond. Waarin het krachtsverschil minder groot was dan op papier van te voren leek. Waarin we verdiend gewonnen hebben, maar niet superieur waren. Opvallend was dat deze keer de eerste vier borden 1 punt leverden en de onderste vier borden 3,5 punt. Vorige wedstrijd was dat andersom. Het toont de veerkracht en de inzet van het vierde.

De uitslagen op een rijtje:

Het Witte Paard II - HWP Haarlem IV

Roland van Soest - Nazeeh Zayadah ½- ½

André Meester - Richard Vink 1-0

Piet Zegers - Marius Jaspers 1-0

Robin Mandersloot - Kir Teo ½ - ½

Leendert Saarloos - Paul Tuijp 0-1

Hans van Heems - Bas Kamps 0-1

Joop Dragstra - Marco Boekhout 0-1

Piet van Tellingen - Lucas Mulder ½ - ½

De resultaten het HWP IV:

Dank voor de foto´s aan Thijs Heijltjes, die als dorpsgenoot de avond meemaakte en hij heeft ook wat observaties opgeschreven waarvan hier dankbaar gebruik gemaakt is. Ook Willem de Ruig kwam als supporter langs. Dank voor de belangstelling, Willem.

We hebben de plaatsingscommissie voor volgend jaar wel wat werk bezorgd, nu het vierde gepromoveerd is en het derde niet. Veel wijsheid.

Bas Kamps