HWP Haarlem

Santpoort III - HWP Haarlem IV   ½ - 7½
Even leek het erop dat de mannen van het vierde de laatste wedstrijd tegen Santpoort 3 niet helemaal serieus namen. Nadat de troepen zich hadden verzameld bij de Soos, werd eerst in alle rust het denksportcentrum nog bezocht. Onze voorzitter had daar belangrijk handwerk te verrichten ten gunste van potentiële geldschieters (Magnus Carlsen moest nog worden opgehangen) en natuurlijk konden wij aldus nog iets van de Karel Kuip Vierkampen meebeleven. Lees verder.
Als gevolg daarvan begonnen we in meerderheid met een achterstand van een minuut of 8 op de klok in Velserbroek aan de derby. Alleen ondergetekende trof, waarschijnlijk als gevolg van een wonderlijke speling van het lot, bij te late binnenkomst een voorsprong aan op de klok.

Na een uurtje spelen was het evenwicht al in het voordeel van HWP verbroken. Paul had een duidelijk betere stelling. Met een pionnetje voor en geen duidelijke compensatie voor de tegenstander leek hier sprake te kunnen zijn van een snel punt. De voorzitter maakte dan ook een ontspannen indruk.

Kir stond als enige onder druk. Zijn stelling was toch wel duidelijk minder, hoewel het materiële evenwicht niet was verbroken. Kir moest eigenlijk wel winnen, dat hoopten wij allen.

De stelling van Frank was ook al vrij snel tamelijk comfortabel, zoals dat eigenlijk het hele jaar al het geval is. Wel een vreemde stelling, waarin ik de contouren van een mij bekende opening niet kon herkennen, maar wat geeft het. Het zag er goed uit.

Marius stond na de opening ook al weer snel goed. Hij heerste in het centrum, aan de rand, over de diagonalen en de open lijnen. Wat wil een mens nog meer. De stelling van de tegenstander begon al de nodige zwaktes te vertonen. Een kwestie van “aanschroeven” zou de meester later zelf opmerken.

De partij van Richard raakte nooit echt uit evenwicht. Hij trof, zoals vrijwel steeds aan het eerste bord dit jaar, duidelijk meer tegenstand dan de rest van het team. Met wit kon hij de zwaktes in de zwarte verdediging niet blootleggen en er werd gelaveerd dat het een lust was. Een remise tekende zich al snel af.

Bas kwam aan bord 8 al snel in een stelling terecht met een stuk of drie pionnen minder maar met een stuk meer. Dat hoeft niet noodzakelijkerwijs beslissend te zijn, maar de tegenstander had daarnaast zijn stukken overal staan, behalve op de goede plekken. Alsof er een bom ontploft was en de stukken op “random” velden terecht waren gekomen. Met actieve lopers die heersten over de lange diagonalen was het eigenlijk een kwestie van techniek.

Eelco speelde, als invaller voor de tweede keer, ook weer een ijzersterke partij. Met een dame en een toren was hij tot diep in de vijandelijke stellingen doorgedrongen en dat moest dus wel iets opleveren. Een tegenaanval hing wel steeds in de lucht, maar daarmee werd ook een fatale verzwakking van de verdediging ingeluid en namen de kansen van Eelco verder toe.

Met zwart had ik zelf al snel een stelling met weinig problemen. Bovendien gebruikte mijn tegenstander veel tijd zodat hij, vermoedelijk opgejaagd door de klok, een koningsaanval lanceerde die veel te opportunistisch werd opgezet.

Rond een uur of elf, was de strijd eigenlijk al wel gestreden. Marius had zijn tegenstander verder aangeschroefd, pakte het punt en haalde een 100% score. 7 gespeeld, 7 gewonnen. TPR 2326. Dan kun je toch een beetje schaken. Bas had inmiddels alle stukken van de tegenstander gepend zodat ie niet meer kon bewegen en dus moest opgeven. Ook een 100% score. 4 uit 4 en een TPR van 2272. Niet verkeerd. Richard haalde, na nog een tijdje gelaveerd te hebben, een halfje op. Eelco vlocht met de dame en de toren als een zwarte weduwe een verstikkend matnet. Twee invalbeurten, twee punten. Zou een vaste plek iets zijn? Frank won natuurlijk ook. Eigenlijk had ik het idee dat hij veel te sterk was voor zijn tegenstander. Zelf kon ik met een combinatie een stuk winnen waarna de partij ook snel uit was. De winst was voor HWP 4 dus al binnen.

Nog twee borden te gaan. Paul had nog steeds een pionnetje voorsprong, maar de snelle winst was dus uitgebleven. IJzig kalm en met vast hand stuurde hij zijn vrije randpion over de h-lijn naar de overkant. Zou onze voorzitter zenuwen kennen? Wij dachten van niet. Bang en gefocust op de oprukkende rakker, verzaakte de tegenstander een aangevallen stuk naar een veilige plek te brengen waarna opnieuw een punt kon worden bijgeschreven.

Kir vocht op dat moment als laatste nog een zenuwslopend tijdnoodduel uit. De openingsfase was dan wel niet gemakkelijk verlopen, inmiddels stond Kir beter. Maar beide spelers hadden weinig tijd en dan kan er van alles fout gaan. En op de een of andere onverklaarbare manier bleef het materiële evenwicht ook steeds gehandhaafd. Hier waren hogere krachten aan het werk! Maar Kir rukte met een aantal centrumpionnen wel steeds verder op. De tegenstander deed dat ook maar dan met randpionnen. In opperste tijdnood werd wel eens verkeerd gegrepen en volgde een onreglementaire zet. Gelukkig niet voor Kir. Ten einde raad en in inmiddels verloren stelling overschreed zijn tegenstander de tijd. Kir een punt en iedereen blij.

HWP 4 eindigt als tweede in de Tweede Klasse D. Ik heb het gevoel dat we dit jaar ijzersterk hebben gespeeld en dat we ergens iets hebben laten liggen.

Henk Swier (1795) - Richard Vink (1785)   ½-½     TPR 1878

Gerard Swier (1685) - Andre Hendriks (1800)   0-1     TPR 1960

Rob Buschman (1636) - Frank Homburg (1789)   0-1     TPR 1907

Ronald Hoekstra (1714) - Eelco Kummer (1800)   0-1     TPR 2315

Ger Kemper (1746) - Marius Jaspers (1762)   0-1     TPR 2326

Gijsbert de Bock (1648) - Paul Tuijp (1757)   0-1     TPR 1917

Izden Tuna (1664) - Kir Teo (1737)   0-1     TPR 1654

Ouker de Jong (1696) - Bas Kamps (1703)   0-1     TPR 2272