Net als vorig jaar is het vijfde zwak aan de competitie begonnen. Dit zou men kunnen interpreteren als een goed voorteken, want vorig jaar wist het vijfde zich uiteindelijk makkelijk te handhaven in de tweede klasse. In onze eerste wedstrijd mochten we tegen Volendam aantreden en de algemene verwachting was dat we daar geen enkele kans tegen zouden maken. Volendam is immers een team dat in voorgaande jaren in de eerste klasse vertoefde en aldaar maakte zij het ons tweede danwel derde vaak erg lastig. Verliezen was dus ingecalculeerd.
Een blik op de ratings vertelt echter een genuanceerder verhaal. De gemiddelde rating van de Volendammers was slechts een klein beetje hoger dan die van ons en er waren flink wat partijen waarin de HWP’er de hoogste rating had of waarin het verschil klein was. Gezien de ratingverschillen waren we dus zeker niet kansloos, maar daar was tijdens de avond bijzonder weinig van te merken. Roemloos ging het vijfde ten onder.
Aangezien ik zelf ook schaakte is mijn verslag van de overige partijen in veel gevallen gebaseerd op sporadische indrukken. Er waren drie remises te ‘vieren’. De partij van Hans verzandde al snel, zodat de handen vroegtijdig geschud werden. Bert kreeg een remiseaanbod in een stelling waarin hij duidelijk minder stond op het bord, maar beter op de klok. Zelf besloot ik ook remise aan te bieden in een stelling waarin er niet zoveel meer aan de hand was. Dat waren de enige lichtpuntjes van de avond.
We hadden invaller Eelco aan het eerste bord gezet en daar zat hij tegenover een sterke tegenstander. Toen ik daar de eerste keer ging kijken was de stelling al niet meer okselfris voor zwart en dat is nooit meer goedgekomen. Bij Yorick daarentegen had ik lange tijd het idee dat hij erg goed stond. Hij stond een pion voor zonder noemenswaardige zwaktes. Volgens Yorick had hij echter een coördinatieprobleem, zodat hij in een diep gepeins verzonk, een biertje bestelde, daarna nog een en vervolgens a.g.v. grote tijdnood haver en goed weggaf. Ook dit was overigens identiek aan vorig jaar, dus ik heb goede hoop dat Yorick de rest van het seizoen sterk gaat scoren. Patrick stond al snel significant minder, maar het leek mij dat er nog volop ruimte was voor zwendelschaak. Daar trapte de Volendammer echter niet in. Jammer, maar helaas.
Robert speelde zijn eerste wedstrijd van het seizoen en dat was te merken. Hij kwam uiteindelijk in een flink mindere stelling terecht. Echter, zijn tegenstander had grote tijdnood en er moesten nog flink wat zetten worden gedaan. Dan is er maar een devies, de stelling zo gecompliceerd mogelijk maken. Dat plan volgde Robert naar de letter, maar hij gaf daarbij wel zijn Dame weg. De zoveelste nul kon worden bijgeschreven. Als laatste zat Antonis er nog en, zoals we dat van hem gewend zijn, werd het nog een echte Adamidis-kraker. In een compleet verloren stelling bleef Antonis verwoed doorploeteren. Zijn tegenstander miste een aantal keer de winst, waarna de tijdnoodfase aanbrak. Hierin werd de Volendammer weliswaar volkomen overspeeld, maar omdat Antonis uiteindelijk door z’n klok heenging kwam er weer een nul bij.
Al met al geen beste ouverture. Dat moet beter kunnen zou je zeggen.
