Afgelopen dinsdag trad het vijfde aan tegen de koploper uit 2C, Wormerveerse Schaakclub de Pion (sinds vijf jaar gevestigd te Wormer). Het gemiddelde ratingverschil bedroeg een luttele 100 punten. Dit houdt in dat de kans dat we zouden verliezen twee keer zo groot was als de kans dat we gingen winnen. Dit geldt natuurlijk alleen als op alle borden het verschil in ratingpunten even groot is, maar dat is een statistische nuance. Al met al weinig reden tot optimisme, maar in deze Sinterklaasweken zou het witte paardje toch boven zichzelf uit moeten kunnen stijgen.
Daar kwam bar weinig van terecht. We werden geplet, platgewalst, van het bord geschoven of we vielen zelf van het dak. Op sommige borden ging de Pion als een stormram recht op z’n doel af en kon het Witte Paard niet anders dan doelloos rondhuppelen, op andere strijdtonelen was het juist een fijnzinnig tempozetje van de Pion die de Schimmel in zetdwang bracht.
Zelf zat ik ook weer achter het bord, dus ik heb bijzonder weinig meegekregen van de andere partijen. Maar liefst vijf verliespartijen en drie schamele remises. Om het gezellig te houden wil ik me concentreren op de drie remisepartijen. Onze lijstduwer is een gerenommeerde remisetijger en dat maakte hij ook dit keer weer waar. Zelf zit ik weer in mijn jaarlijkse schaakdip (het duurt dit jaar wel erg lang), maar desondanks wist ik er nog een remise uit te slepen. Een partij die Jeroen Schuil gekenmerkt zou hebben als: “om te weten wie er beter staat hoef ik niet de stelling te zien, maar alleen te weten wie er aan zet is”. Opmerkelijk is overigens het oordeel van Fritz bij een van mijn “blunders”. Ik stond twee pionnen voor en gaf toen pardoes een pion en een kwaliteit terug. Fritz fronst in z’n analyse niet eens z’n wenkbrauwen. Het zal wel iets met compensatie te maken hebben.
Ach ja, het devies is om niet bij de pakjes neer te gaan zitten. We wisten vantevoren dat het een moeilijk seizoen zou gaan worden. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!
Tot slot Yorick, die speelde een leuke en ingewikkelde partij. Commentaar van zowel Yorick als mijzelf. Gompie, ik wou dat ik dat soort partijen speelde.
Yorick Tromp – Bart Weststrate
Ik mis wel het beloofde commentaar