HWP Haarlem 6 - Kennemer Combinatie 10: 2½-5½
Kennemer Combinatie 10 is een jeugdteam, dat lekker in de lagere klassen van de NHSB een beetje aan mag rommelen. Vorig jaar hielden ze huis in de 4e klasse, en nu, na promotie, in de 3e. Seniorenteams gaan links en rechts door de knieën en zonder twijfel komen we een aantal van hen over tien jaar tegen in promotieklasse of een lage KNSB-groep. Tegen die tijd zullen de meeste leden van HWP 6 rondgereden worden door zorgzame Surinaamse zusters in beschermde wooneenheden.
Met hun leeftijd hadden de KC’ers (ik blijf die lettercombinatie hardnekkig associeren met de Britse rockband King Crimson: dit om aan te geven hoe oud ik, toch een van de jongste van ons team, ook al weer ben) natuurlijk al een groot initieel voordeel boven de onzen: scherpte van geest, een nog niet door het leven verwoest gevoelsleven, de arrogantie die past bij hun jeugdige hormonen. Dat wij oude knarren daar een groot brok levenservaring tegenin konden brengen vermocht uiteindelijk niet genoeg compensatie te bieden. OK, deze jonge gastjes zijn dan weliswaar nooit in hun leven in Shanghai ontvoerd geweest en bedwelmd met opium, waarna ze gedwongen sex moesten hebben in geheime bordelen van de Chinese Tong-Mafia, maar eerlijk gezegd, daar heb je op een schaakbord toch uiteindelijk vrij weinig aan.
In het eerste stadium leek alles nog goed te gaan. Het door de verlate transfer van Hans Spanjersberg wel behoorlijk adergelaten team van oude garde hield goed stand. Er werden wat stukken gewonnen, en weer teruggegeven. Op twee borden waren dames geofferd of verloren voor toren en licht stuk, de avond kwam lekker op gang. Tijdens het eindeloos peinzen van mijn tegenstander viel me plotseling op, dat hij wel iets weghad van een jonge Alexander Morozevich. Ik besloot eens rond te kijken en ja hoor: ik zag bloedjonge versies van Erwin L’Ami, Alexander Grishuk, Mickey Adams, Alexander Khalifman en Magnus Carlsen. Alleen de derde bordspeler was een oudere man: hij leek op oom Sjors (73) uit Purmerend, maar die kent u niet. Wel speelde hij een doortastend potje schaak, en om tien uur had hij Hans Jansen volledig weggecombineerd. Dat was gewelddadig!
Wie ook kansloos ten onder ging, was Piet Avis. Zoveel gaten en open lijnen heb ik in tijden niet mogen aanschouwen. Hij werd gediagonaliseerd, ge-7e-rijd, ge-c-lijnd en ge-f-lijnd, en hield het snel voor gezien.
Gerko Vos deed het beter. Hij hield druk op de f-lijn, zette een toren van zwart in de penning, en won simpel. “Een lekker partijtje, hoor!”
Ikzelf bood in iets mindere stelling remise aan. Een Hollandse partij in de voorhand had mijn tegenstander tot zeer uitgebreid nadenken uitgenodigd, maar hij kwam er goed uit, en begreep de stelling beter dan ik, zoals hij niet naliet ietwat neuswijs na afloop vast te stellen. In de slotstelling hadden we herhaling van zetten. “Niet zo boeiend”, om zijn argot maar eens aan te halen.
Zo stond het 1½-2½ voor King Crimson 10. Maar de vooruitzichten waren niet gunstig. Herman van Lienden, die eerder zijn dame voor twee stukken had ingeruild, kwam, na een tegenoffer van zijn tegenstander in een totaal verloren eindspel terecht: 1½-3½.
Stephan Blaas had ook zijn dame in moeten leveren, en streed een nerveuze, wanhopige strijd. Toen de dame een pion naar de overkant dreigde te begeleiden vond hij het welletjes. 1½-4½, en KC overwinnaar.
De laatste twee partijen stonden beide zeer goed tot gewonnen voor ons. Invaller, en nu dus playing captain Willem de Ruig liet zich echter verschrikkelijk piepelen, waardoor zijn jonge tegenstander met een losgebroken h-pion en nog enkele fracties van seconden op de klok, remise kreeg. Zijn tegenstander door de virtuele vlag jagen, zoiets doet onze Willem terecht niet.
Peter Zoetemeier, ten slotte, stond simpel gewonnen. In een eindspel P + 4 Pi tegen L + 3 Pi, had hij op de 37e zet, direct na de tijdcontrole een beslissende doorbraak met f5, maar hij noch zijn tegenstander had het gezien. Het eindspelboek van van Perlo verplicht studiemateriaal? Ik denk het wel! Na deze gemiste kans verzandde het eindspel in een remise-achtig gevalletje, waarbij wederzijds een vrijpion in bedwang werd gehouden. Aan de borrel maar: de grijsaards aan de jenever, de jeugd aan de breezers. En volgende keer gaat het vast wel lukken!
Peter Zoetemeyer 1614 Sebastiaan Kerkvliet 1699 ½-½
Robert Eksteen 1687 Yashin van Kesteren 1691 ½-½
Hans Jansen 1653 Frank Sala 1687 0-1
Gerko Vos 1591 Aldo Hennink 1587 1-0
Stephan Blaas 1612 Jonathan de Kleuver 1610 0-1
Piet Avis 1639 Albert-Jan Pots 1366 0-1
Willem de Ruig 1562 Arnoud Hendrikse 1367 ½-½
Herman van Lienden 1669 Bart Feltman 1517 0-1
Frits bakkes.