In mijn artikeltje over de wedstrijd Assendelft-HWP 7 heb ik Huub verweten dat hij niet kwam opdagen. Omdat ik niet kon geloven, dat Huub zomaar zou wegblijven, was nader onderzoek vereist. Het bleek dat Huub verhinderd was en zelf een vervanger in de persoon Wim Koesen had gevonden. Wim kwam dus niet opdagen. Bij de jubileumreceptie bleek mij dat Wim ook verhinderd was, omdat zijn hart moest worden stilgelegd. De meeste mensen moeten daar niet aan denken, tenzij sprake is van euthanasie of anderzins, maar bij Wim was er kennelijk een medische noodzaak en zou de stillegging niet al te lang duren. Ik trof hem dan ook in blakende gezondheid bij de receptie aan. Hij deed er bijzonder luchtig over. Wim, meldt de volgende keer tijdig je hartstilstand dan kunnen we er rekening mee houden.

Assendelft uit: altijd moeilijk! Niet alleen omdat de weg erheen ons voerde langs slaperdijkjes en wegomleidingen, maar ook omdat we tevergeefs op Huub Elzerman hebben moeten wachten. De clubdinsdag daarvoor onderbrak Huub zijn verhaal over zijn ervaringen met de Koningin (je zult het vast verdiend hebben, zei ze over zijn lintje) met de mededeling dat hij zeker zou komen. Welnu, voor zijn deelname aan de externe kan hij een onderscheiding mooi vergeten.

Vooraf werd gespeculeerd of het 6-0 of 51/2 - 1/2 zou worden, gelet op het ratingsverschil. Deze mogelijke uitkomsten werden vooral geopperd door Willem de Ruig, die al voor de wedstrijd trots liep te paraderen in zijn nieuwe trui en zich zelfs bemoeide met het plaatsen van de stukken op de borden! 
Daarna heb ik Willem niet meer gezien.
Het werd een wedstrijd van hangen en wurgen, met een terugkomst uit kansloze posities en een neergang van gewonnen stellingen. Lees verder

Op dinsdagavond 4 december schaakten de teams van HWP 7, 8 én 9 alle drie tegelijk in de Sociëteit. Terwijl HWP 8 Purmerend 7 ontving, gingen HWP 7 en HWP 9 elkaar “te lijf”. Over deze “broederstrijd” het volgende verslag; lees verder.