Verslag HWP 7 tegen Wijker Toren 4 op 13 oktober 2011; uitslag 5,5 vs 2,5 in het voordeel van Wijker Toren
In het nieuwe onderkomen van de Wijker Toren, “De Prinsenhof” in Beverwijk, werd HWP 7 verrast door een sterk 4-de team van de Wijker Toren. Vorig jaar werd HWP 7 nog tweede in eindrangschikking van de derde klasse en de vraag is of dat dit nieuwe seizoen opnieuw mogelijk is. De uitslag doet het ergste vrezen, maar als we kijken naar de partijen “an sich” dan is er gelukkig hoop voor ons. Bij de 3 remises hing er namelijk een luchtje van het volle punt boven het bord.

Ik had het willen hebben over vrouwen en schaken, maar bij Zandvoort deed toch geen vrouw mee, dus een andere keer. Overigens is dit onderwerp al uitentreuren aan de orde gesteld door Jan Hein Donner (nee, mevrouw, ook negerinnen kunnen niet schaken) dus laat ik dit onderwerp maar verder rusten en concentreer mij op de wedstrijd, die alhoewel een uitwedstrijd was, toch in de sociëteit werd gespeeld. Waarom weet ik niet.  In 1935 werd te Zandvoort gestreden tussen Euwe en Aljechin om de WK titel. De doorslag gaf de zesentwintigste partij, de ‘Parel van Zandvoort’ (Euwe deed van de 47 zetten er 19 met hetzelfde paard!), waarmee het WK feitelijk werd beslist. Ik wil hiermee maar zeggen, dat Zandvoort in de schaakgeschiedenis toch plaats heeft geboden aan schaakgrootheden. Dat zijn wij niet, dus daarom maar in Haarlem.

Op het moment dat ik de deur uit wil gaan, gaat de telefoon. Het is Willem de Ruig. Meneer de wedstrijdleider vertelt me dat hij gaat klaverjassen bij een of andere honkbal vereniging en vraagt me of ik de uitslag van de wedstrijd na afloop aan hem door wil geven. Mailen mag ook, zegt hij er bij. Betrokken en toch ook niet, denk ik dan. Ik val notabene voor hem in en om de zaken lastiger te maken vraagt hij me ook nog om mijn best te doen. Ik beloof dat ik beide zal doen en vertrek vervolgens naar de Spaarndamseweg om HWP 7 te versterken.

Afgelopen dinsdag stond het Zevende voor een zware opgave.  Verlies zou immers een zekere degradatie betekenen en aan de ernstige gezichten te zien, waren onze spelers van deze situatie goed drongen, mede dankzij een toespraak van de teamleider, die deed denken aan de tijden van Karel Lotsy, toenmalige bondscoach van het Nederlands voetbalteam. Opgelegd werd, dat diegene die het eerste klaar was, het verslag zou moeten schrijven. Helaas had ik, gezeten aan bord vier, na twintig zetten al een winnende aanval, maar zag dat mijn buurman aan bord drie een stuk voorstond, dus het spande erom. Luuk won 30 seconden na mijn overwinning, helaas.