Afgelopen dinsdag stond het Zevende voor een zware opgave. Verlies zou immers een zekere degradatie betekenen en aan de ernstige gezichten te zien, waren onze spelers van deze situatie goed drongen, mede dankzij een toespraak van de teamleider, die deed denken aan de tijden van Karel Lotsy, toenmalige bondscoach van het Nederlands voetbalteam. Opgelegd werd, dat diegene die het eerste klaar was, het verslag zou moeten schrijven. Helaas had ik, gezeten aan bord vier, na twintig zetten al een winnende aanval, maar zag dat mijn buurman aan bord drie een stuk voorstond, dus het spande erom. Luuk won 30 seconden na mijn overwinning, helaas.
Om met Luuk verder te gaan, hij had in feite in zoverre een makkelijke avond, daar zijn tegenstander een vrolijke bierdrinker was, die na 10 zetten zelfs met drie glazen bier aan kwam zetten. Ja Luuk, zo kan ik ook winnen.
Mijn tegenstander liet een open h-lijn rechtstreeks naar zijn koning toe. Met dame, toren en paard kreeg ik een niet te stuiten aanval, zodat Luuk en ik al vrij vroeg voor een 2-0 tussenstand zorgen.
De situatie op de andere borden , in cijfermatige volgorde, was aldus:
Op bord 1 kneep Bart hem behoorlijk. Hij gaf een stuk weg, zonder enige compensatie, maar verkreeg later een mooie aanval, waarbij de dreiging van een vorkje ervoor zorgde, dat Bart een stuk terugwon. In het eindspel bleken zijn stukken over meer bewegingsvrijheid te beschikken en bekwaam rondde hij de partij af.
Op bord 2 stond Hans uitstekend. Eerst één, daarna twee pionnen voor, maar het eindspel bleek lastig te worden, ook door zijn eigen toedoen, maar uiteindelijk hield hij zijn hoofd koel en rondde als een van de laatsten af.
Bord 3 en 4 zijn reeds besproken. Op bord 5 had Willem een zware avond. Een aanval op zijn koningsstelling kon hij ten koste van een kwaliteit afwimpelen. Zijn tegenstander echter raakte verstrikt in vele mogelijkheden. Het is een wet van Meden en Perzen, dat in een dergelijke situatie je vaak ziet dat het bekende gezegde: elk voordeel heb ze nadeel (J.C. Cruijff, 1982) opgeld doet en dat deed het. Willem bracht zijn tegenstander op de rand van de afgrond en duwde hem erover heen. Prima gedaan.
Op bord 6 viel de enige remise van Jaap. Maar, toch uitstekend gedaan, want Jaap stond vanaf het begin een pion achter. Zijn tegenstander speelde het goed uit, maar uiteindelijk werd tot remise besloten.
Op bord 7 was Huub goed aan de gang. Lange tijd was de partij in evenwicht. De tegenstander nam echter mismoedig van de tussenstand kennis, verloor de grip en de partij.
Op bord 8 speelde Theo uitstekend met druk van dame en toren. De tegenstander kwam enigszins in tijdnood en uiteindelijk sloot Theo winnend af.
Al met al een prima wedstrijd, waarbij gebleken is dat wij onder druk tot indrukwekkende prestaties kunnen komen. 7,5-0,5 is niet niks (deed mij een beetje denken aan PSV-Feijenoord). Cruijff i s reeds geciteerd, maar ik maak van de gelegenheid gebruik u te wijzen op de fameuze Amerikaanse honkballer Yogi Berra , bekend om zijn uitspraken waarbij die van Cruijff geheel in het niet vallen, en die in 2005 door The Economist werd uitgeroepen tot “wisest fool of the past fifty years” . Aan Yogi moest ik weer denken, toen ik de dreiging van het vorkje op bord 1 zag: "If you come to a fork in the road, take it."
