Meteen al aan de rooktafel om kwart voor acht wordt de toon gezet: Ton en Ger hebben allebei eigenlijk geen zin. Maar we zijn net een uur aan de gang als we al met 2-0 voorstaan. Je raadt het al, Ger en Ton hebben even snel gewonnen. Ger met een mooi matje op de 14e zet. Ton, omdat de tegenstander ziet dat hij een tweede stuk verliest en opgeeft.
Frits komt even langs om te melden dat je hem niet hoorde klagen.
Mark staat een pionnetje voor. Mag remise aanbieden. Hij en wij tevreden. Goeie invalbeurt!
Maar de rest, daar zijn de mensen langs de lijn (Ger en ik) niet zo gerust op.
Huub speelt tegen 'de man met het tasje' en grijpt op de 13e zet naar z’n hoofd. Hij ziet nog net op tijd dat het geslagen stuk niet teruggenomen kan worden, want dat zou dameverlies betekenen. Rens staat gedrukt en Edward staat behoorlijk gedrukt. Nico en en Frits zijn met loodzware strategische partijen bezig, maar ik zie geen voor- of nadeel. (Maar ja, ik ben Frans Arp niet!)
Huub blijft als een duivel met steeds minder stukken in de aanval en ja hoor; zo sta je een stuk achter en zo sta je een kwaliteit en twee pionnen voor. En dan meteen een winststelling die hij niet meer uit handen geeft. Hulde.
Kijk, Rens heeft inmiddels het initiatief overgenomen en plotseling gaat het allemaal makkelijk en snel.
Nico’s partij is plotseling over. Mat. Niet gezien. Jammer.
Edward weet een bewonderenswaardige remise uit de wacht te slepen. Dat was zweten.
Gewonnen hebben we al en dan is de partij van Frits alleen nog vertier. Maar wel van niveau. Frits verliest en complimenteert zijn tegenstander sportief met diens goede spel.
8 december 2008: HWP 7 – ZSC Saende 5 5-3.
We hebben ons visitekaartje in de 4e klasse C afgegeven.
Ger