De Uil 5 – HWP Haarlem 8 3,5-4,5
We hebben nog kans om onze poule te winnen, sprak rekenmeester Willem ons toe. Als nummer een van nummer twee wint en wij van nummer een dan beslissen de bordpunten. En ook een eventuele tweede plaats geeft recht op promotie, mogelijk ook weer afhankelijk van de bordpunten. Of we dus maar even over de Uil heen wilde lopen!
We begonnen sterk. Victors partij was zo snel afgelopen dat ik niet eens goed heb kunnen volgen hoe het ging. Meende te zien dat hij zijn tegenstander mat zette met paard en dame met nog vele stukken op het bord: 0-1. Niet lang daarna kwam ik zelf in gewonnen positie, een achteraf beter niet door mijn tegenstander aan te nemen paardoffer gaf een doorslaggevende aanval. Nog even tegen beter weten in doorspelen, maar 10 zetten later toch 0-2.
De partij van Harry ging lange tijd gelijk op, hoewel onze man nooit in de problemen kwam. Wel klaagde hij dat zijn tegenstander zoveel tijd gebruikte, had met nog zo’n 15 zetten te gaan nog maar een kwartiertje over. Of het daardoor kwam weet ik niet, maar plots begin de man een blunder en kon gelijk de partij opgeven. 0-3 dus.
En ook de volgende partij werd fraai gewonnen. Timo had een gevaarlijke aanval op de koningsvleugel, hetgeen hem een tweetal pionnen opleverde. Zijn tegenstander counterde via de damevleugel en probeerde op zijn beurt een koningsaanval op te zetten, die echter koel en zakelijk werd gepareerd, gecombineerd met een tegelijk uitgevoerde niet te voorkomen matdreiging: 0-4.
Tot zover op schema dus. Maar hier stokte de produktie. Onno kwam tegen zijn elke zet hardop noterende tegenstander wat in de problemen na een dubieus paardoffer op f2, maar kwam hier goed uit. In inmiddels waarschijnlijk wel gewonnen stelling nam hij genoegen met remise, gezien het aantal minuten op de klok en de dan zekere overwinning van ons team een juiste beslissing: 0.5-4.5. Frits ging ten onder aan een koningsaanval met loperoffer, moest zijn dame geven en kwam in een verloren eindspel terecht en Theo zag een zwarte pion opstomen tot de 2e rij en moest concluderen dat promotie onvermijdelijk was: 2.5-4.5. Willem stond verloren, toen weer gewonnen, sloeg 2 maal een remiseaanbod af om daarna in een bijzonder hopeloze stelling te belanden. Na een welgemeend advies van Timo (“deze mag je opgeven hoor!”) staakte hij dan ook de strijd: 3.5-4.5.
Wel de matchpunten dus, maar met het minste verschil. Aan de bordpunten moeten we later maar weer denken.
