log in op Mijn Witte Paard

Lucht voor het tweede

Met lood in de schoenen trok het tweede naar Wijk aan Zee, vast als voorproefje voor de deelname aan het TataSteel-toernooi in januari. We mochten absoluut niet verliezen tegen mededegradatiegegadigde De Wijker Toren 2. Het werd een spannende en vrolijke middag daar in de Mondriaan.

Qua elorating ontlopen de reserves van De Wijker Toren en HWP elkaar niet zo veel, omstreeks de 1970. Maar beide ploegen hebben moeite in de sterkste opstelling te verschijnen. Bij Wijker Toren speelde al een 1400-speler en zaterdag speelde bij ons Evert Scholten (nieuwe rating 1561) mee. Na zijn sterke remise afgelopen dinsdag in de interne tegen Allard, achtten we (lees: de teamleider) hem tot iets moois in staat. De vaste reserves waren op: door het derde geconfisqueerd, in eerste instantie met toestemming van teamleider Peter. De volgende keer toch iets meer overleg?

Evert speelde aanvankelijk een sterke partij. Met zijn favoriete London (1 d4 d5 2 Lf4) kreeg hij alles wat zijn hartje begeerde, inclusief een vette pluspion. Dat kon dus een prachtig debuut worden. Na de pionwinst gaf Evert echter binnen vier zetten een stuk weg en leek een nederlaag onvermijdelijk. Tot de voorlaatste zet:


Scholten-Van Maassen na 35 .. Kf7

Evert dacht dat na 36 T5e7+ de koning weg kon komen via g6, maar dat is natuurlijk niet het geval: 36 .. Kg6 37 Pe5+ Kh6 38 Pf7+ met eeuwig schaak. Na 36 T8e7+ was het gedaan met wit. Er had echt meer ingezeten voor onze invaller.

Het zag er de hele middag zonnig uit voor ons. Rob, Allard en Ben stonden op het oog voorspoedig en Harry, Enno en Peter hadden evenwichtige stellingen, waar zonder blunders minstens een halfje haalbaar was. Alleen Jan Seelemans stelling baarde ongerustheid. In totaal lag een overwinning voor de hand.

Het liep hier en daar toch anders dan verwacht, zoals altijd. Maar de overwinning voor het tweede kwam niet echt in gevaar.

Harry en en Enno speelden twee uiterst correcte remises al vond ik dat Harry in de eindstelling duidelijk kansen had, iets wat zijn tegenstander, Peter Uylings, absoluut niet wilde horen:

 
Uylings-Lips eindstelling na 26 c4

Mijn simpele gedachte: zwart heeft een eeuwig gedekte vrijpion en wat kan wit daar tegenoverstellen? Met enige fantasie komt zwarts koning via het centrum de strijd beslissen. Maar helaas: hier werd remise gegeven. Stockfish en Komodo taxeren ongeveer 0,8 voor zwart.

Enno speelde een niet heel boeiende partij maar er was wel een leermoment. De afgelopen week had ik een discussie met Jan Boekelman over een centrumopstoot met d5, nadat zwart eerst d6 had gespeeld. En zie wat er gebeurde:

 
Kok-Noordhoff na 9 Pd2

Wits paarden staan ongelukkig en hij heeft ook de diagonaal a1-h8 verzwakt. Zonder de discussie met Jan had ik er vermoedelijk nooit aan gedacht, maar 9 .. d5 trok me onontkoombaar aan. Al had ik het beter nog kunnen voorbereiden met Pa6 of Dc7. De partij ging snel een beetje als een nachtkaars uit na 9 .. d5 (de remisemaker) 10 de5 Pxe4 (beter 10 .. Txe5) 11 Pxe4 de4 12 Dxd8 Txd8 13 Lf4 Te8 14 Lxe4 Pd7 15 Lg2 Pxe5 16 Pd4 en 10 zetten later werd er tot remise besloten.

Intussen stond het bord van Ben in vuur en vlam. Het was, natuurlijk, weer een Benonly en dan is vuurwerk verzekerd.


De Jong-Skrobic na 16 Pxd5

Jan Seeleman, zelf in een moeilijke stelling, stootte me aan: 'Moet je eens bij Ben kijken'. Dat zou een belangrijk puntje kunnen zijn. De machines taxeren nog net geen +-, maar ruim boven de +1 is het wel. Enkele zetten later won zwart pion e5 terug (Lxe5) met een grap en stond het weer gelijk in materiaal, maar niet in stelling. Ben had het voor het uitkiezen, maar hij koos niet goed en moest in remise berusten. Zijn conclusie: 'als je in de war raakt van de vele winnende zetten, dan verdien je het ook niet om te winnen.'

Het meest 'uit' vond ik deze stelling:

 
De Jong-Skrobic na 24 .. Kh6?

Ben, altijd op zoek naar het scherpste van het scherpste koos hier voor 25 Dxe6 wat al een groot deel van zijn voordeel weggeeft. Hoe veel mooier was het geweest om hier een stille te plaatsen: 25 Tad1! Er dreigt dan zowel Td7 als Td6. Ben krijgt hierbij dus gratis een cursus 'stille zetten' aangeboden.

De grootste meevaller van de middag kwam van Jan Seeleman. Hij speelde weer een loodzware klassieker: van de Ruy Lopez. Jan wil nog wel eens ten onder gaan op de koningsvleugel en daar leek het ook dit keer weer sterk op:


Jorritsma-Seeleman na 26 .. Lxf6?

Het spel golfde heen en weer. Jan staat gewonnen in het centrum (veld d4) en de damevleugel, maar hij moet wel de aanval op zijn koning  het hoofd bieden. En dat had mis kunnen lopen met zijn laatste zet. Wit kan nu met 27 Lxf6+ Kg8 28 Lxe5 Dd8 29 Df4 beslissend uithalen mogelijk met een eindspel met twee pionnen meer als beloning. De witspeler koos voor 28 Lxh5?! waarna Jan met 28 .. Pd7 de boel weer bij elkaar kon houden. Jorritsma raakte vervolgens met 29 Lg4? de kluts kwijt, waarna Jan het punt niet meer kon ontgaan.

Rob kreeg een prachtige stelling in handen gespeeld. Vanuit de Modern (1 .. g6) kwam een soort Konings Indisch op het bord met alle voordelen voor wit die het KI kan bieden. Het zag er prachtig uit voor Rob en hij was vol hoop dat zijn smadelijke 0 uit 2 deels weggepoetst kon worden. Maar aanvallen is een kunst, en verdedigen nog meer. Hij wilde zijn tegenstander ha-lijnen, maar liet zijn eigen koning daarbij deerlijk in de steek:

 
Mulder-Spruit na 26 Db3

Hier ruilde zwart de dames, wat niet helemaal onbegrijpelijk is want na 26 .. Dd4 27 Kb1 staat er een onoverzichtelijke stelling op het bord, waarin zwart wel even 27 .. Pf6 moet vinden, met groot voordeel. Daarom speelde hij rustiger 26 .. Dxb3 27 ab3 Pf6 28 fe5 Ph5 met kwaliteitswinst, maar vooral optisch nog remisekansen voor wit. Dit voordeel van ongeveer 1 punt bleef in stand tot het eind, toen tot remise besloten werd.

Met deze zes partijen stond het dus 3-3 en moesten Peter en Allard, beiden met een gunstige stelling doen wat van ze verwacht werd. En dat deden ze. Peter in een van hem overbekend type eindspel: iets beter, maar misschien remise. Maar Peter wint die eindspelletjes dus. 'Ik ben wel goed in eindspelen die iets beter staan, maar niet in die welke iets slechter staan', was zijn commentaar na afloop in restaurant De Kale Pater in de Schagchelstraat (zie foto). Dat bleek in de partij tegen Noordhoff in de interne van dinsdag. Een niet zo moeilijk te houden toreneindspel ging treurig verloren.
Het eindspel waarin Peter zat was meer dan voortreffelijk (+2), maar je moet soms zonder een machines te kunnen raadplegen moeilijke beslissingen nemen. Peter deed dat goed:


Beerens-Rakhorst na 33 .. Pc4

Slaan of niet slaan op c4, dat is de vraag. Zonder de machines erbij zou ik het niet weten, maar ze geven Peters beslissing hun goedkeuring: het paard wordt te lastig als wit het in leven laat, dus 34 Lxc4. Daarna gaat het niet helemaal soepel, maar de einduitslag is toch: winst voor Peter.

Rest nog onze exsuperinvaller: nog nooit een partij verloren voor het tweede, ook niet nu hij vast in het tweede zit. Zijn tegenstander schotelde hem een Witte Leeuw voor, althans zo meen ik. Binnen HWP-verband kennen we deze leeuw van Willem de Ruig. Wit begint met een zwarte opening in de voorhand (de Philidor), maar laat vervolgens zijn koning in het midden en rukt op met zijn koningsvleugelpionnen: h3+g4. Allard snapte de bedoeling van de witspeler amper maar speelde perfect op de zwakte van het veld f4:


Out-Ligteringen na 24 Pd2?

Goed is te zien hoe zwart wit heeft overspeeld, maar hier had zwart het eleganter kunnen doen met: 25 .. Lxe3 26 Kxe3 Dxd2+ 27 Dxd2 Txd2 28 Kxd2 Pxc4 met simpele winst. In de partij ging het niet mis: 24 .. Pxc4 25 Pxc4 La6 (nog beter is direct De6) 26 b3 De6 27 Kf3? Lxc4 28 Lxf4? Ld3 met stukwinst.

Iedereen was erg opgelucht en vrolijk na afloop. Eindelijk van die hatelijke nul af. De degradatiestrijd lijkt te gaan tussen De Wijker Toren, En Passant, De Amstel en HWP. Met Boven IJ en VAS in het vizier. Volgende ronde tegen het sterke DSC Delft 3.

Reacties

Geen reacties

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren.