De bekercompetitie van HWP, daar gaat het over. Een knockout-competitie, waarin het lot bepaalt wie je op je weg treft. Al jaren probeer ik de tweede ronde te overleven, keer op keer zonder succes. Maar dit jaar zal het me gaan lukken. Een zware partij tegen Jelle Koeman in de eerste ronde viel uiteindelijk mijn kant op. En nu in de tweede ronde mag ik tegen .... Thomas Willemze. Wat een leuke verrassing, mijn geluk kan niet op! De HWP-site spreekt watertandend al van een "geduchte tegenstander" voor TW.
Tijd voor een reality-check: laat de tegenstanders binnenkomen. Aan de ene kant van het strijdperk Sint-Joris, dagelijkse rating rond de 1700, met een sporadische uitschieter naar de 1900. Houten zwaardje, bordkartonnen wapenrusting. Aan gene zijde van het bord: De Draak, rating rond de 2400. Heeft onlangs nog onze leraar en goeroe Jop Delemarre verslagen en met huid en haar opgepeuzeld. We kennen draken uit de Earthsee trilogie van Ursula Le Guin. Leeftijd niet te bepalen, eeuwenoude wijsheid onder de geschubde schedel, hypnotische krachten, goed in toverspreuken, verzamelaars van juwelen en jonge maagden. De staart is hun voornaamste wapen, en dat is ook in onze partij weer gebleken. Het is dus allemaal waar...
De strijd is lang en hevig. Eerst het aftasten. Dan een middenspel met kleine misstappen over en weer, niets beslissends tot er tegen de twintigste zet een serieuze slagenwisseling plaatsheeft. Sint-Joris komt ervan af met een paar butsen in zijn maliënkolder, maar de Draak verliest tot zijn woede een schub op b7. Met vlammen en rook rond zijn neusgaten komt hij dan ook dreigend aanstormen uit zijn vesting, maar slipt gelukkig rond zet 25 over een stukje zeep. Sint-Joris laat het jammergenoeg na om hem de doodsteek toe te brengen, maar weigert desondanks om in een remise te vluchten. Immers, de HWP Graal lokt (en dan heb ik het nog niet over die jonge maagden).
De Draak lijkt het ook even niet meer zo scherp te zien en verstapt zich opnieuw. Na 32 slagen heeft Sint-Joris een roemruchte overwinning in zicht, alleen nog even volhouden tot de 36e. Maar zoals we al weten: het venijn zit hem in de staart, van partij en draak. Het monster richt zich op, in grote haast mikt de ridder verkeerd, en wordt met een paar machtige staartslagen alsnog uitgeteld. Gebarbecued en opgepeuzeld, ook dit jaar weer geen succes in de HWP beker...
