Op mijn dagelijkse fietstocht kwam ik Marius Jaspers tegen voor het restaurant De Drie Katten. Na elkaar begroet te hebben verklapt Marius dat hij op het punt staat te reserveren voor een lunch op 9 oktober 2009, omdat hij op die dag met Sylvia gaat trouwen. De reden dat zij dat gaan doen is omdat zij elkaar al zeven jaar kennen en samen 100 jaar oud zijn. In zeer korte tijd wordt een plan gesmeed om het echtpaar namens HWP Haarlem te verrassen met een bos bloemen en een door Wim Koesen geschreven huwelijkssonnet. Het overhandigen is bij het echtpaar in goede handen gevallen.
De Ridder van Het Witte Paard heeft zich toch waargemaakt
De Dame op het Zwarte Veld is nu door hem geschaakt
Of hij door haar, wie heeft wie mogen kiezen?
Maar hoe dan ook, het werd alsnog remise
Het spel is uit of nee, zij zijn alweer aan zet
Zij delen kunst en schaak, en duiken dan in 't bed
De dichteres van de gemeente Haarlem
heeft zich voorgoed gehecht aan de hofnar van Raarlem
En juicht nu saam met hem in 't Russisch, Spaans, Swahili
Kroatisch en Roemeens, zelfs Shakespeares taalfamilie
Ze riepen: Ja ik wil waarop de ambtenaar
Hen allebei verbond als wettig huwelijkspaar
't is liefde, zegt men, inderdaad, dus laat het eeuwig zijn
Of toch nog op zijn minst een dubbel glaasje wijn.
Dank, dank!
!!!!??!! = Een even onverwachte als briljante zet
Heel veel geluk samen.