De wegblijvers, maar ook de meefietsers, hebben nog een verslag tegoed van de zeer geslaagde HWP-schaakfietstocht die 16 HWPers + "aanhang" zondag 10 juni maakten.
Gelukkig ontving ik van Very Kikkert - juist ja, de "aanhang" - een prachtig verslag met foto's.
Ik laat graag het woord aan Very: - lees verder -
Ergens in mei kregen wij een uitnodiging voor de jaarlijkse fietstocht van HWP. Iedereen was welkom maar het zou wel leuk zijn als men ook kon schaken.
Nou fietsen kan ik wel, maar schaken laat ik aan Wim over, geen probleem: volgens dhr. Lips was ik ook van harte welkom.
Zondagmorgen, na 2 dagen van storm en regen schijnt volop het zonnetje. Nog even de tas inpakken, vestje mee en een regenjas, want je weet maar nooit, en dan op weg naar het Denksportcentrum in Haarlem Noord. Even na tienen was de club compleet en kon de educatieve fiets- schaaktocht beginnen.
Via de Hekslootpolder, waar Marius Jaspers een gloedvol betoog hield voor een autovrij Haarlem
(zie http://www.dagklad.nl/2009/05/13/vicieuze-files/), naar Spaarndam. Langs het veengebied met zijn eigen specifieke plantjes zoals de lis en de ratelaar (of rammelaar dat is mij ontschoten) naar de eerste stop in Penningsveer bij Assema.
Onder het genot van koffie met appelgebak werd hier de eerste ronde gespeeld, en geloof mij: als je lekker in het zonnetje zit is 2x 10 minuten speeltijd eigenlijk te kort. En dan blijkt dat we op alles hebben gerekend behalve zonneschijn, want de zonnebrand ligt nog thuis.
Bij het vertrek werd ik aangesproken door een heer die vroeg of dit een fiets-schaakclub was. Dat vond hij toch wel een geweldig initatief, want schaken was volgens hem nogal een duffe sport, maar een fiets-schaakclub maakte het toch wel weer leuk.
Uiteindelijk moesten we toch weer verder, door Spaarnwoude, naar Halfweg langs het gemaal. Na het inspecteren van onze herten- of emoebiefstuk voor de kerstdis
- tegenover een nog in werking zijnde eendenkooi - over de Kromme Spieringweg,een stukje Haarlemmermeer wat nooit onder water heeft gestaan, langs de Molenplas naar de Cruquius. Hier is op het terras naast het welhaast bekendste gemaal van Nederland de tweede ronde gespeeld en hebben we ons tegoed gedaan aan de lunch. En nog steeds is 2x tien minuten speeltijd voor de niet-schaker in de groep echt niet te lang.
Over de Zuidschalkwijkerweg weg, met zijn verzameling oude landbouwwerktuigen, waar een ezel en 2 lama's tussen grazen, naar het huis met de beelden.
Hier kon Jan Schaap ons vertellen dat dit de woning van Mari Andriessen, de beeldhouwer, was en dat hij Beatrix hier heeft leren beeldhouwen. Ook was dit huis in WO II de haard van het Haarlemse verzet.In de achtertuin zijn verschillende NSB'ers geexecuteerd. (zie bv ook http://virtueletochten.noord-hollandsarchief.nl/?pc_id=20&pp_id=118)
Dwars door de Haarlemmerhout op weg naar ons eindstation en de laatste speelronde in cafe Bruxelles. Ook hier konden we weer buiten op het terras zitten voor de laatste twee wedstrijden, en daarna heerlijk gegeten. Voor diegenen die willen weten welk team er gewonnen heeft, ik heb geen flauw idee.
Wij hebben enorm genoten van deze dag, nu weet ik ook waarom Wim elke dinsdag met zoveel plezier naar de Sociëteit gaat.
Als het even kan zijn wij volgend jaar zeker weer van de partij.
Wim en Very Kikkert
