Dan een partij Karpov-Kasparov waarbij Timman eerst pagina's analyse produceerde en vervolgens doordleuk vertelde dat pas 12 jaar het inzicht kwam dat beide ex-wereldkampioenen op zet 55 geblunderd hadden. Dan de partij Khalifman-Barua die ik dinsdag op het demonstratiebord vertoonde. Het begon er al mee dat Frits Bakkes op verbluffende wijze mij het gras voor de voeten wegmaaide door in no time alle plannen en zetten in het bewuste eindspel op te sommen. Bij het uitvoeren van de gespeelde zetten (zoals vaker in eindspelen een eindeloos gemanoeuvreer tot de ideale positie is ontstaan om het volgende stapje naar de overwinning te zetten) raakte ik met regelmaat de draad kwijt. Ook de vragen uit toegestroomde publiek kon ik niet echt goed beantwoorden. Nee, dan heb ik toch meer verstand van openingen!
Gelukkig was het daarna tijd voor een toernooitje over 5 ronden waarin 5 eindspelen gespeeld moesten worden. Hoewel de uitgangsstellingen in hogere zin remise stonden, bleken ook deze eindspelen tal van mogelijkheden te bieden, zodat er slechts 4 remises vielen (alle in de A-groep). De A-groep werd uiteindelijk gewonnen door Pancras, zowel Paul als Adrie, met 3 uit 5. In de B-groep haalde Pieter Levasier vernietigend uit: 5 uit 5!
Na afloop werden de notatie-formulieren door mij ingenomen voor nadere analyse. De resultaten zal ik binnenkort publiceren op de website.
