De stemming was nog opperbest in de pizzeria, na afloop van de verloren wedstrijd tegen LSG 4. Onder het genot van sambuca en het luide gebral van een mannenkoor dat onder andere de klassieker Een potje met vet op het repertoire had staan, werden de mogelijke verbeteringen voor het komende seizoen doorgenomen en de eerste regels voor het clublied Een potje met schaak gecomponeerd. Eerste aanbevelingen van de kwaliteitscommissie: alle spelers in pak en meer vrouwelijk schoon rondom de wedstrijden van het eerste. Intussen waren de druiven (ook die gebruikt waren voor de chianti) behoorlijk zuur. Het vlaggenschip ging opnieuw onderuit, en de achterstand op de koploper bedraagt na vier ronden al vijf punten.
Zoals gebruikelijk hadden René Duchêne en Bart Gijswijt weer het hoogste woord aan tafel. Maar goed, het was ook niet voor het eerst dat beiden voor de enige twee winstpartijen zorgden. Deze keer hadden de jongetjes met 2-0 van de meisjes gewonnen. René speelde weer een hele degelijke partij tegen Biaina Geragousian, een naam overigens waar teamleider Paul zich bij het oplezen der opstellingen alsnog in verslikte, ondanks drie weken oefenen. Na afloop verklaarde René zoals gebruikelijk dat het allemaal niks bijzonders was geweest: wit stelde zich niet ambitieus op, het wachten was het op het foutje en daarna was het simpel.
Bart Gijswijt moet vrezen voor uitsluiting van de KNSB-competitie. Na een seizoen 8 uit 9 staat de teller inmiddels op 3½ uit 4, en als je mat in 15 gaat aankondigen, is de Pocket Fritz normaal gesproken nooit ver weg. Wie de partijen van Bart gezien heeft, weet wel beter (vooral tegen Tal/DCG was een nederlaag terecht geweest), en gelukkig had het ook mat in 14 kunnen zijn als het echt aan Fritz had gelegen.
In onderstaande stelling heeft wit zojuist een kwaliteit gewonnen, en met een normale zet als 29.Tfe1 kan hij het rustig uitspelen. Mat gaat echter voor:
Gelukkig is daar dan altijd het ontnuchterende commentaar Max Merbis, die de variantenboom maar wat schamel vond. Zelf speelde Max een kansloze Konings-Indiër, waarin hij zich zetten als h2-h3 permitteerde; de variantenboom van de weerlegging bedroeg 1 ply. Max is Max niet dit jaar, was het harde oordeel van het komisch duo Gijswijt-Duchêne. Na een mislukte openingsopzet stond Max' koning sowieso al meer op de tocht dan de spelers in de ijzig koude speelzaal.
Doordat ook Taco Vrenegoor aan bord 1 verloor, won het eerste voor het eerst sinds mensenheugenis niet aan de eerste vier borden. Taco had de pech dat zijn tegenstander zich tot in de puntjes had voorbereid op de Najdorf die op het bord kwam. Terwijl wit in een onmenselijk moeilijke stelling de ene na de andere zet eruitknalde, verzonk Taco in diep gepeins. En net toen alle HWP'ers dachten dat wit toch een matje op g2 over het hoofd had gezien en een dame verloor, kwam het schitterende Pd5, waarna Taco in een verloren eindspel werd gedwongen.
Ook Harry Lips keek al vlot tegen een uur achterstand in bedenktijd aan. Toen Harry nog maar een half uurtje op de klok had, kwam pas de eerste nieuwe zet op het bord. Het was meteen een mindere, waarna Harry al snel in de problemen kwam. Nadat zijn tegenstander een geforceerde winst had gemist, kwam hij echter sterk terug, om vervolgens bij zet 36 door zijn tijd te gaan. Zijn excuus dat hij dacht dat hij nog 59 seconden over had toen de klok 0:59 met een minnetje ervoor aangaf, was natuurlijk wel een beetje van het niveau "De klok staat nog op zomertijd" als je te laat komt voor de wedstrijd.
Een niet veel beter excuus voor te laat komen is zeggen dat je de auto nog moest parkeren. Paul Ruber liet zich er echter niet door uit zijn concentratie halen, en speelde een op het eerste oog correcte remise aan bord 8. Datzelfde, behalve dat van die auto parkeren dan, deed Jan Burggraaf een bord hoger. Hoewel 'correct' voor Jan een relatief begrip is, bleef zijn partij tegen Jeroen van de Weijer vrijwel de hele tijd in een dynamisch evenwicht.
Dat bracht de stand op 4-3, en dat betekende dat René in 't Veld moest winnen. René had zijn tegenstander in de openingsfase al vervloekt omdat die ieder offer dat hij aanbood zonder nadenken had geweigerd. Tot grote walging van René moest hij vervolgens ook nog dames ruilen, en moest hij zowaar gewoon gaan schaken, in plaats van vanuit inferieure stelling counteren. Intussen weten alle tegenstanders gewoon dat dit de manier is om tegen René te schaken: zo saai mogelijk. Het vervelende voor René was dat hij op winst moest blijven spelen omdat zijn teamgenoten het lieten afweten. Dat was te veel gevraagd, en na een blunder in het eindspel verloor hij zelfs nog.
HWP Haarlem I 3 - 5 LSG IV
Taco Vrenegoor (2332) 0 - 1 Albert Termeulen (2141)
Bart Gijswijt (2209) 1 - 0 Linda Jap Tjoen San (2097)
René Duchêne (2166) 1 - 0 Biaina Geragousian (1961)
Max Merbis (2121) 0 - 1 Marcel Wubben (2030)
René in 't Veld (2048) 0 - 1 Frans Erwich (1927)
Harry Lips (2043) 0 - 1 Thomas Thissen (2025)
Jan Burggraaf (1946) ½ - ½ Jeroen van de Weijer (2006)
Paul Ruber (2017) ½ - ½ Coenraad Spaans (1955)
David
1. Het Nederlands kent vele vaste (versteende !?) samenstellingen zoals pannekoek, zielepoot, ruggegraat, paddestoel en vlaggeschip. Die werden door de meeste landgenoten correct gespeld, op gevoel, zonder regeltjes. 2. Nieuwe regels van de Taalcommissie waren dus onnodig. En bovendien slecht doordacht, gezien de diverse uitzonderingen. De bevolking en de schrijvende pers, anders dan de webmaster, smachtten er niet naar 'eindelijk' nieuwe regels te krijgen. Enkele slaafse geesten uitgezonderd. 3. Neem een voorbeeld aan het Witte Boekje. Dat laat in bepaalde gevallen het eigen taalgevoel de exacte spelling bepalen. Een benadering in de traditie van mondigheid en poldermodel. Een benadering die ook wordt gevolgd o.a. door diverse landelijke dagbladen en de NOS. 4. Een guerrilla dreigt als HWP straks Frankrijk gaat afkorten als Fran-krijk, en koeiepoot als koei-epoot. Tot zover mijn gedachtengoed.
- je kunt vinden dat 2+2 vijf is en dat je 'vlaggeschip' moet schrijven, maar het is nu eenmaal 'vlaggenschip'. Het onomstotelijke bewijs is hier te vinden: http://woordenlijst.org/zoek/?q=vlaggenschip&w=w
- 'vlaggenschip' is in niets een versteende uitdrukking, het komt gewoon van 'vlag' en 'schip';
- de veranderingen van alweer meer dan tien jaar geleden zijn ingegeven door een totaal gebrek aan regels. Ik kan nu aan iedere boerenlul in tien minuten uitleggen wanneer je een tussen-n schrijft en wanneer niet; dat was in het verleden volstrekt onmogelijk (want was het 'boerelul' of 'boerenlul', en waarom dan, en was-ie dan versteend of niet?)
- 'de diverse uitzonderingen' zijn er om precies te zijn vijf, en zelfs die zijn volledig gereguleerd;
- er zijn natuurlijk oerconservatieve lui (tegen verandering omdat het verandering is) die te lui zijn geweest om zich er ooit die tien minuten in te verdiepen; dat men nog altijd spreekt van 'die nieuwe tussen-n' spreekt wat dat betreft boekdelen.
@eduard: de rest van de spelers heeft zijn partij nog niet ingestuurd/ter beschikking gesteld. Intussen is wel de partij van René in 't Veld toegevoegd.
groeten uit Amersfoort van een bijna-kampioen teamleider :)