HWP Haarlem

Een flinke zeperd in Amsterdam-West heeft de kampioensaspiraties van het eerste danig in de war geschopt. Tegen Tal/DCG werd nipt met 4½-3½ verloren. Door het gestuntel van andere (papieren) favorieten in onze klasse is het seizoen nog niet helemaal voorbij. Bij winst tegen LSG op 24 november, naakt een plekje bij de top weer.

Ruim op tijd arriveren we op de grens van stadsdelen De Baarsjes en Slotervaart om met eigen ogen gade te slaan welke oorzaken er zijn voor de recente onrust in Amsterdam West. In de laatste bruine kroeg - bruin heeft niets van doen met enige huidskleur, maar is de overheersende kleur van de inrichting - van West mengen wij ons onder de lokale bevolking en doen we een Mokums bakkie. Wij ontdekken dat de eigenaar is getrouwd met een ex van Willem Suurbier (ook bekend als Knabbel of Babbel en daarmee een hilarisch duo vormend met Ruud Krol). Bennie Muller vulde er vroeger de sigarettenautomaat. Jaake en Fontein moeten weg bij Ajax en voor 10 euro aan Arena's (betaalmiddel in de gelijknamige voetbaltempel) kun je nog niet eens 3 biertjes kopen!

Hier worden we natuurlijk niets wijzer van en we besluiten iets westelijker te trekken. Aan de Orteliuskade, waar het speellokaal is gelegen, komt juist de gemeentereiniging langs, het is er groen, de gevels zijn strak en zien er keurig uit. We zien geen autowrakken, zelfs geen verwrongen fietsen met lege banden, kindertjes en volwassenen van alle rangen en standen spelen en praten met elkaar. Mijn oog valt nog op een grote barst in de openslaande deur naar buiten. Is hier dan toch het bewijs voor groeiend vandalisme? Nee hoor, geen kwade opzet in het spel, het was maar een ongelukje.

Toch wel verbouwereerd nemen we plaats achter de borden. Althans, als we er plaatsnemen. De klok bij Taco loopt ernstig achter. Hij komt 20 minuten later binnenstuiven. Dit blijkt natuurlijk een belangrijk voordeel te zijn. Geen contemplaties over een werkelijkheid die niet strookt met je eigen stadsbeeld, gewoon schaken en goed ook.

De anderen lijken wat futloos, met de gedachten er niet helemaal bij. Neem het ze kwalijk. Max weet zich nog aan de malaise te onttrekken, maar dat is ook snel verklaard. Hij speelt tegen de enige vrouw in de hele speelzaal. Genoeg motivatie om een punt aan te laten tekenen. En sommigen beweren overigens dat vrouwen niet kunnen schaken.

Een absoluut dieptepunt is het verlies van Harry. Eerst wordt hij al geconfronteerd met een plekje op het staartbord, dan krijgt hij een stuk beton tegenover zich dat alles in het werk stelt om remise te maken, vervolgens mag hij geen remise aannemen om ten slotte de remise te ontwijken door de partij te verliezen.

Door het gestuntel van andere (papieren) favorieten in onze klasse is het seizoen nog niet helemaal voorbij. Bij winst tegen LSG op 24 november, naakt een plekje bij de top weer.

Tal DCG 1	-	HWP Haarlem 1	4½-3½
Jeroen van Kuijk(1956)	-	René in 't Veld (2048)	½-½
Wim Helmers (2066)	-	Taco Vrenegoor (2332)	0-1
Hans Leeflang (2146)	-	René Duchêne (2166)	½-½
Frans Schoffelmeer (2013)	-	Bart Gijswijt (2209)	½-½
Ron Klein (2014)	-	Jan Burggraaf (1946)	1-0
Yvette Nagel (1973)	-	Max Merbis (2121)	0-1
Mustapha Yahia (1994)	-	David Joziasse (1919)	1-0
Jeroen Cromsigt (1847)	-	Harry Lips (2043)	1-0

 

Speel de partijen na (alleen voor HWP-leden)