HWP Haarlem IV - Santpoort III 6-2
Afgelopen dinsdag was alweer de derde wedstrijd van het seizoen, dit keer thuis tegen het derde van Santpoort. Vorig jaar hadden we nog gewonnen van Santpoort 2, dus ik ging er stiekem vanuit dat we dit ook wel zouden winnen. Ik zeg stiekem, want de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat wij van elk team in onze poule kunnen verliezen. U bent van mij verslagen gewend die bol staan van de doorwrochte en leerzame partijanalyses, maar dit keer wil ik volstaan met wat observaties en sfeerschetsen.
Yorick had om onduidelijke redenenen afgezegd (Gerard mompelde iets over een aantrekkelijke dame die hem bier en chips had beloofd). Dit was een domper, want Yorick lijkt goed in vorm de laatste tijd. Echter, we hadden twee puike invallers geregeld: Hans en Marco.
Sander was snel klaar en had gewonnen. Op mijn vraag of het een mooie partij was geweest (ik ben altijd op zoek naar bronmateriaal voor mijn doorwrochte en leerzame analyses) was zijn antwoord, na enig aarzelen, “nee”. Hoe dan ook, hiermee staat Sander dit seizoen nog op 100% voor het vierde. Niet veel later zag ik vanuit mijn ooghoeken dat ook Marco een punt had binnengesleept. Hij had het zijn tegenstander in het middenspel flink lastig gemaakt en wellicht als gevolg daarvan had de zwartspeler een stuk in de aanbieding gedaan. Prima invalbeurt. Het derde punt kwam op naam van Gerard, de topscorer van vorig jaar die eindelijk weer een keertje meedeed. Ook hier deed de tegenstander een stuk in de aanbieding, waarna Gerard het secuur uittikte. Zo behoudt hij zijn ongeslagen status in de tweede klasse (vorig seizoen meegerekend). Het vierde punt werd door Richard genoteerd. Hiermee is sprake van een unicum; in de tweede klasse hadden wij nog nooit eerder aan bord 1 gewonnen. Op mijn vraag of het een mooie partij was geweest (ik blijf zoeken) was zijn antwoord, na enig aarzelen, “nee, maar het was wel spannend”.
Yorick was inmiddels teruggekomen (de chips was op) om ons aan te moedigen. Toen hij aangaf dat de stand 4-0 was geworden bood ik ijlings remise aan, wat mijn tegenstander al snel accepteerde. Daarmee was de overwinning een feit. Over mijn partij kan nog gezegd worden dat mijn tegenstander jarig was en dat hij het voor elkaar kreeg om zijn paard op het sterke veld e6 te posteren (noemen we dat geen octopus?). Gelukkig wist hij zijn voordeel niet te benutten, zodat ik de kans kreeg me ‘eruit te wurmen’ waarna er weinig soep meer in de stelling zat.
Niet veel later was ook Chris remise overeengekomen. Zijn korte samenvatting was dat “het evenwicht nooit verbroken was geweest”. Hij behoudt hiermee wel zijn ongeslagen status dit seizoen. Ondertussen had invaller Hans het moeilijk. Hij had de tegenstander met de hoogste rating getroffen, een jongen die een aantal jaar geleden nog met overmacht groep 2 van het Kennemer Open had gewonnen. Hans maakte een klein foutje, verloor een pion, verdedigde daarna nog lang en stug, maar moest uiteindelijk wel zijn meerdere erkennen.
Als laatste was Kir nog bezig. Kir is aan een sterk seizoen bezig en dat liet hij ook dit keer zien. Hij belandde in een eindspel met een pion meer en wist dit met vaste hand naar de winst te voeren. Net als Sander staat hij nog op 100% dit seizoen.
Alweer de derde overwinning op rij. Hoera! Het begint al een beetje te wennen. We kunnen gerust stellen dat ‘lijfsbehoud’ hiermede een feit is. Daarnaast staan we ook nog fier bovenaan, maar het lijkt mij nog te vroeg om het vierde serieuze kampioenskansen toe te dichten. We krijgen nog een hoop lastige tegenstanders.
HWP Haarlem 4 6 - 2 Santpoort 3
Richard Vink 1 - 0 Gerard Swier
Kir Teo 1 - 0 Rob Buschman
Sander Tromp 1 - 0 R. Hoekstra
Gerard Brookhuis 1 - 0 Wim Dijkman
Chris Rensink ½ - ½ Stefan Fokkink
Hans Spanjersberg 0 - 1 Henk Swier
Sylvain de Ruijter ½ - ½ Rob de Roode
Marco Boekhout 1 - 0 Fred Schaefer
