HWP Haarlem

Excelsior II - HWP Haarlem VI 3½-4½
"Onze zwakke plek is duidelijk de lage rug", zo weet Robert mij te verklappen. Liefst drie serieuze rugpatiënten kent het zesde dan ook. Met de ruggengraat (onze is van van staal en zeker niet versteend, zie de forumpolemiek bij de wedstrijd van het eerste team) is echter helemaal niets mis. Op karakter wordt Excelsior aan de zegekar (zonder tussen n) gebonden.

Aanvankelijk zie ik het niet zitten. Bert en Louis kunnen geen vin verroeren. Op het bord bij ons van blessureperikelen teruggekeerde kanon Herman Leijte, kunnen beide spelers niets doen. Alleen Peter kan bogen op een plus, nadat hij een gambietpionnetje heeft verorberd en er voor zijn tegenstander in geen velden of wegen compensatie is te vinden.

"Ik bied mijn tegenstander nog maar een borreltje aan", deelt Herman (8) mij heimelijk mee. Zou dat de ban breken? De Excelsioranen weten er wel raad mee. Voordat het klokje 21.00 uur heeft geslagen vloeit het bier al rijkelijk. Dat wordt onze redding. Aan onze kant durven alleen de teamleider en supporter Willem een biertje te scoren. Onze spelers doen het op koffie en Spa rood.

Peter haalt zijn puntje koelbloedig op. Bij Herman (3) is alle muziek uit de stelling. Ook bij Robert is er niets meer te beleven. Een geweldige meevaller is de overwinning van Louis. Na de opening dreigt hij geg-lijnd te worden. Zijn tegenstander hapert even en dan draait hij resoluut de rollen om. Patrick scoort een prima halfje, maar Bert heeft ondanks manmoedig tegenspel geen enkele schwindelkans meer en moet opgeven. Niettemin een 3½-2½ voorsprong.

Herman (8) heeft een offer om zijn oren gekregen. Hij verdedigt stoïcijns en heeft duidelijk meer tijd. Die tijdvoorsprong slinkt snel en tegenstander Klok krijgt zat pionnen voor het stuk. Dat wordt nog billenknijpen. Antonis probeert uit het niets meer te persen dan een halfje. Ik fluister hem twee maal toe dat een halfje echt wel goed is, maar Antonis wil per se winnen. De uitvluggerfase is slecht voor mijn hart. De drang om te winnen leidt tot veel tijdverbruik en van totaal gelijk, wordt Antonis' stelling iets minder tot gevaarlijk minder. Een foutief, want in eigen bedenktijd gedaan remiseaanbod, wordt natuurlijk niet serieus genomen. Maar zijn tegenstander begint te choken en van gevaarlijk minder wordt het stukken beter tot totaal gewonnen! Alleen die tijd... Armen raken in elkaar verstrikt, stukken vliegen over het bord, de klok wordt geteisterd en met 32 om 22 seconden (22 voor Antonis) gaat Antonis een dame halen. Zover komt het niet, de laatste pionnen en koningen schuiven alle kanten op, reconstrueren is onmogelijk. Antonis maakt een hoop misbaar en ook zijn opponent laat zich niet onbetuigd. Een wedstrijdleider die zich erover wil buigen is niet te ontwaren. Ik zie mijn kans schoon om remise veilig te stellen. Herman heeft zijn voordeel weliswaar weggeven, maar blijft opnieuw ongeslagen en scoort dus ook een soort van winnend halfje.

Met 8 uit 4 denk je ongedeeld bovenaan te staan, maar De Uil doet het net zo goed als wij. De race gaat door.

Excelsior II - HWP Haarlem VI				3½ - 4½ 
F. Koopman (1709) - Patrick van den Oord (1729)		½ - ½ 
S. van de Wouw (1501) - Robert Eksteen (1682)		½ - ½ 
T. Bleijendaal (1670) - Herman Leijte (1793)		½ - ½
M. Herruer (1689) - Peter Zoetemeijer (1558)		0 - 1
P. Bosch (1709) - Louis Bongenaar (1679)		0 - 1 
L. Witte (1646) - Bert Krab (1560)			1 - 0
H. Kos (1538) - Antonis Adamidis (1630)			½ - ½
P. Klok (1439) - Herman van Lienden (1691)		½ - ½