Een jaar terug startte het (toenmalige) kampioensteam van HWP 5 met een benauwd gelijkspel tegen Heemstede 3. Beide teams zouden promoveren naar de Derde Klasse NHSB. Vanavond was Heemstede opnieuw de eerste tegenstander van het seizoen, maar nu voor het Zesde. Voor alle duidelijkheid: het Zesde van nu doet natuurlijk niets onder voor het Vijfde van toen. Niettemin waren we scherp en beducht voor harde tegenstand. Vorig jaar speelde Heemstedenaar Cees Slot nog een modelpartij tegen Bert Krab. Nu mocht hij aantreden tegen een net van Corsica teruggekeerde gebronsde vechtmachine. “Ach ja, hij speelde een opening die me wel ligt”, verklaarde Pieter na afloop. Ook na de opening lag het spel Pieter wel en schijnbaar zonder enige moeite werd de man met de hoogste Elo bij Heemstede geklopt.
Cees Slot (1780) – Pieter Levasier (1519)
Met energiek spel heeft Pieter al beslissend voordeel weten te vergaren. Met zijn 23e zet is de finale ingezet. 24. f3xe4, Pf6xe4 Veel krachtiger dan 24…, Dc6xe4 25. Dd3-f3, Dc6-g6+ Goed gezien, nu kan wit stukverlies niet meer vermijden. 26. Kg2-h3, Pe4xd2 27. Td1xd2, Dg6xb1 28. Td2-d7 Wit probeert er nog een. 28…, Db1xb3 en 0 – 1
Dit eerste punt werd om 22.30 uur gescoord en was een prettige opsteker. Toch leek het allemaal spannend te worden. Bert, Patrick en Louis stonden moeilijk en eigenlijk alleen Robert kon bogen op een plus(pion).
Herman deed een halve duit in het zakje met een degelijke remise. Geen opwinding in die partij. Het volgende halfje viel bij Bert en dat was de eerste meevaller. Hij moest een toreneindspel met een pion minder keepen. Dat deed hij met verve. Toen dat halfje viel begon ik te geloven in een kleine overwinning.
De Heemsteedse SC scoorde nog wel de gelijkmaker. Louis had waarschijnlijk al zijn kruit verschoten bij de invalbeurt voor het Vijfde. De maandag ervoor had hij op bord 2 een keurige overwinning geboekt. Tegen de ervaren Nol Merkies kwam hij er nu niet aan te pas.
Gerko had op bord 5 een aardige partij. Met een petite combinaison won hij een pionnetje, maar met opkomende tijdnood verkoos hij de zekerheid van een half punt. Gezien de ontwikkelingen helemaal niet onverstandig. Patrick wist zich namelijk van een beroerd toreneindspel naar een gewonnen toreneindspel te manoeuvreren. Vervolgens koos hij niet de winstweg, maar de afslag naar remise om vervolgens door zijn tegenstander weer de goede richting opgeduwd te worden. Wat blijven toreneindspelen moeilijk! Eens een Masterclass toreneindspelen organiseren?
Robert had inmiddels een paardeneindspel met een pion meer vakkundig omgetoverd in een eindspel paard tegen paard en drie pionnen. Gave techniek van onze man. Het duurde even, maar het punt kon hem natuurlijk niet meer ontgaan. De wedstrijdpunten waren dus binnen, maar Antonio maakte het feest compleet door nog een vol punt aan te laten tekenen. Op basis van opening en middenspel terecht. Hij won een (dubbel)pionnetje en had de betere loper, maar hij forceerde en kwam in een beroerd eindspel terecht waarin zijn tegenstander een verre gedekte vrijpion had. Met een paar minuten op de klok was de winst misschien nog ver weg, maar remise was eenvoudig af te dwingen. Nu presteerde hij het om een belangrijke pion weg te geven en door de vlag te gaan.
Een tikkie geflatteerde overwinning daardoor. Nu maar kijken hoe ver we dit jaar kunnen komen.
HWP Haarlem VI 5½ – 2½ Heemsteedse SC III
Patrick van den Oord (1729) 1 – 0 A. Verhagen (1763)
Robert Eksteen (1682) 1 – 0 Piet van den Bos (1684)
Pieter Levasier (1519) 1 – 0 Cees Slot (1780)
Louis Bongenaar (1679) 0 – 1 Nol Merkies (1669)
Gerko Vos (1581) ½ - ½ A. Verdonk (1659)
Herman van Lienden (1691) ½ - ½ Peter Zeelenberg (1576)
Antonio Adamidis (1630) 1 – 0 A. Olijerhoek (1460)
Bert Krab (1560) ½ - ½ B. Boelen (1638)
