Hun nul en dus ons eerste punt kwam op het conto van invaller René. Want hoewel ik tien ‘vaste’ krachten tot mijn beschikking heb, waren drie man om uiteenlopende redenen verhinderd. Maar René had geen spijt van zijn invalbeurt en wij ook niet. Met scherp spel overklaste hij toch wel zijn tegenstander.
Hierna ging het snel. Peter counterde scherp en Antonio (Antonis mag ook) buitte ook zijn voordeel uit. Robert zette ons op 3½ punt met een remise. Hij zat een tikkie in de problemen, maar ik heb me bij hem nooit zorgen gemaakt om verlies.
De teamoverwinning kwam snel en onverwacht. Herman had enige openingsprobleempjes, maar dan is hij op z’n best. Met stevig betonschaak werden alle dreigingen geneutraliseerd. Pal na de tijdcontrole maakte zijn tegenstander een schuiver en Herman profiteerde meedogenloos. Heel interessant was de partij van Patrick. Hij verdedigde weer onze kleuren op het eerste bord. Na de opening had Patrick niet veel en gedurende het middenspel leek hij ietwat onder druk komen te staan. Hij ving het initiatief van zijn tegenstander keurig op en toen deze eeuwig schaak uit de weg ging, toonde onze man zijn hardheid. Hij sloeg nog eens remise af en ging een beter eindspel in. Zijn Witte Paard was superieur aan de zwarte loper en met nog een leuke truc wist hij die loper te winnen. Niet gek: 2 uit 2 aan bord 1.
Met de teamwinst zeker kon Gerko enigszins uitbollen. Dat deed hij dan ook, maar iets te veel. In een totaal gewonnen stelling overzag hij een paardvork op zijn toren. Dat was erg jammer, want hij speelde tot dan een prima partij. Het begon met deze tactische grap:
F. Schoo (1614) – Gerko Vos (1550), stelling na: 18…, Lg4-f5
Zwarts laatste zet lijkt lastig, maar wit kan actief voortzetten. 19. Td3xd4! Een leuke. 19…, Td8xd4 20. Lf4-e3 en de toren staat niet slechts in een penning,de loper op f5 hangt vooral ook. Zwart koos voor 20. Db6-g6 waarna Gerko in goede stijl liefst 4 pionnen buit maakte, voordat de paardvork het spel een iets ander aanzien gaf. Ook hier volgde een remiseaanbod, maar Gerko rechtte de rug en deed een uiterste poging een pion aan de overkant te brengen. Om die pionnen te stoppen moest de Wijkaanzeeër zijn paard geven en resteerde uiteindelijk alsnog een dynamisch evenwicht.
Als laatste vocht onze held uit de eerste wedstrijd Pieter, voor wat hij waard was tegen de immer gevaarlijke Cees Walthaus. Het was lang interessant, maar hij legde in het verre eindspel toch het loodje. Je kan niet altijd van die 1700-jongens winnen.
Een goed begin is het halve werk. Met De Uil III en Excelsior II staan we bovenaan. Op 13 november alweer, spelen we thuis tegen het verre van zwakke Aalsmeer. Komt dat zien!
SG Het Paard van Ree - HWP Haarlem VI 2 - 6Hans Eijgenbrood (1860) - Patrick van den Oord (1729) 0 - 1
Wolter Vos (1636) – Robert Eksteen (1682) ½-½
Cees Walthaus (1740) – Pieter Levasier (1519) 1 – 0
Bert Kisjes (1584) – Peter Zoetemeijer (1558) 0 – 1
Frans Schoo (1614) – Gerko Vos (1581) ½-½
Roberto Ierschot (1628) – Herman van Lienden (1691) 0 – 1
Ton Duin (1517) – Antonio Adamidis (1630) 0 – 1
Dennis Krassenburg (1407) – René Schulenberg (1627) 0 – 1
