Nog geen jaar lid bij HWP en nu al mijn eerste verslag voor de externe competitie. Hoe dat zo gekomen is? Vraag maar aan Tom Swartjes, wanneer hij terug is van vakantie.

Nietsvermoedend nam ik de taak van waarnemend teamleider op mij. Opstelling maken en de vertrektijd doorgeven, dat kan ik vast wel.

Helaas bleken we op de ochtend van de speeldag toch een uitvaller te hebben. Moest ik met mijn enigszins beperkte HWP-contactenlijstje nog aan het werk ook!

Gelukkig waren daar mijn behulpzame teamgenoten en na een paar uur zenuwachtig appen en bellen hadden we een invaller gevonden: Edwin Gozeling!

Deze avond speelden we tegen Assendelft 2. Toch wat gespannen die kant op, want een paar weken terug was K6 (waarin ik ook speel) flink onderuit gegaan tegen Assendelft 1. De avond zou uitwijzen dat die spanning nergens voor nodig was geweest.

Bord 3 – Patryk Dyksinski
Op bord 3 ging Patryk vliegend van start. En ik bedoel vliegend. Of hij en zijn tegenstander nog plannen hadden die avond of gewoon haast, ik weet het niet. Het ging in ieder geval met een moordend tempo.

Vanuit een solide opening van beide kanten bood Patryk al snel een dame ruil aan. Deze werd geaccepteerd en terwijl ik mijn hoofd zat te breken hoorde ik naast mij opeens het “tak-tak-tak!” waarmee een kleine handvol stukken van het bord verdwenen.

Na een klein uurtje spelen en 39 zetten kwamen de heren uit op een remise.

Helaas voor Patryk moest hij nu toch echt wachten tot wij allemaal ook klaar waren. En dat ging even duren.

Bord 1 – Edwin Gozeling
De partij van Edwin was eigenlijk al voorbij voordat ik er goed naar had kunnen kijken. Ik dacht gezien te hebben dat Edwin een kwaliteit achter stond, maar dat bleek niet het hele verhaal.

Edwin opende met het Schots gambiet en de verdediging van zwart begon al snel te piepen en te kraken. Kleine foutjes stapelden zich op en na 12…g5

sloeg Edwin toe: 13.Lxe5 fxe5 14. Lxg8 Txg8 15. Pf4.

Waarom dit prachtige offer niet een paar uitroeptekens verdient is mij een raadsel, maar na 15….exf4 16. Dh5+ Kd8 17. Df7 Th8? ging de overwinning toch echt naar wit.

Tussenstand 0,5 – 1,5

Bord 2 – Frits Bakkes
Op bord 2 leken Frits en zijn tegenstander hetzelfde motto te hanteren: De beste verdediging is de aanval.

De aanval van Frits bleek toch beter gecoördineerd na 19. Dd2?? a6 20. Kh1 b5 21. Tab1?! Dd4, waarmee zwart een kwaliteit voor kwam.

Helaas kon Frits dit voordeel niet vasthouden. De witte stukken infiltreerden de positie van zwart en wonnen daarbij een aantal pionnen.

Toen Frits en ik elkaar tegenkwamen tijdens een rondje lopen, vroeg hij: “Zijn wij gebaat bij een remise?”

Op zulke moeilijke vragen had ik mij als waarnemend teamleider niet voorbereid. “Uh…”

“Staan we voor?” verduidelijkte Frits.
“Ja we staan voor.”
“Oké.”

Remise.

Tussenstand 1 – 2

Bord 5 – Roeland Muskens
Bord 5 was voor Roeland “Ik-win-niet-zo-vaak-extern” Muskens (zijn woorden, niet de mijne).

Toen ik kwam buurten bleek na goed tellen dat Roeland twee stukken voor een toren en pion had. Ook in dit geval beoordeelt de computer deze ruil met een flink voordeel voor de kleur met de twee stukken. Een levendige stelling, met winst potentie voor Roeland.

Gedurende de partij breidde Roeland zijn positionele voordeel beetje bij beetje verder uit. De winst kwam dichter en dichter bij.

Enige tijd later was er wat commotie rond bord 5; De tegenstander van Roeland had (onder de druk?) mat-in-1 geblunderd.

Tussenstand 1 – 3

Bord 4 – Joris Hagenbeek
Op bord 4 begon ik met mijn vertrouwde Caro-Kann. Nouja, vertrouwd, daar dacht mijn tegenstander anders over.

Na een paar zetten had mijn tegenstander al een paard, loper en dame ontwikkeld en ik… nog niks? Was hier iets gruwelijk misgegaan? Nee, gelukkig niet. Die loper en dame bleken een mooi doelwit voor mijn ontwikkeling.

Even later hadden we ons klem geschaakt in een gespannen positie waar de e5- en d4-pion elkaar onder schot hielden en zo ongeveer elk stuk naar e5 keek.

Na 15.Dg3

was ik wel klaar met die spanning, alleen zocht mijn dame nog een nieuw onderkomen. 15…De7? bleek niet de juiste route, maar gelukkig vond mijn Dame een beter plekje na 16.Lg5 Dd6 17.Tad1 Db8.

Toen vond mijn tegenstander het ook wel welletjes en na een hele hoop ruilen, een beetje schuiven en nog meer ruilen, kwamen we tot een volledig symmetrische positie. Remise dus.

Tussenstand 1,5 – 3,5

Daarmee werd de wedstrijd beslist in het voordeel van HWP.

Bord 6 – Willem de Ruig
Willem en zijn tegenstander hadden (veruit) het langst nodig om tot een resultaat te komen. De hele partij gingen de twee gelijk op en na een kleine 30 zetten bevonden zij zich in een gebalanceerd paard-tegen-lopereindspel.

Willem had op het bord een heel licht voordeel in de vorm van wat meer ruimte, maar belangrijker nog een enorm voordeel op de klok. Terwijl Willem het hoofd koel hield en rustig (heel goed! Willem schaakt beter als hij nadenkt) door schaakte, kwam zijn tegenstander verder en verder in tijdnood. Ook hier stapelden de foutjes zich op, totdat wit uiteindelijk zijn toren en loper liet vorken door het (in dit geval) zwarte paard.

Eindstand 1,5 – 4,5

Een klinkende overwinning voor HWP dus!

Misschien ben ik volgende keer wel weer teamleider.

Gedetailleerde uitslagen

Assendelft N2 (1646)	1½ – 4½	HWP Haarlem N5 (1579)
Rene Spruit (1714)	♞ 0-1 ♘	Edwin Gozeling (1664)
Roel Spier (1720)	♘ ½-½ ♞	Frits Bakkes (1698)
Herman Kat (1697)	♞ ½-½ ♘	Patryk Dyksinski (1563)
Jeffrey Eshuijs (1580)	♘ ½-½ ♞	Joris Hagenbeek (0)
Matthijs Prins (1615)	♞ 0-1 ♘	Roeland Muskens (1442)
Rudolf Zuydam (1548)	♘ 0-1 ♞	Willem de Ruig (1529)