Ook het nieuwste regionale team van HWP heeft zijn debuut gemaakt. Geen resultaat om over naar huis te schrijven, maar uiteraard wél om een verslag over te schrijven.
Het debuut vond plaats in Wijk aan Zee, tegen Het Paard van Ree. De wedstrijd werd gespeeld in het gemoedelijke café De Zon, dat duidelijk een multifunctionele rol vervult.
Bij binnenkomst vlogen de kogels ons letterlijk om de oren: Café de Zon fungeert namelijk als kroeg, biljarthal, schaakclub, podium en zelfs als schiethal.
De toon was gezet: het zou een moordende avond worden.
De schakers werden weggestopt in een klein zijkamertje waarvan de deur nauwelijks dicht kon. Rumoerig was het wel, want zowel de schiet- als de biljartclub waren die avond actief.
Bord 1 – Patryk Dyksinski
Op bord 1 zat het jonge talent Patryk Dyksinski, die volgens de wedstrijdleider ter versterking was “ingevlogen uit Rusland”. Nu heeft Patryk, voor zover ik weet, geen Russisch bloed, maar in de wandelgangen wordt hij weleens vergeleken met Garri Kasparov.
Kasparov werd op 22-jarige leeftijd wereldkampioen, dus met zijn 19 jaar heeft Patryk nog even de tijd om dat te evenaren.
Helaas kwam de wereldkampioen in Patryk deze partij nog niet echt naar boven. De stelling werd al gauw behoorlijk pittig voor wit. Uiteindelijk besloot Patryk zijn dame te ruilen voor een toren, paard en pion. Maar dat bleek helaas niet de oplossing te zijn. Bord 1 was dan ook als eerste klaar.
1–0 voor het andere paard.
Bord 6 – Roeland Muskens
Op bord 6 speelde Roeland Muskens de King’s English (1. c4 e5) tegen veteraan Dennis Krassenburg, tevens mede-eigenaar van schaakvenue Café de Zon. De partij stevende onstuitbaar af op een bloedeloze remise, tot Roeland er op slinkse wijze in slaagde zijn actieve loper klem te laten zetten (24… Df6).
Dennis bood tussendoor nog een drankje aan, maar daar werd voor bedankt:
“Dat kost ook energie, hè.”
Na 25. g3 (!) vocht zwart nog vijftien zetten door, maar na het verlies van een toren was het definitief voorbij.
Dennis bood Roeland nogmaals een drankje aan, dat ditmaal wél werd aangenomen.
In de woorden van de bierkaai: “Kom, we gaan zuipen.”
2–0 voor de Wijkers.
Bord 4 – Joris Hagenbeek
Een ander, iets minder jong, maar wél nieuw talent bij HWP is Joris Hagenbeek. Hij speelt dit jaar voor het eerst mee in de externe competitie, en meteen in twee teams: N5 en K6. Bij K6 pakte hij een mooie winst, maar voor N5 liep het wat stroever. Op bord 4 speelde hij tegen Wil van der Laan.
Joris kwam helaas wat passief uit de opening en stond daarna onder constante druk.
Na 13. d5! Ld7 14. c5! Le5 15. d6! Da5 16. Pxe5 Txe5, moest zwart zes maal die toren weer verplaatsen, om het vervolgens alsnog te ruilen voor de pion op b3 en loper op d2.
De druk werd te veel en na 37…Td7?!, was het blijkbaar al mat in 7.
We zullen nooit weten of Wil die mat in 7 ook had gezien. Want Joris, zo attent als hij is, maakte er mat in 1 van na 38. Tf2 Pc5?!.
3–0 voor de kustbewoners.
Bord 3 – Martin Steinhart
Op bord 3 zat de veteraan van N5: Martin Steinhart, die op 89-jarige leeftijd nog menig tegenstander angst inboezemt.
De partij mondde uit in een complex eindspel waarin zijn tegenstander, Wolter Vos, een pion meer had. Toch bleef Martin moedig weerstand bieden.
Beide heren waren zo verdiept in het spel dat ze meerdere keren vergaten de klok in te drukken. Uiteindelijk werden er zelfs nog zetten gespeeld terwijl Martins vlag eigenlijk al gevallen was. Toen dit werd opgemerkt, was er een zucht van opluchting bij Wolter, die toegaf “het nog lastig te hebben gehad”.
4–0.
Bord 5 – Tom Swartjes
Nu waren alleen bord 2 en 5 nog bezig. De wedstrijd was al beslist, maar de eer van N5 stond nog op het spel.
Op bord 5 zat ikzelf, Tom Swartjes, ook eerstejaars competitiespeler. Ook meteen door Adrie voor de kar gespannen als teamleider. Ik heb daar volmondig “ja, is goed hoor” op gezegd, zonder precies te weten wat er allemaal bij kwam kijken. Dus hier zijn we dan: verslagen schrijven.
Mijn partij tegen Erik Teske ging met vlagen redelijk goed. Ik speel de laatste tijd, als ik wit heb, de Stonewall. Volgens mijn trainer Roel Faber is dat een “flauwe opening”, waarvan ik de analyses bijna niet eens mag laten zien tijdens de les. Ik slaap daar sindsdien slechter van, maar dat is misschien een onderwerp voor een ander verslag (Lief dagboek…).
Helaas ook typerend voor mijn stijl: twee keer een kwartier nadenken over een zet, waarbij een goede zet me snel te binnen schiet 11. Pe4, om die vervolgens weg te analyseren als “te gevaarlijk” en uiteindelijk iets slechters te spelen 11.Kh1?! waardoor mijn voordeel verdwijnt.
Na 11. Kh1?! h5? 12. f5?! d5!, gebeurt het weer. De beste voortzetting was: 13. fxg6 fxg6 14. Lxg6, waarna wit gewoon een pion voor staat. Maar ik was bang voor: 13. fxg6 e4. Terwijl ik zelfs gezien had dat daarna 14. gxf7+ Txf7 15. Pxe4 dxe4 16. Lxe4, het materiaal gelijk bleef en wit een sterk ogende stelling had, met een vrij kwetsbare zwarte koning.
De engine geeft deze uitkomst dan ook een +1.1. Maar ik vond dat te “spannend” en koos voor 13. Dg3, wat volgens de engine resulteert in -0.8.
Al met al hadden wij beiden kansen om te winnen, maar mijn tegenstander gebruikte te veel tijd, wat hem uiteindelijk in de problemen bracht. De stelling werd steeds complexer en na wat geruil kwam na 32…Lh6? 33. Pc5! de winst in zicht.
Ondanks een dappere poging om de a-pion tegen te houden, gaf Erik met nog 13 seconden op de klok op. De eer van N5 was gered!
4–1.
Bord 2 – Willem de Ruig
De laatste partij van de avond speelde zich af op bord 2. Onze titaan Willem de Ruig nam het op tegen Huub de Vries. Er zat bijna 300 ratingpunten verschil tussen beiden, in het nadeel van Willem.
Toch wist Willem, met zwart, veel voor elkaar te krijgen. Toen ik even kwam kijken, stond wit volgens de engine blijkbaar wel sterker (+1.3).
Willem was hier aan zet en na Pxe4, zuchtte hij wat en ging een drankje halen.
Later in de partij gebeurde er van alles, en uiteindelijk belandden ze in een eindspel (ja, zwart is aan zet) waarbij de engine zelfs een klein voordeel aan zwart gaf (-0.56). Maar in zulke stellingen kan één fout alles doen kantelen.
Zoals op deze foto te zien is (klik voor vergroting), had Huub ook niet zo veel tijd meer.
Ik zal Willem (én jullie) de details besparen, maar hij kwam zowaar in een compleet winnende positie. Helaas bleek hij zijn tegeltje te zijn vergeten:
“Ik schaak beter als ik denk.”
Want als hij een paar sterke zetten had gevonden, kon Willem een pion promoveren. Maar besloot in plaats daarvan zijn pion én toren in één zet weg te geven. Ook dat is knap.
Zo eindigde de avond helaas met een 5–1 nederlaag.
Het Witte Paard bleek niet opgewassen tegen het Paard van Ree.
Maar niet getreurd: het seizoen is pas net begonnen. Alles kan nog!
Gedetailleerde uitslagen
| Het Paard van Ree N1 (1721) | 5 – 1 | HWP Haarlem N5 (1634) |
|---|---|---|
| Han Kemperink (1808) | ♞ 1-0 ♘ |  Patryk Dyksinski (1563) |
| Huub de Vries (1806) | ♘ 1-0 ♞ |  Willem de Ruig (1529) |
| Wolter Vos (1760) | ♞ 1-0 ♘ | Martin Steinhart (1596) |
| Wil van der Laan (1716) | ♘ 1-0 ♞ |  Joris Hagenbeek (0) |
| Erik Teske (1677) | ♞ 0-1 ♘ |  Tom Swartjes (0) |
| Dennis Krassenburg (1558) | ♘ 1-0 ♞ | Roeland Muskens (1442) |
Geef een reactie