Als jij en Erdni remise maken en Cees wint, dan gaan we de match winnen, want bord 8 gaat ook winnen. Dit waren de woorden van Koos aan mijn adres net nadat ik de tijdnoodfase had overleefd en bij een 2½ – 1½ tussenstand. Rekenkundig had Koos zeker gelijk, maar de realiteit laat zich helaas niet zo makkelijk vangen.
Maar eerst hoe de tussenstand tot stand kwam. Bij één van de schaarse rondjes langs de velden zag ik bij Chris een complexe stelling. Zijn (witte) paard was diep in de zwarte gelederen binnen gedrongen, maar het was onduidelijk of het daar nu kwetsbaar of sterk was. In ieder geval toen ik een half uurtje later even naar rechts keek zag ik dat op bord 7 een zwarte monarch midden op het bord stond. Dat zou een 1-0 achterestand betekenen en dat bleek ook zo te zijn.
Even later was het ook op bord 6 gedaan. Daar verscheen de witte koning midden op het bord. En ook dat was niet de goede. Arnout, die zat daar, had naar eigen zeggen de hele partij met de rug tegen de muur gestaan en juist toen hij dacht zich te bevrijden ging het alsnog mis. 2-0 achter.
Maar dan duikt daar Koos voor het eerst op. Hij schotelt zijn tegenstander een Frans vleugelgambiet voor, dat door zwart, Dick Binnendijk, niet wordt geaccepteerd. Beiden kwamen hiermee op onbekend terrein wat beiden ook zeeën aan bedenktijd kostte. In onderstaande stelling, die natuurlijk vraag om een genadeklap, maar gek genoeg volstrekt in evenwicht is, dacht zwart de winst te grijpen met 28…Lxg4.
Hij had hiermee echter buiten de overbekende waard gerekend, want na 29. Pxg4 Txg4 30. Dxg4 Tg8 speelde Koos deze rol met verve door met 31. Lc4+! een eind te maken aan de zwarte pret. 2-1.
Iets later kreeg Hendrik Jan op bord 1 remise aangeboden. Dat accepteer ik direct, antwoordde hij. “Je had op zijn minst even kunnen overleggen” bracht ik, naast hem zittend, nog in, maar het halfje was al genoteerd.
Nu belanden we op het moment dat Koos weer de hoofdrol opeist. De voorspelde matchwinst dus. En het begon inderdaad goed, want bord acht won. Voor Jan Paul een hele opluchting want het was zijn eerste punt dat hij bijdroeg aan K5. Lange tijd ging zijn partij gelijk op, maar beetje bij beetje trok JP het initiatief naar zich toe. Dat resulteerde in deze stelling.
Jan Paul maakt het fraai af met 40…Dxe4 41. Lg2 cxb3 42. Lxe4 b2 en 0-1 en ook 2½ – 2½.


Met de voorspelling van Koos in het achterhoofd en na een blik op het bord naast mij, van Cees, geworpen te hebben leek het mij tijd voor een remiseaanbod. Mijn tegenstander, niet oud-HWP’er Pieter Jan Morssink, waar ik op gerekend had en mij een beetje op voorbereid had, maar ene Marcel de Jeu (die overigens ook 2. g3 speelde, maar dan in een volgorde die mijn voorbereiding lichtelijk verpestte), nam rustig de tijd om dit voorstel te overdenken. Lees: hij wachtte het resultaat bij Cees af.
Cees, die mij na afloop van ronde 3, voor ronde 4 een vol punt had beloofd, licht nu zelf toe waarom het beloofde volle punt er niet kwam.
“Lange partij tussen aan elkaar gewaagde tegenstanders gaat gelijk op; eerst ik (wit) meer initiatief, later zwart fractie beter. Gezien beider ratings (ca. 1960) geen verrassing.
Nadat zwart op knappe wijze zijn aanvankelijk tot pion gedegradeerde zwarte loper in zijn ‘kracht weet te zetten’, zet zwart iets te overmoedig de aanval in om vervolgens gehinderd te worden door een mat-achter-de-paaltjes. Het kost ‘m een pion. Inmiddels loopt bij wit de frustratie over genoemde loper (inmiddels in het centrum geposteerd) op, totdat de volgende stelling op het bord verschijnt:
1… Tc2, de les die wit hier moet trekken is: speel actief en ga geen pionnen proberen te redden die reddeloos zijn verloren. 2. b3 Tb2 En nu? Zwart dreigt met slaan op f2, terwijl wits meest vooruitgeschoven b-pion geen doorgang lijkt te vinden met de zwarte loper op d4. Wit kijkt naar de verkeerde kant van het bord en kiest het verkeerde plan. 3. Pxg5. Dat is prima! Hier rekent teamgenoot Koos, staand aan de wal met een punt op zak, al op een overwinning voor wit. 3… Txf2+ 4. Kg3 Tb2
Koos ziet: 5. Txf7 Kh6 6.Pxh7… Wit daarentegen laat de partij als een nachtkaars uitgaan.
5. Pe6+ Kf6 6. Pxd4 Hebbes! Maar ja. 7… exd4 8. Txd4 Txb3+ ½-½
Terug naar diagram 2. Geen 5.Pe6+, maar 5.Txf7+, zoals Koos wil. En dan moet je het maar net zien: na 5… Kh6 geen 6. Pxh7, maar 6. Pe6! Wit staat gewonnen, want dreigt ook met mat-in-één op f6.
Vertrouwend op de goede afloop werd hierop ook op bord 2 de vrede getekend. Objectief was de stelling ook in evenwicht, maar daar ging wel het nodige aan vooraf. We komen er in na wits 31e zet.
Hier had ik nog maar krap 2 minuten op de klok, normaal gesproken niet mijn specialiteit. Toch maar de zaak compliceren, 31…f5. Zeker niet de beste, maar het stelt ook de witspeler, die ook nog maar een minuut of 5 op de klok had voor wat probleempjes.
32.f4 en inderdaad niet de juiste reactie. En na 32…Pg4 33. Le5 e5 34. fxe5 staat zwart met nog weinig op de klok voor de lastige keuze: terugslaan met de pion of met het paard.
In de analyse zei Cees direct “met de pion natuurlijk”, want er moeten eerst nog twee stukken tussenuit voordat de Dame in gevaar is. En hij had gelijk want 34…dxe5 35. Lxe5 Pxe5 36. Pf6+ Lxf6 37. Txd7 Pxd7 kost wit gewoon teveel materiaal. Maar het werd 34…Pxe5. Nu had wit kunnen profiteren met 35. Tf1, waarna de positie van de toren op c6 zich wreekt. Zwart kan een ruil op f5 niet toestaan vanwege het paardvorkje op e7. Beiden hadden dit gemist en de partij ging verder met 35. Pf4 Pg4? 36. Lxg7 Kxg7 37. exf5 (e5 had hier wit alsnog groot voordeel opgeleverd) Txf5 38. Te1 Te5 39. Db2 Kh7 40. Txe5 Pxe5 41. Pd5 Df5 42. De2 Dd3 en remise.
3½ – 3½ met enkel Erdni nog achter het bord. Ging hij remise houden? Materieel was de verhouding nog in evenwicht, het was enkel de vraag of Erdni zijn ver opgerukte pion, die zich inmiddels op d2 bevond nu zwak of sterk was. Het eerste bleek waar te zijn (tenminste zoals het ging) want Erdni kon de remise niet uit het vuur slepen, waardoor we wederom met lege handen huiswaarts konden.
Begin januari komt de nummer laatste uit poule 5F op bezoek. Hopelijk komen we dan van de hatelijke nul af.
Gedetailleerde uitslagen
| LSG K4 (1902) | 4½ – 3½ | HWP Haarlem K5 (1818) |
|---|---|---|
| Jan-Willem van Drunick (1979) | ♞ ½-½ ♘ | |
| Marcel de Jeu (1944) | ♘ ½-½ ♞ | |
| Henk van der Scheer (1957) | ♞ ½-½ ♘ | |
| Folkert-Jan Geertsma (1953) | ♘ 1-0 ♞ | |
| Daan Binnendijk (1890) | ♞ 0-1 ♘ | |
| Rick Derksen (1914) | ♘ 1-0 ♞ | |
| Moritz Branco (1839) | ♞ 1-0 ♘ | |
| Luuk Hoogeveen (1743) | ♘ 0-1 ♞ |






Geef een reactie