Als geboren en getogen Rotterdammer die (dus) voor Sparta is, is de rol van underdog in een stadsderby mij niet vreemd. Hoewel verliezen nooit went, treedt na de zoveelste voorspelbare nederlaag een zekere vorm van berusting op. Het zeldzame zoet van de overwinning smaakt dan des te beter.

Ook in de Haarlemse onderonsjes op de 64 velden gingen al de nodige (beker)duels tegen grote broer Kennemer Combinatie kansloos verloren. De primeur van een treffen tussen twee Haarlemse verenigingen in de Meesterklasse, nota bene in het weekend dat de stad haar 780e verjaardag vierde – dat op zijn beurt overigens weer iets bescheidener dan grote broer Amsterdam – bracht helaas geen ommezwaai. Eén bezoek aan het Kennemer Sportcenter maakte echter wél onmiskenbaar duidelijk dat wij van Het Witte Paard het hart in ieder geval op de goede plek hebben.

Voor de goede orde: we speelden een thuiswedstrijd. Maar omdat ons eigen Denksportcentrum een keertje niet beschikbaar was, moesten we uitgerekend in de derby tegen KC uitwijken, uitgerekend naar hun speellocatie. Een aangename meevaller, vonden ze dat daar. “Een lelijke hal waar ik nog niet dood gevonden zou willen worden”, aldus een aantekening uit de krochten van HWP. Deze laatste observatie zal door menig clubgenoot gedeeld worden.

Toegegeven: de plek was veelzijdig in zijn karakterloosheid. Het was er bijvoorbeeld loeiheet, tot Collin een raampje open zette en een gure poolwind de KC’ers toch nog even liet bibberen. Het was er volstrekt sfeerloos, maar het was bij de lagere teams ook enorm knus met 30 spelers op twaalf vierkante meter. En dat was dan nog omdat bij gods gratie, of gewoon dankzij een speler met vooruitziende blik, iemand niet was komen opdagen waardoor er niet 16 maar 15 partijen gespeeld hoefden te worden, en er nog net voldoende zuurstof voorradig was in het lokaaltje.

Verschil moet er zijn, dus de wedstrijd in de Meesterklasse had een ruimte, of eigenlijk zelfs een hele etage, voor zichzelf. Het wist ons niet te motiveren tot grootse daden.

Aan bord 1 hadden we nog wel het voordeel van de schrijfrichting bedongen. Hier troffen twee linkerhanden elkaar en terwijl Tim vrijuit kon schrijven, had zijn goedlachse Oostenrijkse opponent beduidend minder ruimte door de bekabeling van de DGT-borden. Erg veel hinder ondervond IM Peyrer niet van dit eerstewereldprobleem, want hij zette Tim gedecideerd van het bord.

Loek aan bord 2 bracht ons nog wel op gelijke hoogte. Behalve een dubbelpion had hij in de opening niet bijster veel bereikt, tot er toch wel even goed nagedacht diende te worden in een toreneindspel. Zo goed zelfs, dat tegenstander De Winter pardoes een klassiek Maerevoetje deed. Voor degenen die niet weten wat dat is: door je vlag gaan in een eindspel waarin het toch niet heel moeilijk is op zijn minst op tijd een zet te doen.

Zwart aan zet en denkt na: 1-0.

Babak beleeft een zwaar seizoen en verzucht na elke ronde dat hij verpletterd wordt. Tegen GM Vrolijk viel dat reuze mee. De partij ging lange tijd gelijk op, maar het probleem van de Meesterklasse, of eigenlijk een van de vele problemen, is dat je in de late uurtjes dan toch geruisloos wordt weggetikt.

Collin overkwam iets soortgelijks. De opzet van zijn tegenstander liep niet over van ambitie, maar ooit komen de foutjes en die worden dan genadeloos afgestraft. En ook bij mijzelf ging het eigenlijk zo.

Hier was aanvankelijk 24.Lc3 gepland, gericht tegen zwarts plan van 24…e4 (immers, 25.Lxg7 exf3 26.Lxf8). Toen leek (het uiteindelijk ook gespeelde) 24.Lg5 ineens interessanter, maar dook ook de optie van 24.Pxd6!? op. Na 24…Dxd6 25.Tb6 redt zwart zich met 25…Pb7!, maar na 25.Lb4 is er een probleem:

Nu komt wit gewonnen te staan na 25…Pb7 26.Lxd6 Pxa5 27.Lxf8 Lxf8 en nu 28.c5! of nog beter meteen 28.Tb8! Helaas bleek dit alles irrelevant omdat zwart na 24.Pxd6 e4! schijnt te hebben, maar het is de vraag of zwart dat gevonden had. Hoe dan ook, 24.Lg5 verscheen op het bord en na het compleet gemiste 24…Dd7 is er objectief gezien niet veel aan de hand, maar kon zwart zijn plan met e5-e4 uitvoeren en toen zwart eenmaal het initiatief had, bleek het krachtsverschil te groot.

Toch wel uitzicht op enkele halfjes dus, maar dat kan Rik niet zeggen. Rik heeft dit jaar een grote transformatie doorgemaakt. Vlak voor enen zat hij nog zwaar aan de studie, en het ging dan wel over Leningrad, maar dan over bolsjewieken en niet over een variant van het Hollands. Laten we zeggen dat Rik als mens enorm gegroeid is, maar als schaakvereniging koop je daar weinig voor.

Hier zijn we nog geen tien zetten onderweg en na 9…Pxc4 was 10.Df3! al een bijzonder nare verrassing. Het is in hogere zin al uit en wit liet ook niet meer los.

Was er dan niks positiefs te melden? Zeker wel: Florian kwam zeer florissant uit de opening. In een Konings-Indiër kreeg hij gratis een a-pion toegeworpen, terwijl zijn stelling geen enkele zwakte vertoonde. Maar hij speelde tegen Eline Roebers, beter gezegd Eline RookOdds, want het is een onmiskenbaar een mens, maar qua speltype zijn de gelijkenissen met de schier onverslaanbare bot die met een toren minder maar stukken naar je toe blijft gooien zeer opvallend. Ook vandaag ontstond vanuit het niets toch weer chaos, al vroeg Florian er ook zelf wel om.

Op dit cruciale punt van de partij kan wit 30.Ta2! spelen, om 30…Taf6 op te vangen met 31.Tf1, en zwart heeft werkelijk geen enkel begin van een plan om nog iets uit te richten tegen de witte koningssteling (zelfs Eline niet). Nu vereist 30.Ta2 enig geduld van de witspeler. Dat bleek op, want door god en alle geesten verlaten speelde hij 30.f4!?, wat objectief gezien nog best ok is, maar niet met één minuut op de klok met nog tien zetten tot de tijdcontrole tegen Eline Roebers. Binnen die tien zetten stond wit mat.

Intussen stond het 1½-6½, want Roel had een verdienstelijk halfje gescoord tegen de captain van KC, Khoi Pham. De stukken werden behoedzaam heen en weer geschoven – zo zagen we een loper met pendeldienst tussen f1 en b5 – en het evenwicht werd nergens echt verstoord.

Dat gebeurde wel in de resterende twee partijen, die op karakter binnen werden gesleept. Chenwu en Chris speelden allebei een uitstekende pot. Chenwu ramde er samen met zijn jeugdige tegenstander natuurlijk eerst weer een zet of 20 onnavolgbare theorie uit, om in een stelling te belanden die voor gewone stervelingen als ik onmogelijk te doorgronden is. Chris daarentegen zette zijn tegenstander direct in de denktank, en die kon denken wat hij wilde, zijn stelling werd er niet beter op. Zie hoe Chris het converteerde:

We zien een zwakte op a6 en een paar aanvallers die niet optimaal uitgelijnd staan. Dus: 34.Le2 Kg7 35.Dd3 Th8 36.Pb6 Lb7 37.a5 (zo, die gaat voorlopig niet weg) 37…g5 38.Dd1 Kg6 39.Df1

Na vrij kunstige manoeuvres is pion a6 ten dode opgeschreven. Zwart probeerde nog een wanhoopsoffensief, maar toen Het Witte Paard zijn heldenrol een passend vervolg gaf door naar f5 te huppelen, was alles onder controle en het punt binnen.

En ook Chenwu wist het volle punt binnen te halen. Als we hem mogen geloven was de partij tot na zet 30 feilloos van beide kanten, maar hier hebben we allemaal liever zwart.

33.Dd4? was de eerste grote fout, want zwart kon nu met 33…a3 34.Db4 Ta8! 35.Ta1 a2 zijn pion richting overkant brengen. Dat laatste was dan een onnauwkeurigheid, maar een die onbestraft bleef. Chenwu kon afwikkelen naar een dame-eindspel met een pion meer, en in de praktijk win je dat altijd.

We koesteren intussen onze rode lantaarn met liefde. 0 uit 4 met de top drie in aantocht: het houdt niet over, maar het mag de pret niet drukken. In de nazit werden alsnog goede zaken gedaan, en het hoogtepunt van het weekend moest nog komen. Op zondagochtend stonden zeven HWP’ers alweer klaar om in Siberische omstandigheden door de Haarlemse bossen te draven.

Blij dat ik bij HWP speel, en ik ben niet de enige.

Gedetailleerde uitslagen

HWP Haarlem K1 (2291)	3½ – 6½	Kennemer Combinatie K1 (2409)
FM Tim Mazajchik (2168)	♞ 0-1 ♘	IM Konstantin Peyrer (2451)
GM Loek van Wely (2628)	♘ 1-0 ♞	IM Arthur de Winter (2460)
FM Babak Tondivar (2312)	♞ 0-1 ♘	GM Liam Vrolijk (2522)
FM Bart Gijswijt (2329)	♘ 0-1 ♞	GM Casper Schoppen (2560)
Collin Boelhouwer (2198)	♞ 0-1 ♘	FM Rob Schoorl (2278)
CM Christopher Brookes (2222)	♘ 1-0 ♞	FM Onno Elgersma (2373)
FM Chenwu Zhu (2311)	♞ 1-0 ♘	FM Guido van Hesselingen (2217)
CM Roel Donker (2259)	♘ ½-½ ♞	IM Khoi Pham (2430)
Rik van Rootselaar (2259)	♞ 0-1 ♘	IM Tim Grutter (2398)
Florian Jacobs (2227)	♘ 0-1 ♞	IM Eline Roebers (2403)