Nu het vlaggenschip van HWP in de meesterklasse speelt, is het gat met het tweede team (derde klasse C) wel erg groot geworden.

Clubkampioen Rini Duijn besloot om teamleider te worden van het tweede en te kijken of er een kampioensteam gesmeed kon worden. Rob Duijn en Jan-Willem van Prooijen stapten ook van team 1 naar 2 over. En met nieuwe aanwinsten Laurens Schilstra en Dick de Graaf werd HWP2 met liefst vijf 2100-plusspelers versterkt. Zet daarnaast oudgedienden Indra Polak, Max Merbis, Gijs IJzermans en Jeroen Schoonackers neer en dan ben je klaar, denk je? Nee hoor, daarnaast zijn er met Jan Bakker en Pieter de Jager ook nog 2 top-invallers.

Afijn, dat is allemaal wel leuk op papier, maar zo’n eerste ronde is erg verraderlijk, weten we uit ervaring. Jan-Willem was verhinderd en Rob en Indra moesten invallen in HWP1, waardoor de selectie gelijk flink uitgedund was. Onze twee invallers waren beschikbaar en vanuit Haarlem een treintje pakken naar Amsterdam om tegen Laurierboom-Gambiet te spelen is appeltje-eitje. Tenminste voor de meesten dan. Dick komt vanuit Spakenburg en pakt nooit de trein. De enkele keer dat hij dat doet, voelt het als een schoolreisje. Het eerste appje komt al binnen dat hij later komt, want vanuit Amersfoort moet hij door treinstoringen via Utrecht. Het tweede appje is geruststellend: “Ik zit in de trein en ben op tijd”.

Nadat het team op Amsterdam CS al een kwartiertje stond te wachten, toch maar even bellen. “Hoe laat kom je aan, Dick?”. “Ja, dat weet ik niet, ik zit in de trein en ben op tijd”. Tsja, welke logica dat is, weten we niet. André van Duin zou zeggen: “Het is de logica van mijn blote oorlel”.

Rond 13 uur zijn we toch compleet en worden we gastvrij ontvangen door onze tegenstanders. We gaan aan de bak en ik volg in dit verslag de partijen chronologisch op resultaat. In de app grapten we al dat Dick meestal tot 15 uur nog niet wakker is en pas daarna gaat schaken. Na 1,5 uur spelen heeft Dick met zwart de volgende stelling tegen Maarten Hoeneveld.

Dick heeft net h5 gespeeld. Halma wordt ook met pionnen gespeeld en er zijn veel varianten. De Spakenburgers spelen de rechttoe rechtaan-variant; zet al je pionnen op 1 kleur en je hebt gewonnen. Dick dacht er dus bijna te zijn en moet alleen nog a6 spelen. Als wit nu met f3 breekt, is de stelling zorgelijk voor zwart. Maarten koos echter voor lange rochade en offerde zijn paard voor 3 pionnen. Zijn pionnen hadden geen samenhang en met een stuk achter gaat het dan snel fout. Om precies 2 minuten over drie was het eerste punt binnen.

Ondertussen kwamen de twee gelouterde FM’s Hajo Jolles en Rini Duijn tegen elkaar op bord 3 te zitten. Na een zet of 12 stond de volgende stelling op het bord:

Zwart lijkt de opening gewonnen te hebben. Er dreigt o.a. f5 en na loperruil is er een dikke plus voor zwart. Wit speelde echter c4! Hoewel ik op nieuw terrein zat, kwam ik 7 partijen in de database tegen. Twee voorgangers vonden hier ook c4. Na Lxc4 volgde Pec5 Db6 Pxb7

Tc8 Tc1 Lxb3? Dxb3 en zwart is niet meer te redden. Er volgde nog Dxb3 axb3 Kd7 Lh3 1-0

Een kwartiertje later kwamen Wilbert de Kruijff en Jan Bakker de analyseruimte binnenlopen. Ze wilden elkaar geen pijn doen en de stelling bood niet meer dan remise. 2,5-0,5 voor. Er waren echter grote zorgen op de borden van Max en Pieter en op de overige borden scherpe stellingen.

Na een tamme opening van wit pakte Max het initiatief met 9…Lg4

Er volgde 10.h3 Lxf3 11.Dxf3 f5 12.0-0 fxe4 13.Dxe4 d5! 14.De2?

en zwart is al beter. Toen even later een zwart paard op g3 neerplofte, won Max een kwaliteit, maar daarna ging het goed mis. Het andere zwarte paard belandde op f3, met visioenen van een schitterend mat, maar werd eenvoudig geslagen. Zwart rekte de partij nog ruim 40 zetten, maar wit pakte dit kadootje geduldig en accuraat uit.

In deze stelling speelde wit 67.e4!, voor de hand liggend maar wel het enige wat wint.

Daarna richten we ons op de partij van Ron Nep met wit tegen Laurens Schilstra. Na 1. d4 speelt Laurens de Slavische verdediging en ruilt Nep gelijk op d5, ontwikkelt daarna nog 2 stukken en biedt gelijk remise aan. Wat??? Luis Rentero draait zich om in zijn graf en zou het liefst Nep een corrigerende tik uitdelen. Moest Nep vroeg naar huis, voelde hij zich niet lekker of was hij gewoon bang? Om 18:30 liep Nep nog rond, dus het zal het laatste geweest zijn. Ondanks het vreemde remiseaanbod had Nep er wel zin in, getuige zijn mooie zet g4:

Je moet er maar op komen, een prachtige vondst. Er volgde 1…Lxg4 2.Lg5 Lxg5 3.Dxg4

De engine geeft nu 3…d4 met duidelijk voordeel voor zwart. Ik ben het veel meer eens met de keuze van Laurens, die hier 3…Lxe3! speelde. Er volgde 4.fxe3 g6 5.Dd4 Txc3 6.Txc3 Dxb5 7.Tc7 Pg7. Met het paard op f5 en de open koningsstelling van wit wist Laurens dat dit niet meer fout kon gaan. Beter en logischer spelen dan de engines, dat zien we graag!

3,5-1,5 en Jeroen en Gijs staan beiden goed en Pieter is aan het keepen. Gijs staat enorm goed en het voelt alsof hij het alleen nog technisch hoeft uit te maken. Als echte teamspeler komt hij even kijken of hij vrijuit op winst kan spelen. Dat kan, omdat Jeroen de match gaat binnenhalen.

Jeroen speelt tegen de sympathieke Theo Weijers, die tevens wedstrijdleider is. Na de opening belanden ze in de volgende stelling:

Jeroen zat hier te rekenen over 1…e4. Na 2.Dxf4 Dxc2 3.Dd2 Dc8 wint zwart een pion. En na 2.Lxe4 dacht Jeroen een kwaliteit te winnen met 2…d5 en daarna volgt Pd3 schaak met kwaliteitswinst. Alleen gooit na 2…d5 het eenvoudige 3.Pe5 roet in het eten. Je kunt dan wel de loper slaan, maar het paard op f4 hangt ook. 2.Txe4 is achter ook afdoende en daardoor liet Jeroen gelukkig e4 achterwege. Even later speelde hij toch e4:

Dat dit na 1.Lxe4 een pion kost, omdat ook d5 blijft hangen, deert niet als de tegenstander het niet ziet. Theo geloofde Jeroen en speelde 1.Ph4? Db6 2.Txd5 Pxd5 en nu moet wit gewoon op d5 slaan. Alleen zal hij bang geweest zijn voor 3…e3 4.Txe3 Txe3 5.Dxe3 en dan moet je even Kf1 zien voor gelijkspel. I.p.v. 3.Dxd5 werd 3.Txe4 gespeeld. Maar na 3…Txe4 staat zwart dan een kwaliteit voor in een probleemloze stelling. Daarmee werd Jeroen matchwinnaar en bracht hij de 4,5-1,5 op het bord.

Wat er daarna allemaal in het 6^e speel uur gebeurde, wil geen van de spelers delen, en dat snap ik. Diederik Rappard, die voor de eerste tijdcontrole eigenlijk was weggespeeld, weet van geen wijken. Hij blijft stug en knap verdedigen. Als Gijs dan wat onnauwkeurige zetten speelt voert hij de druk op. Door deze ommekeer raakt Gijs van slag. Zijn tijd slinkt en opeens komen er alleen nog maar slechte zetten op het bord. Een knappe counter van Diederik en een zure nul voor Gijs.

En dan hebben we nog de supersub Pieter de Jager. De Wout Weghorst van HWP2. Met zijn klassieke dubbele financhetto ging hij Paul Schipper te lijf. Pieter schaakt bijna niet meer, maar is wel gek op bullet. Dat is lekker opportuun zetjes doen met 1 minuut op de klok. En of de zet nu fout of goed is, de tegenstander heeft toch geen tijd om het te bewijzen. Deze bullet-techniek paste Pieter ook op Paul toe en hij schrok dat Paul ruim een uur op de klok had om dat soort fratsen af te straffen. Pieter hing 3 uur in de touwen en de stelling was hopeloos. Enige kans was de eventuele vermoeidheid, hetgeen gebeurde. Paul maakte een inmense bok en Pieter wist in een ongelijk loper-eindspel te vluchten, met remise als resultaat.

De kop is eraf en het team heeft elkaar tijdens het diner een beetje kunnen aftasten. Of de gedeelde verhalen het team nader hebben gebracht, zullen de komende ronden uitwijzen.

Gedetailleerde uitslagen

Laurierboom-Gambiet K1 (2015)	3 – 5	HWP Haarlem K2 (2099)
Diederik van Rappard (2072)	♞ 1-0 ♘	Gijs IJzermans (2109)
Ron Nep (2155)	♘ 0-1 ♞	CM Laurens Schilstra (2159)
Hajo Jolles (2066)	♞ 0-1 ♘	FM Richard Duijn (2143)
Maarten Hoeneveld (2055)	♘ 0-1 ♞	Dick de Graaf (2115)
Paul Schipper (2000)	♞ ½-½ ♘	Pieter de Jager (2102)
Ymar de Groot (1947)	♘ 1-0 ♞	Max Merbis (2110)
Wilbert de Kruiff (1946)	♞ ½-½ ♘	Jan Bakker (2046)
Theo Weijers (1876)	♘ 0-1 ♞	Jeroen Schoonackers (2008)