Op de mooie dinsdagavond van de 28e oktober 2025 togen twee auto’s richting Velserbroek. In de ene auto de witspelers van HWP N3 met Sylvain aan het stuur. In de andere auto chauffeurde Kir de zwartspelers feilloos naar het speellokaal van Santpoort N2.

In het felverlichte bijzaaltje van het Polderhuis zou het gebeuren. Na de eerste ronde stond SC Santpoort 2 trots bovenaan, terwijl HWP N3 juist onderaan bungelde. De bedoeling van de HWP’ers was om aan het eind van de avond weer gelijk met de Santpoorters te staan.

Even een stukje geschiedenis. SC Santpoort is – en dat is algemeen bekend – opgericht in 1937. Abusievelijk staat de vereniging op de website van de NHSB genoemd als SV Santpoort, maar dat klopt natuurlijk niet; doch dit terzijde.
Waar ik recent achter ben gekomen is dat er in Santpoort in de vorige eeuw nog een schaakclub was, namelijk De Diagonaal. Dit was een christelijke dam- en schaakvereniging opgericht in januari 1946 en voor het laatst genoemd in 1953. Bron: Co Buysman. Mocht iemand meer informatie willen hebben over De Diagonaal, geef mij een seintje. Co heeft mij een heel verslag gestuurd.

In de appgroep van N3 vroeg ik de teamgenoten om een analyse of een kort verslag van hun partij. Van verschillende spelers kwam er feedback, zodat ik onderstaand wedstrijdverslag kon maken. Teamgenoot Berend had zich voor deze wedstrijd afgemeld.

We laten eerst teamleider Sylvain aan het woord:

Erg leuke partij, met stellingen die ik normaliter niet op het bord krijg. Zo’n partij die je naderhand ook niet door de computer moet halen, dat is erg slecht voor je zelfvertrouwen. Ik heb meerdere keren huizenhoog gewonnen gestaan, maar deed het toch elke keer niet goed.

Drie voorbeelden (ik had wit).

Mijn paard op a3 staat onhandig en ik wilde Pb5 spelen, maar ik dacht dat dat nu nog niet kon. Het kan echter wel! 21. Pb5 – axb5 22. axb5 en nu kan Dxb5 niet want dan is zwart, na Te-b1, z’n dame kwijt. Dat had ik gemist! Volgens Fritz gaat de variant dus verder met 22. … – Pxd4 23. cxd4 – Dd8 en wit staat weliswaar (nog) geen materiaal voor, maar wel riant.

Hier sta ik glad gewonnen, maar had inmiddels weinig tijd meer op de klok. Het was snelschaken geblazen en dan gaat er een hoop mis. Hier moet wit natuurlijk 56. Tf6+ – Kg4 57. Txh6 spelen en zwart heeft onoverkomelijke problemen, niet in het minst de dreiging h3, gevolgd door Tf6#.

Het ergste is nog dat ik dat allemaal zag, maar in tijdnood slim probeerde te zijn door eerst 56. h3 te spelen. Na 56. … – Pe6 is de stelling opeens weer volkomen gelijkwaardig. Dat dit een blunder was had ik tijdens de partij ook wel door. Deze stelling heeft ’s nachts in bed nog lang door m’n hoofd gespookt.

Tot slot nog een mooi moment iets later in de partij. Neem het mezelf niet kwalijk, maar vind het vooral erg mooi als schaakliefhebber.

Hier was ik alleen nog maar bezig om remise te houden, maar het blijkt dat wit hier wederom voordeel heeft. De partij ging verder met 60. g3 – fxg3 61. fxg3 – h5 62. Ke3 – d4+ 63. Kd3 – Kd5 64. c6 – Kxc6 65. Kxd4 – Kd6 en volkomen remise. Echter, op zet 60 had ik eigenlijk 60. Kc3! moeten spelen (ipv g3). Prachtige zet! Als zwart nu 60. … d4+ speelt, dan volgt 61. Kc4 en het is klaar.

Jammer, maar helaas. Waar ik toch wel een beetje trots op ben is dat ik het al met al toch wel een leuke pot vond. Ik kijk er toch met enig plezier op terug, ondanks alle gemiste kansen.

Lex kwam ik de volgende dag op straat tegen. Hij meldde mij niets te zullen sturen. “Schrijf maar op dat ik hem gekraakt heb.” Bij deze Lex, je hebt hem gekraakt.

Dan Adrie:

Ik speelde met zwart tegen de huidige clubkampioen van SC Santpoort – Mick Mulder – en heb snode plannen, namelijk om wits dame te vangen. 16. … – Pd7-f6 17. h3 Hij trapt erin of wacht even. Stel hij speelt na mijn geplande 17. … – g5 18. Pxg5 hxg5 19. Dxg5+. Maar wat is het alternatief 17. … – Pxe3 is het ook niet, derhalve hopen op rommelkansen na het toch gespeelde 17. … – g5 maar die kwamen niet en acht zetten later konden we in het café gaan analyseren.

Direct 16. … – g5 was veel beter geweest. Daar had ik eerder naar gekeken maar om onduidelijke redenen afgewezen. Na 17. Pxg5 – hxg5 18. Dxg5+ heeft wit niet veel beter dan eeuwig schaak te houden.

Ondertussen was er op het bord van Hendrik-Jan van alles aan de hand. Hij speelde op bord 1 met wit tegen de sterke Mike van Huet. Onze topman was een pion achter gekomen, was even aan de wandel toen deze Mike een glas cassis om stootte en daar liep het rode vocht al richting de witte koning, snel werden de zwarte stukken van het bord verwijderd (vanwege het groene vilt eronder) en stapels afdroogpapier werden uit de toiletten gehaald. Snel vroeg ik toestemming aan mijn tegenstander – we zaten ernaast op bord 2 – om een foto met mijn mobiel te maken, maar die was te druk bezig om zijn teamgenoot van bord 1 te helpen. Toch gedaan.

Hendrik-Jan kwam terug aan zijn bord en zag dat zijn tegenstander alleen nog de koning en twee pionnen had en dan al dat bloed!? Hij begreep er niets van en zette grote ogen op. De stelling werd hersteld en een half uur later kon onze man opgeven. Van Hendrik-Jan kwam geen verslag en dat is wel logisch – kwam ik uiteindelijk achter – want hij zit niet in de appgroep van N3 en ik had geen zin meer – met alle respect voor hem – om hem te mailen. De foto vergoedt hopelijk genoeg en voor de onwetende die alleen deze foto bekijkt: hoe kan wit deze stelling nog verliezen? Al schrijvende moet ik er nog steeds om lachen.

Franks verhaal:
Tegen een “accelarated dragon” had ik met wit niks bereikt. Ook zwart maakte geen aanstalten om iets te ondernemen. Omdat ik veel te veel remise speel, wilde ik de boel forceren met f4. Maar goed, ik had wel bedacht dat – wilde ik f4 spelen – de loper op e2 moest staan. Maar uiteraard was ik dat een paar zetten later weer vergeten en speelde in de stelling:

toch f4. En toen ik het speelde besefte ik het me weer. Nu komt natuurlijk Pg4. Zo geschiedde, waarna zwart snel won.

Op de valreep kwam er een verslag van Kir binnen met de titel “Een klein rampje’’ met het verzoek dit ongecensureerd te plaatsen.

In het dorp dat Ramplaankwartier heet, Adrie en Lex opgehaald, Lex was naar Adrie gefietst en concludeerde dat de rit naar Adrie toch langer was dan hij had ingeschat. Dus met een misschien uitgeputte Lex en Adrie, die ik in de veiligheidsgordels moest ankeren, want het lukte hem niet om het gaatje te vinden (oudemannenkwaal) op weg. Ik kreeg toen al een onheilspellend voorgevoel. Dankzij het geweldige navigatiegevoel van Adrie kwamen we precies klokslag acht aan in Velserbroek. Ben je nieuwsgierig hoe Adrie in de desolate wildernis van Velserbroek zijn weg wist te vinden, vraag het hem zelf. Ik speelde tegen Özden Tuna, de achternaam Tuna deed mij aan tonijn denken, maar Özden is volgens mij een Turkse naam. Geen flauw idee of er tonijnen in Turkije voorkomen. Het was wel een sympathieke jongeman, die mij al snel een drankje aanbood. Dan heb je bij mij al snel een plusje.

Mijn onaangenaam voorgevoel kwam wel uit, want het werd een slechte avond voor mij en het team. Ik kon mijn tegenstander een geïsoleerde pion geven, zodat ik het voornemen had om die pion eens flink op de korrel te nemen en zo kon uitzien op een eenvoudige rustige en aangename avond. Ik had de Franse opening van stal gehaald, want na een tijdje Caro Kann gespeeld te hebben, bleek iedereen opeens weer de Caro Kann te spelen. En Bart speelt Frans al jaren, dus het kan geen slechte opening zijn.
Tot mijn grote ontsteltenis blunderde ik zomaar een pion weg, daar ging mijn rustige avond, moest ik opeens super alert zijn. Ik dacht 12e zet ik speel eerst Pd7 en straks c6, maar ik zag totaal over het hoofd dat mijn tegenstander 13. Qc2 had.

Ik had het geluk dat hij na mijn zet 16. … – Be6 opeens een half uur ging nadenken:

Lijkt mij dat toch genoeg goede zetten te vinden zijn. Mijn tegenstander begon heel erg passief te spelen, zodat ik godzijdank weer een pion kon terugwinnen. Ik kwam nu zelfs iets beter te staan, kijk maar eens naar de onderstaande stelling.

Ik dacht dat als er wat meer stukken zouden verdwijnen mijn meerderheid van pionnen op de damevleugel zou winnen. Maar i.p.v. mijn plan door te zetten, verzandde ik in wat nutteloze torenzetjes zodat mijn tegenstander terug kon komen. Ik miste in het eindspel nog een joekel van een kans en moest tenslotte berusten in remise.

Adrie is erg trots om in het Ramplaankwartier te wonen. Maar is het geen slecht voorteken dat, als je iemand moet ophalen in een wijk dat een naam heeft met ramp erin. Is dat niet de Goden verzoeken …..

Tot zover de bijdragen van de teamgenoten, waarvoor dank. Droevig keerden we huiswaarts. De zwartspelers hadden tenminste nog een gelijkspel behaald, maar hoe de stemming was in de auto met de witspelers kunnen jullie wel raden: diep in mineur.

Gedetailleerde uitslagen

Santpoort N2 (1841)	4 – 2	HWP Haarlem N3 (1842)
Mike van Huet (1977)	♞ 1-0 ♘	Hendrik Jan Gabriëls (1886)
Mick Mulder (1928)	♘ 1-0 ♞	Adrie Pancras (1839)
Daniel Bleeker (0)	♞ 1-0 ♘	Frank Beverdam (1830)
Michel van Roijen (1799)	♘ 0-1 ♞	Lex van Aalderen (1836)
Matthias van der Ende (1717)	♞ ½-½ ♘	Sylvain de Ruijter (1842)
Özden Tuna (1782)	♘ ½-½ ♞	Kir Teo (1817)