Vorig jaar lukte het nog maar voor het eerst in onze geschiedenis, dus laten we het vooral niet te snel normaal gaan vinden, maar toeval is het natuurlijk niet: HWP Haarlem heeft voor het tweede jaar op rij de regionale finale weten te bereiken van de strijd om de landelijke beker. Net als in elke andere bekerwedstrijd ooit was het tegen De Waagtoren opnieuw nagelbijten.

De grootste opgave in het bekertoernooi is om ons supertalent Chenwu, die elke dag dat hij zijn bed uitstapt zo ongeveer 10 ELO-punten sterker is geworden, op de plaats van bestemming te krijgen. Na een eerder uitstapje naar Uithoorn werd de lat nu in Alkmaar gelegd. Chauffeurs Tim en Chris hebben bij de selectie algauw een streepje voor, en de keuze voor man-in-vorm Roel lag, zeker bij absentie van Rik, voor de hand.

De Waagtoren had echter snode plannen, en wist een aan ons kwartet gewaag(toren)d viertal op te stellen. Alleen aan het staartbord konden we op papier bogen op een ratingsurplus van enige importantie (70 punten), maar in titels was FM Van Hesselingen de meerdere van CM Brookes, en ook op het bord was dat het geval. Chris speelde snel en op het oog vol overtuiging, maar toch ook wat overenthousiast, en moest een nederlaag incasseren.

Het werd dus een zware dobber, want ook Roel had met zwart weinig in te brengen tegen Danny de Ruiter. Die kreeg een type stelling waarin hij zich als een vis in het water voelt, en waarmee hij ook ondergetekende al honderd keer het leven zuur heeft gemaakt (de man heeft ook altijd wit om een of andere reden). Dan bedoel ik dus een stelling als deze:

waarin er voor zwart werkelijk geen lol te beleven is en je je afvraagt waarom je niet gewoon iets nuttigs bent gaan doen met je leven. En dan komen de foutjes ook vanzelf: na 24…a5?! 25.b5! Lxb5 26.Pxb7 werd het nog minder leuk voor zwart.

Gelukkig hadden wij ook aan twee borden wit, en vooral Chenwu liet zien hoe je daar je voordeel mee kunt doen. De scouts zullen opgemerkt hebben dat hij op zet 2 iets nieuws probeerde, en dat legde hem geen windeieren.

Om te illustreren hoe Chenwu ons allen in een paar maanden tijd is ontstegen, komen we erin na 15…f5. Zwart dreigt met f5-f4 pion g5 op te halen. Wie een engine aanzet, zal zien dat het voor de hand liggende 16.h4 de beste zet is, maar daar gaat het niet om. Chenwu speelt hier 16.Tg1, en dat is niet omdat hij niet gezien heeft dat na 16…f4 17.Lf2 Lxg5 de pion valt. Nee, hij heeft gezien dat wit 18.Lh3 Lh6 19.Db4 meer dan genoeg tegenspel heeft.

Schiet mij maar lek – dit gaat toch wel wat boven de pet van de gemiddelde K1-speler. Maar zwart staat inderdaad niet prettig en dan komen de fouten vanzelf. Hier hielp De Rover wel heel erg:

Na 22…Pc4 23.Pxc4 volgde onbegrijpelijk 23…Dxc4?, waarna de zwarte dame in grote problemen verzeilde:

Wit dreigt namelijk met b2-b3 de dame in te sluiten omdat de loper op h3 veld c8 bestrijkt (ja, dankzij zwarts f5-f4). De noodrem 24…e4 kwam te laat en Chenwu maakte het koelbloedig af.

Tim bracht ons op voorsprong door een goede overwinning op Frank Agter. In de opening werd Tim nog even uit zijn evenwicht gebracht doordat, naar verluidt, uitgerekend de enige variant uit het schaakspel die hij niet uit zijn hoofd kent, op het bord kwam. Dat leidde al snel tot een onnauwkeurigheid, maar Tim herpakte zich en bereikte een spannende stelling, die enigszins ‘overextended’ aanvoelde, maar steevast onder controle was.

Het Witte Paard valt hier te verkiezen boven de statische loper, en dat verklaart ook Tims 33.Pg5. De engine wil liever 33.Txd5 cxd5 34.Pc5, maar de gespeelde zet is vele malen kansrijker omdat er allerlei nare dingen in de stelling komen. Na 33…Txd4 34.Dxd4

is de enige zet 34…Lh6!? – vrijwillig in een aftrekschaak gaan staan dus, en indien 35.Pe6 kun je eindelijk profiteren van de overbelasting met 35…c5 36.Dd3 c4. Tja. Frank Agter leverde bewijs voor zijn mens-zijn, speelde 34…c5?? en kon na 35.Dd3, met een ondekbare dreiging op h7, ontnuchterd opgeven.

Dat was dus 2-1, maar Roel was nog in een verbeten strijd verwikkeld. Hij had al enkele hachelijke momenten overleefd toen wit hier:

zijn laatste voordeel verspeelde met 43.Tc5? Hij had gemist dat na 43…Ta2+ de witte koning niet naar voren mocht vanwege slaan op a3 met schaak, moest terug en verloor g2. Vervolgens won wit de a-, f- en h-pion voor zijn eigen a- en f-pion, waarna Roel zijn loper moest geven voor de resterende h-pion. Toren en paard tegen toren, met andere woorden – remise, maar het kan misgaan als je alleen nog op 10 seconden increment speelt.

Het kan zeker misgaan als je stug door blijft noteren en daarmee je teamgenoten meermaals een hartverzakking bezorgt. Zoals hier op zet 103, toen Roel met één seconde op de klok 103…Td7+ uitvoerde – om die zet vervolgens weer op te schrijven.

Daar was echter een goede reden voor: vier zetten later claimde hij remise vanwege de 50 zetten-regel. Een indrukwekkende manier om het beslissende halfje binnen te halen na een avond met de rug tegen de muur.

En zo staan we alweer voor een epische finaleavond, ergens in de komende weken in de Sociëteit, tegen aanstaande Meesterklasser VAS. Komt dat zien!

Gedetailleerde uitslagen

De Waagtoren KB (2234)	1½ – 2½	HWP Haarlem KB (2251)
IM Yong Hoon de Rover (2310)	♞ 0-1 ♘	FM Chenwu Zhu (2336)
FM Danny de Ruiter (2259)	♘ ½-½ ♞	CM Roel Donker (2254)
Frank Agter (2209)	♞ 0-1 ♘	FM Tim Mazajchik (2190)
FM Guido van Hesselingen (2158)	♘ 1-0 ♞	CM Christopher Brookes (2224)