Het moge duidelijk zijn dat K2 maar één doel heeft dit seizoen en niets anders; promotie. Dat is wat het team aan haar stand verplicht is. Daar is eenieder in het team van overtuigd. Het gelijkspel in de vorige speelronde tegen mijn oude vereniging Zukertort Amstelveen heeft het team op scherp gezet en maakte duidelijk dat we in elk van de resterende wedstrijden tot het gaatje zullen moeten gaan om de volle buit binnen te halen.

In deze zevende (!) speelronde (ja, de zesde ronde volgt pas in maart), mochten wij aantreden tegen een sympathieke club uit Uithoorn, De Amstel. Omdat wij Jan Willem en Max dit keer aan het eerste team uitleenden en Jan verhinderd was, traden wij aan met twee kersverse en luxe invallers, Herwig en Roel.

Na een zeer gezellige, doch ietwat krappe heenreis op de achterbank van de mooie, nieuwe bolide van Rob, kwamen wij ruim op tijd aan. Wijksteunpunt Bilderdijkhof vormde het decor en staat hoog op de lijst van archetypische schaakspeellocaties. Binnen troffen wij allereerst een aantal heren van de plaatselijke postzegelvereniging aan. Één van hen begeleidde ons zeer vriendelijk naar de bar, waar wij in goed vertrouwen zelf onze genuttigde drankjes mochten opschrijven.

Na een goede kop koffie begaven wij ons naar de speelzaal. Daar werd ons team welkom geheten met de belofte dat zij ons, ondanks het duidelijke krachtsverschil, goed tegenspel zouden proberen te bieden. Kijk, dat is lekker beginnen.

Aan bord 1 was Rob al snel klaar. Hij had met wit al snel winnend voordeel uit de opening weten te behalen en bereikte de volgende stelling:

Wit heeft ideeën met Dh5, Pxe6 en Lh4 in allerlei volgordes. Dit noopte de zwartspeler tot een stukoffer op e5, waar Rob adequaat mee omging. 1-0 voor HWP.

Laurens, die nog op 100% staat voor K2 dit seizoen, speelde met zwart op bord 2 een scherpe partij, waarin hij naar eigen zeggen alles deed om dameruil te vermijden. Dat had effect, want zijn tegenstander kwam in tijdnood terecht, verloor een pion en moest de vlag hijsen. 2-0 voor HWP.

Gijs speelde tegen oude bekende Joran Donkers, die inmiddels een indrukwekkende rating van boven de 2200 bij elkaar heeft gespeeld. We komen erin op zet 15, Gijs met de witte stukken:

Wit heeft akelige druk op de zwarte koningsstelling weten te zetten en daarmee zwart tot h6 weten te dwingen. Gijs vindt hier een mooie combinatie: 16. Pxf7 Kxf7 17. Lxf6 Dxf6 18. Dh5+ en haalt de loper op d5 op. Hierna bouwde Gijs zijn stelling zorgvuldig op en weet een gewonnen eindspel te bereiken.

In deze stelling wint wit na 37. f6, waarna de pion moeilijk te stoppen is. Gijs speelde de andere logisch uitziende zet, 37. e4. Dit heeft echter als nadeel dat de zwarte toren na …g4 via het veld f3 een verdedigende rol kan spelen. De partij eindigde uiteindelijk in remise. 2,5-0,5 voor HWP.

Dick kwam met een beste stemming om kwart over 1 de speelzaal in, waarmee hij al gauw de lachers op zijn hand kreeg. Op bord 4 speelde hij met zwart een solide partij, waarbij het evenwicht voor zover ik heb kunnen zien nooit is verstoord. Hetzelfde gold voor de stemming van Dick. Remise. 3-1 voor HWP.

Het thema “Goed paar versus slechte loper” werd mooi vertolkt in de partij van Richard. In een omgekeerde Carlsbad-structuur kreeg hij al snel een sterk paard op e5, dat daar vrijwel de hele partij heeft gestaan. Neem bijvoorbeeld de volgende stelling:

Dit is uiterst vervelend spelen voor zwart. Wit heeft alle plannen en breekzetten, terwijl zwart passief moet blijven. De zwartspeler hield dit nog even vol, maar bezweek in tijdsnood onder de druk en liet een dodelijk paardvorkje toe. 4-1 voor HWP.

Roel speelde als invaller een solide partij tegen een sterke speler en kreeg in de volgende stelling als zwart een remise-aanbod:

Roel keek naar de andere borden, zag dat het goed was, en schudde de tegenstander de hand. 4,5-1,5 voor HWP.

Zelf speelde ik als wit op bord 7 een licht ontvlambare stelling in het Hollands, waarin er kansen voor beide partijen waren.

Na een misgreep van mijn kant, kon mijn tegenstander hier winnend voordeel krijgen met de mooie variant 22. …Lxg2 23. Kxg2 Pfg4 24. Lg1 en dan 24. … Dh2+!!, waarna zwart een akelig paardvorkje heeft op e3. Mijn tegenstander koos echter voor 22. … Phg4?, wat 23. Pef4 gxf4 24. Pxf4 toestaat.

Hier lijkt wit op slag gewonnen te staan, ware het niet dat zwart remise kan houden met het onwaarschijnlijke 24. … Lc5!! (kijk het vooral na, als u het niet gelooft). Mijn tegenstander zag dit niet en ik mocht na nog wat zwoegen een puntje bijschrijven. 5,5-1,5 voor HWP.

Tot slot speelde Herwig op bord 8 een modelpartij in het Frans:

Zwart heeft zojuist Pa7 gespeeld met het idee om de witveldige lopers te ruilen. Wit verslikte zich met 16. Pxd4 Dxd4 17. Le3 Dxe5 18. Lxa7 Dxe2, waarna er een gewonnen eindspel voor zwart op het bord verscheen, wat Herwig (nagenoeg) perfect uitspeelde. 6,5-1,5 voor HWP.

Een mooie dag, een mooie uitslag, gevolgd door een mooie afsluiter in de lokale Griek. Wat wil een schaker nog meer? Een kampioenschap zou mooi zijn en we zijn goed op weg. K2 ligt op koers.

Gedetailleerde uitslagen

De Amstel K1 (2003)	1½ – 6½	HWP Haarlem K2 (2100)
Patrick van Lommel (1955)	♞ 0-1 ♘	FM Rob Duijn (2185)
Rik Konst (2010)	♘ 0-1 ♞	CM Laurens Schilstra (2234)
Joran Donkers (2209)	♞ ½-½ ♘	Gijs IJzermans (2093)
Theo Hendriks (2032)	♘ ½-½ ♞	Dick de Graaf (2121)
Carel Kok (1945)	♞ 0-1 ♘	FM Richard Duijn (2165)
Willem Hensbergen (2025)	♘ ½-½ ♞	Roel Faber (1972)
Vincent Jongkind (1936)	♞ 0-1 ♘	Jeroen Schoonackers (2050)
Koen Beentjes (1915)	♘ 0-1 ♞	Herwig Devolder (1982)