Zaterdag 28 maart 2026 was de grande finale in klasse 5H van de KNSB-competitie. HHW Pietbulls had een bordpunt meer dan wij, dus we moesten de wedstrijd winnen.

In 2025 was Heerhugowaard-lid Piet M. Konijn overleden. Reden voor schaakvereniging Heerhugowaard om de naam van hun schaakclub te hernoemen naar HHW Pietbulls.

Dit mooie plaatje staat op de website van Heerhugowaard met hun mooie en zeer uitgebreide verslag waarbij vrijwel alle partijen inhoudelijk aan bod komen.

De bedoeling was dat Berend non-playing captain zou zijn, maar zaterdagochtend meldde hij zich ziek af, waarop Harry werd aangesteld als playing captain.

Na een nachtje Maastricht kwam uw verslaggever rond vier uur ’s middags binnen in het Denksportcentrum. Wandelend naar het toilet – de eerste levensbehoefte op 66-jarige leeftijd na een lange autorit – kwam ik Harry tegen: “we staan met 2-0 achter” en hij keek niet vrolijk.

Iets later en een halve seconde nadat ik de speelruimte betrad, kwam Roy op me af: “Harry heeft remise aangeboden gekregen”. Het bleek dat ondertussen Bart gewonnen had, dus het was 2-1. Snel naar Frank en Koos die alles bijhielden. Jan B. en Allard hadden inderdaad verloren en we zagen dat Harry gelukkig doorspeelde. En invaller Cees maakte al snel 2-2 waarna alles weer mogelijk was. Sterker nog, ondanks dat Michael een pion achter stond – maar nog lang niet verloren – stonden Harry , Roy en Andrii een beetje in het voordeel. Ik begon wat glazen en koffiekopjes op te ruimen om wat te bewegen.

Ondertussen laten we Cees aan het woord:

Op het mooiste bord (#8) en op de mooiste plek in de speelzaal (helemaal links achterin) wacht de jonge speler Beliën, een invaller (volgens Harry Lips) met een rating van 1350 (volgens Frank Beverdam). Die geeft weliswaar blijk van begrip van de (symmetrische) Konings-Indiër, maar kan niet voorkomen dat wit de volgende prettige stelling bereikt:

Wits grootste troef is zijn loperpaar, terwijl hij flauwe druk uitoefent op de pionnen f7 en (na Tb1) b7. Daarentegen staat zwarts paard zo goed als nog in de stal en doen ook zijn torens niet mee; zwart moet het (met zijn h-pion) allicht zoeken op de koningsvleugel. Wit heeft geen haast en bouwt verder aan zijn stelling,

17… e4 18. Tab1 Tac8 19. Tfd1 h5 20. c4 h4 21. De3 Tfe8 22. Lc5 Dc7 met het volgende resultaat:

Wit verzuimt hier om een ferme klap uit te delen…

23.Dg5 Lijkt sterk, want een aanval op zowel pion g6 als h4. Maar sterker is 23. Ld6, gevolgd door 24. c5. Op 23… Dxd6 krijgt zwart 24. Lxf7+ om zijn oren.

Zwart weet zich in het vervolg zonder al te veel kleurscheuren te handhaven, om uiteindelijk toch in de fout te gaan. 23… Pe5 24. Lb6 (Ld4!?) De7 25. Le3 Dxg5 26. Lxg5 hxg3 27. hxg3

27… Pxc4!? Begrijpelijk, maar vraagt te veel. Nu volgt natuurlijk: 28.Txb7, met een aanval op f7. 28… Pe5 29. Lxe4 One pawn up en zie dat loperpaar. Het doet zwart zuchten, terwijl ook zijn klok begint mee te tellen. 29… Tc3 30. Ld5 Tec8 31.Lf4 T8c7 32. Tb6 Ta3

Kennelijk is de scherpte er bij wit een beetje af, want deze stelling schreeuwt om de knock-out. Dus niet het aardige: 33.Lb3, maar 33 Tb8+, gevolgd door het heerlijke 34. Kg2. Zwart strompelde nog even door om in al zijn ergernis zijn klok te vergeten: 33… Kh7 34. Td5 1-0.

Bart licht zijn partij toe:
“Routinier Maarten de Haas speelde 1. Pg1−f3 tegen mij maar al snel kwam de partij via zetverwisseling terecht in de Larsen − Nimzowitsch opening (1.b3), waarin de openingszet eigenlijk een nadeel is voor wit. Na 1… d7−d5 2. b2−b3 c7−c5 3. Lc1−b2 Pb8−c6 4. e2−e3 f7−f6! kreeg zwart prettig spel. De partij kabbelde rustig voort, totdat wit met 9. e3−e4!? de stelling verscherpte.

Zwart bleef een prettige stelling houden, zeker na wits mindere zet 19. Pf3−d4?!

Na 19.… Pf5xd4 20. Lb2xd4 d5xc4 21. Le2xc4 Le6−h3! 22. Tf1−e1 Ta8−d8

dacht ik het punt al te kunnen bijschrijven. Immers, er dreigt vernietigend 23.. Txd4! 24. Dxd4 Dxe1 en mat. Maar mijn sympathieke tegenstander vond hier nog 23. Ld4−c3! en wit houdt, op z’n Job Cohens, de boel nog net bij elkaar. 23… Txd1 24. Lxa5 Txe1+ 25. Lxe1 Td8 lijkt goed te verdedigen voor wit.

Omdat De Haas inmiddels nog maar weinig minuten op zijn klok overhad, besloot ik geen dames te ruilen en de druk maximaal vast te houden met 23.… Da5−f5 met spoedig succes: 24. Dd1−e2 Lh3−g4

In deze cruciale stelling blunderde wit met 25. De2−e4??, waarna 25… Df5xe4 26. Te1xe4 Lg4−f5 snel wint. Maar wit had zich met 25. Le6! kunnen redden en de stelling lijkt weer in evenwicht. De ‘Pietbull’ zag het dus niet. Na 27. Tc2−e2 Lf5xe4 28. Te2xe4 Tf8−e8 29. Te4xe8+ Td8xe8 30. a2−a4 Te8−d8 31. Kg1−g2 Lh6−d2 32. La3−b2 Ld2−b4 33. Lb2−a1 Td8−d2 restte hem niets anders dan opgave. Hieronder de slotstelling.

Michael kon het eindspel niet houden, pionnetje minder. Maar we bleven optimistisch want op de drie resterende borden stond het niet slecht. In het bargedeelte kwamen plots enthousiaste Pietbullers binnen: “4-2 voor, we zijn kampioen”.

Bij Roy had een groot drama plaatsgevonden. Details blijven binnenskamers. Wat Harry en Andrii ook probeerden, beiden wisten hun eindspel niet te winnen waardoor een 5-3 overwinning voor de mannen uit Heerhugowaard op het formulier kwam. Gefeliciteerd Pietbullers!

De opdracht van het bestuur aan de teamleiding van K4 was helder. Kampioen worden en promoveren naar de vierde klasse. Nu dat niet gelukt is (we werden slechts tweede), vrezen we de toorn van het bestuur. Die gaan natuurlijk keihard ingrijpen.

“Drama”, in de woorden van Berend. Ik hoor het hem zeggen.

Gedetailleerde uitslagen

HWP Haarlem K4 (1935)	3 – 5	HHW Pietbulls K1 (1916)
Andrii Mishchenko (2023)	♞ ½-½ ♘	Mats Bakker (1740)
Harry Lips (1962)	♘ ½-½ ♞	Kasper van der Meulen (1913)
Allard Ligteringen (1934)	♞ 0-1 ♘	Marijn Wester (2139)
Jan Burggraaf (1914)	♘ 0-1 ♞	Delano Buijsman (1998)
Michael Kubbenga (1822)	♞ 0-1 ♘	Johan Wester (1902)
Roy Schimmel (1931)	♘ 0-1 ♞	Gerrit van Oostrum (1934)
Bart Stam (1927)	♞ 1-0 ♘	Maarten de Haas (1831)
Cees Visser (1965)	♘ 1-0 ♞	Roan Beliën (1869)