N3 in de voetsporen van N2

HWP Haarlem N3 – Hoofddorp N2 (2½-3½)
maandag 24 november 2025

Dinsdag 18 november 2025 was het staartduel na twee rondes in de 2e klasse D van de NHSB. Zou HWP N3 wraak kunnen nemen op Hoofddorp N2 – nadat HWP N2 de week ervoor – verloren had van Hoofddorp N1 (zie het verslag van Enno)?

Hoofddorp was opgekomen met 10 man, waarvan 4 begeleiders en zes spelers. De jongste speler was acht jaar oud en daar had Berend zijn handen al vol aan (zie verder op, hoop ik). Lex was verhinderd, maar gelukkig hebben we zeven basisspelers, zodat teamleider Sylvain niet op zoek hoefde naar een invaller. Klokslag 20:00 uur waren alleen Kir, Berend en een speler van Hoofddorp met zijn begeleider in de kleine zaal aanwezig. Pas 15 minuten later gingen we van start.

Een HWP-er kwam de kleine zaal binnen en meldde zich bij Frank, die op bord 3 al enkele zetten gedaan had: “wij moeten tegen elkaar voor de interne”. Er was schijnbaar iets niet goed gegaan met de aanmeldingen voor de B-groep van het Zwitsers. Iets later kwam Harry Lips zelf inspecteren of er niet nog meer spelers van N3 per abuis bij de interne waren ingedeeld. Daarna kondigde Harry in de grote zaal voor de derde keer luidkeels een nieuwe indeling aan. Het was daar volle bak en op twee grote schermen kon je twee partijen van het clubkampioenschap live volgen. Wat een geweldige club is HWP toch geworden, er gebeurt zoveel.

Het was stil in de kleine zaal. De zes HWP-ers die streden voor een goed resultaat voor hun team hadden geen tijd om de andere borden te bekijken. Af en toe ongecoördineerd overleg: “hoe staan we, denk je?” “Geen idee, maar ik sta slecht”, werd er gelispeld. Andere fluistergesprekjes konden natuurlijk niet door schrijver dezes gehoord worden.

De teamleider was zelf ook aan het spelen en houdt al helemaal niet van dat stille gepraat. “Concentreer je nou maar op je eigen partij!”, is zijn credo.

Ging het daarom fout? Nee. Het waren helaas individuele missers die zorgden voor het uiteindelijke debacle. U, lezer, merkt dat ik maar wat zit te lullen, komt omdat ik de andere spelers net (woensdagavond) gevraagd heb om iets over hun partij te vertellen, maar nog geen reactie heb gehad. En zelf wil ik niet als eerste.

Goed, ik heb gewonnen gestaan, al werd in de analyse achteraf, met mijn personal gambiettrainer Ben, dat niet gevonden. De teamleider had mij zelfs – op een bepaald moment (hij was al klaar) – toestemming gegeven om remise aan te bieden. Maar toen stond ik eigenlijk minder. Het werd direct aangenomen en de jonge Liam wilde niet analyseren maar direct naar huis. Even in de mailbox kijken. Niets. Bedtijd. Morgen verder schrijven.

De volgende ochtend gelijk kijken. En ja hoor, Frank had gereageerd:

“Ik speelde tegen een Indisch jochie waarvan ik de naam wel eens was tegengekomen en waarvan ik vermoedde dat zijn rating niet al te hoog was. Dat bleek achteraf te kloppen, maar omdat ook mijn rating niet zo hoog is en zeker niet op de dinsdagavond was een punt geen zekerheidje.

Mijn nieuwe aanpak tegen de Alapin – waarom spelen jeugdspelers geen hoofdvarianten?  – pakte goed uit en na een zet of 10 had ik een comfortabele stelling en dacht me wel een soort van frivoliteit te kunnen permitteren.

Hier speelde ik 11…Pe4, waar 11…d5 natuurlijk veel beter is. Wel naar gekeken, maar niet diep (ongeveer 3 zetten) genoeg. Bovendien dacht ik dat het misschien wel leuk zou zijn om op f2 te slaan. Na het logische antwoord 12. a3 is d5 alsnog nodig, maar om de een of andere reden weigerde ik dat en het paard weer terug naar c6 om er na 13. Dd3 achter te komen dat het paard inderdaad gevangen was en dat slaan op f2 geen optie meer was. Dan het andere paard maar offeren. Had ik er tenminste nog twee, zwakke dat dan weer wel, pionnen voor.

Gelukkig voor mij kon mijn tegenstander de luxe van een stuk meer niet goed aan en toen ik uiteindelijk wel d5 had gespeeld kwamen al mijn resterende stukken tot leven. En wel zodanig dat op zet 24 het paard weer werd teruggewonnen. Maar nu was ik het die de weelde niet kon dragen. In onderstaande stelling

had ik totaal gemist dat Dame en Toren op dezelfde diagonaal staan en speelde nietsvermoedend 26…Pc4 om na 27. La4 gedesillusioneerd de handen voor de ogen te slaan. 

Maar met een beetje minder zelfwalging had ik de stelling misschien nog kunnen redden. 27…Dxb2, het begin was nog goed, 28. Pxc4, huhh… waarom slaat ie niet op e8 dacht ik en speelde totaal verward 28… Te2 om direct te constateren dat de Dame natuurlijk instaat. Zonder het slaan op b2 af te wachten, schudde ik de jongen de hand. “Goed gespeeld” zei hij en mijn avond was weer goed….

Was er dan nog redding mogelijk? Niet helemaal waarschijnlijk, maar na 28…dxc4 had de vrij c-pion wit het leven nog behoorlijk zuur kunnen maken. Ten slotte nog het goede nieuws en dan met name voor Sicco: de krochten van HWP heeft er weer een nieuwe klant bij.”

Teamleider Sylvain aan het woord:
“Ik had mezelf op bord 2 gezet aangezien ik hopeloos uit vorm ben en het derhalve toch niet uitmaakt aan welk bord ik zit. In de opening won ik een Dame tegen twee lopers. Een unieke ervaring voor mij en in mijn hoofd bracht dat al de eerste tekenen van kortsluiting teweeg. Het was voorbij, de stukken konden in de doos, wat een weelde, wat vervelend voor mijn tegenstander, wat ben ik toch eigenlijk een ontzettend goede schaker etc. etc.

Mijn tegenstander speelde echter stoïcijns verder, opgeven kon altijd nog oftewel “no one ever won a chess game by resigning”. Het kantelpunt kwam in de volgende stelling.

Hier lang nagedacht over 19. Pe5, ziet er zeer aantrekkelijk uit want 20. Pg6 is niet tegen te houden. Maar uiteindelijk zag ik spoken en brandden de stoppen door. Ik wilde eerst mijn stelling verstevigen alvorens het materiële voordeel te gelde te maken. Na het gespeelde 19.Te1 kwam ik niet meer toe aan Pe5. De partij ontglipte me en ik werd hardhandig van het bord gemept. Eerlijk is eerlijk, mijn tegenstander strafte mijn gestuntel voortreffelijk af.

Alsnog vroeg klaar, dat dan weer wel, en toen maar wat rondgekeken bij de andere borden. Op de onderste twee borden stonden Berend en Kir riant, dat zouden twee punten worden. Frank stond verloren, bij Adrie was het potremise en bij Hendrik-Jan onduidelijk. Wie weet, misschien gingen we nog wel winnen. Hendrik-Jan bood opeens remise aan, naar eigen zeggen was er geen goed alternatief. En even later was het bij Adrie en Berend ook remise. Die laatste was een tegenvaller. Zowel Hendrik-Jan als Berend besloten overigens tot remise zonder de teamleider om permissie te vragen. Kir stond nog steeds gewonnen en Frank had de stelling weer gelijkgetrokken. Nou ja, dan werd het een gelijkspel en misschien wel meer als Frank het positieve momentum kon vasthouden. Kir deed wat hij moest doen, maar helaas ging het bij Frank gruwelijk mis. Jammer, maar helaas.”

Hendrik Jan mailde:
“Bij deze, al is er niet veel over te vertellen. Ik werd in de Nimzo Leningrader verrast door de het ruilen op f6. Vervolgens mis ik pionwinst, maar kom toch beter te staan. Ondanks het verkeerde plan blijf ik beter staan maar het was te weinig voor winst.”

Dan de bijdrage van Kir:
“Aan het begin van de wedstrijd opperde ik dat het een slagveld zou worden. Mij er toen nog niet van bewust dat het lot zich tegen ons zou keren. Ik moest tegen ene Artyom Veenstra. Nu ben ik in mijn leven toch heel wat voornamen tegengekomen. Maar nooit ene Artyom. Veenstra is een Friese naam, maar of Artyom dat is? Overigens een uiterst sympathieke jongeman, gaf zelfs een bescheiden applausje na mijn overwinning, daarmee voelde ik mij wel een beetje opgelaten. Zoveel stelde het ook weer niet voor.

Maar hier komt de partij.
Kir Teo – Artyom Veenstra
1.c2-c4 c7-c5 2.Pg1-f3 e7-e6 3.d2-d4 c5xd4 4.Pf3xd4 a7-a6 valt niet echt het centrum aan
5.g2-g3 Pb8-c6 6.Lf1-g2 Pg8-e7 7.Pb1-c3 Pc6xd4 8.Dd1xd4 Pe7-f5 beetje een vreemde plek voor het paard 9.Dd4-d3 Lf8-c5 10.0-0 0-0 11.b2-b3 Ta8-b8 12.Lc1-f4 d7-d6 13.Ta1-d1… voorkomt e5, speelt mijn tegenstander toch e5? 13. … e6-e5

14.Lf4xe5 Lc8-e6 15.Le5-f4 Dd8-c7 16.Pc3-e4 Tb8-d8 17.Pe4-g5 … hier moet ik volgens de computer toch Nc5 spelen, maar ik dacht laat ik het loperpaar nemen en de dreiging g4 is misschien ook wel aardig 17. … h7-h6 18.Pg5xe6 f7xe6 19.Lf4-c1 g7-g5 20.Lc1-b2 Dc7-h7 21.Dd3-e4 Dh7-f7 22.De4xb7 Df7xb7 23.Lg2xb7 a6-a5 en ik kom uiteindelijk in een riant eindspel terecht.

24.Lb7-e4 Pf5-e7 25.e2-e3 d6-d5 26.c4xd5 Pe7xd5 27.Le4xd5 e6xd5 28.Lb2-d4 Td8-c8 29.Ld4xc5 Tc8xc5 30.Td1-d2 Kg8-f7 31.Tf1-d1 Kf7-e6 32.Kg1-g2 g5-g4 33.h2-h3 h6-h5 34.h3xg4 h5xg4 35.Td2-d4 Tc5-c2 36.Td1-d2 Tc2xd2 37.Td4xd2 Ke6-e5 38.Td2-c2 Ke5-e4 39.Tc2-c5 Ke4-d3 40.Kg2-f1 Tf8-d8 41.Tc5xa5 d5-d4 42.e3xd4 Td8xd4 43.Ta5-a4 1-0”

Dit was het 100e punt voor Kir uit 189 partijen sinds het seizoen 1996-1997, zie hier voor de eeuwige NHSB-lijst. Gefeliciteerd Kir. Artyom is trouwens een Russische voornaam.

Dan mijn partij. In een heerlijke gambietje tegen de jonge Liam had ik de volledige overhand.

In bovenstaande stelling kreeg ik de mogelijkheid om 15. Ld3xh7+ te spelen. Uit, dacht ik, zeker na 15 … – Kg8xh7 16. Pf3-g5+ Kh7-g8 17. De2-h5 Goed hij speelde nog 17. … – Pe8-f6 en toen zag ik pas dat er iets niet klopte. Ik win een stuk terug maar, zwart gaat niet mat maar blijft een pionvoor: 18. e5xf6 – Pd7xf6 en na het op zet 15 geplande 19. Tf1xf6 gaat wit mat via 19. … De7-e1. Dus 19. Dh5-h4 en na het sterke 19. … De7-e2 bleef de stelling in evenwicht en na 37 zetten bood ik dus remise aan.

De computer geeft aan dat 15. Lg5 de zet is om de druk verder op te voeren. Ik kijk naar deze zet, maar begrijp daar niets van. Ben, jij wel?

We gaan naar de partij van Berend met zwart die pas zondagavond over de brug kwam met zijn partij. We beginnen na 12. Le2-f3

Berend ging verder met 12. … Pf5xd4 Beter was 12 … Pc6xd4 want de penning is dan ongevaarlijk. “Nu blijf ik in de penning en dreig ik een stuk te verliezen. Mijn oplossing kostte veel tijd.” 13.Lf3-g4 Db6-b4 14.a2-a3 Db4-c4 15.Tb1-c1 Pd4-b5 16.Pc3-a4 Wit had voordeel kunnen bereiken met: 16. Le2 Pxc3 17. Txc3 Dh4 18. Db3 16…Dc4-e4 17.Dd1-b3 a7-a6 18.Lg4-f3 Ineens wint zwart een pion en heeft het betere van het spel.

18… De4xe5 19.Pa4-b6 Lf8-d6 20.g2-g3 Ta8-d8 21.Lf3-g2 0-0 22.Pb6-a4 De5-f6 23.Pa4-c5 Df6-e7 24.Pc5xa6 Pb5-d4 25.Db3-d3 b7xa6 26.Le3xd4 Pc6xd4 27.Dd3xd4 De7-b7 28.Kg1-h1 Td8-c8 “Van gelijk naar zwaar verlies, naar een betere stelling en te weinig tijd voor een moeilijke stelling. Tegenstander speelde bijna alles á tempo en ik had uiteindelijk nog slechts enkele minuten.”

En zo verloor HWP voor de tweede maal in een week van een team van Hoofddorp. In het scorecentrum zien we dat de winstpartijen van Hoofddorp op HWP van 17 naar 19 overwinningen is gegaan, terwijl HWP op 15 overwinningen blijft steken.

Gedetailleerde uitslagen

HWP Haarlem N3 (1838)2½ – 3½Hoofddorp N2 (1706)
Hendrik Jan Gabriëls (1886)♞ ½-½ ♘Leo Paalvast (1745)
Sylvain de Ruijter (1842)♘ 0-1 ♞Wim van der Schoor (1811)
Frank Beverdam (1830)♞ 0-1 ♘Shanay Shah (1584)
Adrie Pancras (1839)♘ ½-½ ♞Liam Rooijakkers (1755)
Berend van Maassen (1815)♞ ½-½ ♘Aadvik Aravindhan (1714)
Kir Teo (1817)♘ 1-0 ♞Artyom Veenstra (1626)

3 reacties op “N3 in de voetsporen van N2”

  1. Adrie Pancras avatar
    Adrie Pancras

    Op de website van Hoofddorp ontdekte ik nog een verslagje over deze wedstrijd en twee foto’s: https://www.schaakclubhoofddorp.nl/jhoofddorp/index.php/774-sch2-stunt-tegen-hwp3

  2. Kir Teo avatar
    Kir Teo

    Shanay Shah klinkt eerder Indiaas dan Indisch. Net zoiets, als je elke Belg een Nederlander noemt. Ik denk dat Herwig zich dan beledigd zou voelen.

    1. Herwig avatar
      Herwig

      Mooie vergelijking Kir en proficiat met je 100ste punt!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *