De laatste ronde van N5 beloofde memorabel te worden, en niet alleen door de eindstand. Vooraf stonden we vijfde, op slechts één bordpunt achterstand van de nummer vier. Laat dat nou net onze tegenstander zijn: Vredeburg N2.
Beide teams hadden dit seizoen pas één wedstrijd gewonnen en de top drie was al uit zicht. Oftewel een directe strijd om de vierde plek. Er stond wat (maar niet veel) op het spel.
Bord 6
We beginnen meteen met het hoogtepunt, of eigenlijk dieptepunt (we moeten er maar om lachen), van de avond.
De tegenstanders waren keurig op tijd, maar één speler liep er… minder stabiel bij. Dat kan allerlei onschuldige oorzaken hebben, maar dit keer niet. Deze man was simpelweg dronken.
En niet één biertje dat verkeerd is gevallen, maar echt onder de tap gehangen en straalbezopen.
Volgens hun teamleider leek het bij vertrek nog mee te vallen, maar bij aankomst was de situatie overduidelijk.
Lachen was het zeker, alleen eigenlijk kan dit natuurlijk niet. Een drankje kan prima bij een gezellige schaakavond, maar dit was een competitiewedstrijd.
Ik zal zijn naam achterwege laten, maar Martin Steinhart mocht het tegen hem opnemen. Hoe dat afliep, laat zich raden. Met een ijzeren blik en rustig spel schoof Martin de winst moeiteloos naar zich toe.
1-0 voor het nuchtere paard.
Bord 5
Op bord vijf speelde Willem de Ruig tegen Tars Wanders. Op papier een flinke uitdaging: bijna 200 ratingpunten verschil in het voordeel van Vredeburg.
Toch leek Willem lange tijd de betere te zijn. Na een fout van zijn tegenstander stond hij een stuk beter. Hij vroeg naderhand of ik de partij wilde invoeren, maar de notatie was moeilijk te volgen. Dus geen partijfragmenten.
Misschien maar beter ook.
Want uiteindelijk ging het alsnog mis: een paar stukken verdwenen van het bord en Willem moest opgeven.
1-1
Bord 4
Op bord vier troffen twee jonge talenten elkaar: Patryk Dyksinski (met wit) tegen Tobias Jeukens. Wederom een ratingverschil van bijna 200 punten, in ons nadeel.
Maar wie mijn eerdere verslagen heeft gelezen, weet dat Patryk regelmatig wordt vergeleken met Garry Kasparov (door mij). Dus angst? Geen sprake van.
Na wat zetten en 13. e5 bereiken de jonge heren deze stelling:
Hier wil de tegenstander te veel en speelt 13…Lf5?. Patryk lukt het om hier weer een briljante zet te vinden, namelijk 14. Txf5!!
Na 14…exf5 15. exf6 Lxf6, staat het qua materiaal gelijk maar volgens de engine staat het hier +2.3.
Even later krijgt zwart nog één kans om de partij naar zich toe te trekken.
Want na 17…Lxc3 had wit 18. bxc3 moeten spelen. Maar 18. Pxc3?? werd gespeeld waardoor zwart 18…Db6+ heeft, en na 19. Df2 Dxb2 gaat het paard verloren.
Gelukkig zag zijn tegenstander dit niet en speelde 18…cxd5. Vervolgens kwam 19. Pxd5 Dc5+ 20. Kh1 Tb8?!
Hier won Patryk de partij met 21. Pf6+.
2-1
Bord 3
Bord 3 was een ware reuzestrijd. Dit is een woordgrapje, want beide heren zijn erg lang. Je had er bij moeten zijn. Joris Hagenbeek nam het met zwart op tegen Hessel Haan.
Wie Joris kent, weet dat hij een bedreven Caro-Kann-speler is. Volgens de teamleider van Vredeburg bleek dat nou precies een van de zwakke plekken van zijn tegenstander te zijn.
Na 8…Pge7 speelt wit 9. g4, wat een beetje te veel van het goede is.
Hier vindt Joris de beste zet met 9…Db6!, waarna de stelling volgens de engine ineens -2.14 is. Hierna kwam 10. Dd1 Dxb2, waarna de beste optie voor wit 11. Pd2 is. Wit hoopte echter de agressie van zwart te kunnen beantwoorden met een opgesloten dame en speelde 11. Lc1?. Joris was niet bang en speelde 11…Dxa1 12. Dc2
De dame kan inderdaad nergens heen, maar is voorlopig nog wel veilig. Joris stond natuurlijk al flink voor en vond een mooie uitweg met 12…Pxd4 13. Da4+ Pec6 14. Ld3 c4 15. 0-0 cxd3 16. Le3 Pe2+.
De zwarte dame zou niet meer gevangen worden en na nog enkele zetten gaf wit op.
3-1
Bord 2
Op bord 2 speelde ik zelf, Tom Swartjes (met wit), tegen Dean Piepers. Met behulp van Roel Donker ben ik wat nieuwe openingen gaan spelen, maar daardoor kom ik ook telkens in (voor mij) vrij nieuwe stellingen terecht.
In deze partij speelden we een variant van de Slavische verdediging die ik nog maar weinig had gespeeld. Het is een agressieve lijn waarin wit direct druk uitoefent op de witte loper met Ph4 en van plan is lang te rokeren.
7…Lg6 8. Pxg6 hxg6 9. Ld2 Pbd7 10. Dc2 Dc7 11. 0-0-0 dxc4 12. Lxc4
De verwachting is dat zwart vrij snel kort rokeert, waarna een interessante stelling ontstaat. In dit geval ging zwart echter direct in de aanval met 12…b5 13. Le2 b4?! Ik voelde wel de druk van zijn aanval, maar het creëerde ook zwaktes aan zijn kant.
Na 14. Pa4 Pd5? 15. Kd8! P7b6 staat wit volgens de engine een stuk beter.
Hier was 16. e4! de sterkste zet: het paard op d5 heeft geen enkel goed veld en zwart verliest een stuk. Helaas vond ik dit idee niet. Mijn focus lag vooral op de zwakke pion op c6, waardoor ik 16. Tc1?! speelde. Volgens de engine staat het hier +1.6, mits zwart Pe7 speelt.
Mijn tegenstander koos echter voor 16…Pxa4 17. Dxa4 Tc8?
In eerste instantie wilde ik hier La6 spelen om de pion op c6 te winnen. Dat is echter slechts de één na beste zet; met iets meer tijd vond ik gelukkig 18. Txc6!!
Na 18…Dxc6 19. Lb5! gaf zwart op.
4-1
Bord 1
Op bord één viel Pieter van ’t Oosten in voor Frits Bakkes. Hij nam het met zwart op tegen teamleider Hidde Ebels.
Pieter staat bekend om zijn vechtlust, zelfs (of beter gezegd: vooral) als hij achter staat. In zijn eigen woorden: “Dan gooi ik gewoon de keukentafel naar mijn tegenstander.”
Pieter verloor al vrij vroeg in de partij een stuk en helaas bood zelfs de keukentafel deze keer geen redding. Hij bleef nog lang vechten, maar moest uiteindelijk toch buigen. Het was niet zijn avond, dat overkomt ons allemaal wel is.
Nogmaals dank voor het invallen Pieter!
Eindstand: 4-2 voor HWP N5
Onze enige eerdere overwinning van het seizoen was zonder mij, en dat zet je toch aan het denken… Deze wedstrijd heeft dat gevoel gelukkig volledig weggevaagd.
Het was geen groots seizoen voor N5, maar we sluiten af met een sterke overwinning en een mooie vierde plek. Met een klein beetje hulp van de tegenstander op bord zes, dat dan weer wel.
Geef een reactie