Afgelopen dinsdag mochten wij thuis aantreden tegen Santpoort N3, de ongeslagen nummer 1 van poule 3D. Wijzelf? Tja… laten we zeggen dat het een fijn gevoel is dat we niet kunnen degraderen.

Met 2 matchpunten en 10 bordpunten staan we op een pijnlijke 5e plaats. Kortom: op papier maakte het voor een mooi David-tegen-Goliathverhaal. In de praktijk zijn het gewoon zes borden, met ieder 64 velden, en thuis spelen helpt toch altijd een beetje. Dus alles kan!

Tijdens het invullen van het wedstrijdformulier kwamen er meerdere spelers van Santpoort om mij heen staan met de vraag op welk bord Willem de Ruig zat. Opmerkingen als: “Daar speel ik altijd graag tegen.” en “Doe mij Willem maar.”

Hebben ze mooi pech gehad, want we hadden Willem helemaal niet opgesteld. 1-0 voor ons.

Bord 6

We beginnen vandaag op bord 6, waar Roeland Muskens het met wit op mocht nemen tegen Remo Kaasenbrood. Er zit een ratingverschil van 250 punten tussen deze twee heren, in het voordeel van Remo. Het werd een clash tussen het Engels van Roeland en het Konings-Indisch van Remo. En als we de geschiedenis tussen Engeland en India erbij pakken, hebben we drie lagen aan David-tegen-Goliath-inception te pakken.

Voor de boomer-lezers: Inception is een film waarin ze steeds een laag dieper in iemands droom/denken duiken. Moeilijk uit te leggen, maar wel een leuke film.

Tot en met zet 9 kunnen de heren rustig hun ontwikkelingszetten doen en krijgt Roeland een prima positie.

Maar op zet 10 heeft hij eigenlijk twee goede opties: 10.d5 of 10. dxe5

Helaas dacht Roeland een mooie plek voor zijn zwarte paard te zien op e4 en blunderde hij, in zijn eigen woorden, “een pion en daarmee de partij”.

Nou, Remo had daar wel kaas van gegeten, op brood (ja, flauw…). Want als we even snel wat doorruilen, krijgen we deze stelling:

Vanaf dat moment ging het ook vrij snel: pionwinst, open lijnen en een witte koning die niet meer kon rokeren en steeds minder veilige velden had.

14. Dd5 dxe3 15. Lxg7 exf2 16. Kxf2 Kxg7

Een paar zetten later hing mat in de lucht en schudde Roeland zijn tegenstander de hand.

0-1 voor Santpoort.

Bord 5

Op bord 5 speelde onze jongste teamgenoot Patryk Dyksinski met de zwarte stukken tegen Rob Buschman. Zij speelden de Exchange Variation van de Caro-Kann Defense. Na wat geschuif, en terwijl de zwarte koning nog op e8 stond, koos Patryk met 14…h5? voor de aanval.

Ondanks dat de engine het er niet mee eens is, had Rob het er zeker wel moeilijk mee.
Na 15. Te1 h4! 16. Pxh4?! Pxh2? is het (voor mij) moeilijk om te zeggen wie hier beter staat. De engine zet wit op +0.76, maar gelukkig zijn onze tegenstanders geen computers, dus dat zegt helemaal niks.

Het beste voor wit is om gewoon 17. Kxh2 te spelen, wat 17…Txh4 toelaat, maar na 18. Kg2 is er volgens de engine niet zo veel aan de hand.

Maar er werd 17. Te3?? gespeeld, gevolgd door 17…g5! 18. Pf5.

En hier liet Patryk zien waarom hij in de wandelgangen weleens wordt vergeleken met Garry Kasparov. Nee, niet omdat hij tegen Judit Polgár een stuk vastpakt, dan weer loslaat, een ander stuk speelt en ermee wegkomt terwijl het allemaal gefilmd werd.

Maar omdat hij een briljante zet vond: 18…Lf4!!

Na 19. gxf4 gxf4 20. Pg7+ Kd7 begint wit uit wanhoop stukken weg te gooien met 21. Te5 Pxe5 22. dxe5 Dxe5 23. Lb5+ Kc7 24. Ld2 Dxg7+, waarna wit de handdoek in de ring gooide, aangezien dit mat in 2 was.

1-1

Bord 4

Op bord 4 speelde Joris Hagenbeek met wit tegen Wim Dijkman, in ieder geval de meest chaotische partij van de avond.

Want waar je bij andere partijen in zo’n verslag vaak pas over het middenspel iets kunt schrijven, gaat het hier al gelijk los: 1. e4 d5 2. exd5 Pf6 3. c4 e6 4. dxe6 Lxe6 5. d4 Lb4+

Waarbij er na 6. Pc3?! Pe4! op zich nog niet megaveel aan de hand is, maar dan moet je wel 7. Pe2 of Df3 vinden. Helaas speelde Joris hier 7. Ld2?, wat vrij problematisch wordt na 7…Dxd4.

8.Pxe4 Dxe4+, en hier is de beste optie 9. Pe2 (maar alsnog -1.58 volgens de engine). Er werd echter gekozen voor 9. De2?, wat werd opgevolgd met 9…Lxd2+ 10. Kxd2.

Leuk is anders voor wit.

Zowel zwart als wit haalt wat stukken erbij. Op zet 15 ziet het er zo uit:

Dan komt 15. Td5?, en dat lijkt op een leuke dubbele aanval. Maar na 15…Dxa2 16. Txf5 Da1+ staat het volgens de engine -3.61 in het voordeel van zwart. Zwart moet dan gewoon zijn torens naar het midden brengen en dan valt het eigenlijk niet meer tegen te houden.

Maar zwart had dat geduld blijkbaar niet en na 18…Pb4+? 19. Kb3? a5! 20. De1 Da2+ 21. Kc3 Da4? is dat voordeel bijna helemaal verdwenen naar -0.85.

Helaas had Joris er nog geen genoeg van, want na 22. b3 Da2 kwam nog 23. Dd2??, wat blijkbaar weer compleet verliest na 23…Db1, met dame-/torenverliesdreigingen na 24…Pe2+.

Gelukkig speelde zwart in plaats daarvan 23…Da1+ 24. Db2 Pa2+ 25. Kc2 Pb4+ 26. Kc3 Pa2+ 27. Kc2 Pb4+, en werd het remise.

Ondanks dat wit hier materiaal voorstaat, is het voor zwart compleet gewonnen als hij Dd1 kan vinden (enige zet overigens), en dus nogmaals zijn torens erbij haalt.

Maar in de woorden van Joris zelf:

“Mijn tegenstander was heel erg boos aan het eind. Ik was zogenaamd heel goed weggekomen, hij had makkelijk kunnen winnen. Maar ja, niet mijn schuld dat hij remise maakt in een gewonnen positie.”

1.5 – 1.5

Bord 3

Op bord 3 speelde Thijs Heijltjes tegen Ronald Hoekstra. Ook dit was een aparte pot. Toen ik na iets van 20 minuten kwam kijken, zaten ze al in een eindspel. Beiden hadden nog één enkel stuk en wat pionnen. Het enige verschil was dat Thijs een paard had en zijn tegenstander een loper.

Helaas was dat genoeg voor Ronald en kon Thijs het eindspel niet winnen of remise houden.

1.5 – 2.5

Bord 2

Op bord 2 speelde Frits Bakkes tegen Marten Buschman.

Over een boomer gesproken… Frits liet op zich wachten en aangezien hij geen mobiel heeft moest ik om kwart over 8 aan Bart het nummer van zijn landlijn vragen. Hij nam zelf op, wat natuurlijk geen goed teken is. Voor de jonge lezers: een landlijn is een vaste telefoon die (vaak) in je huis staat. Oftewel: Frits was nog thuis.

Gelukkig zou hij er binnen 10 minuten zijn, dus we konden gewoon beginnen zonder hem.

Ondanks dat hij wat later was, begon Frits goed en kwam al vrij snel een paard voor te staan. Dat leek dus een gewonnen partij en een puntje voor N5, wat de score op 2.5 – 2.5 zou brengen.

Helaas werd het in het eindspel toch moeilijk gemaakt voor Frits en verloor hij een toren. De positie stond vrij vast en zijn tegenstander bood remise aan. Alleen Frits en ik (op bord 1) waren nog bezig. Als ik zou winnen, dan zou een remise ook een gelijkspel voor de wedstrijd betekenen. Maar als ik remise zou halen, dan hadden we zijn overwinning nodig om gelijkspel te behalen.

En Frits, een teamspeler pur sang, met nog 35 minuten op zijn klok, bleef wachten met zijn beslissing tot duidelijk werd hoe mijn partij op bord 1 zou aflopen.

We komen hier zo op terug en gaan even door naar bord 1.

Bord 1

Hier speelde ik zelf, Tom Swartjes, tegen Gijsbert de Bock. Recent ben ik door wat overwinningen, remises en een hoge K-factor flink wat ratingpunten gestegen. Ik had aan het begin van het seizoen gezegd dat ik de bordindeling voornamelijk op basis van rating zou doen (in combinatie met wit-zwart afwisselen). Ik was dus “gedwongen” om mezelf op bord 1 te zetten.

Maar Thijs Heijltjes verwoordde het veel mooier:

“Afgezien van hoogste rating, moet je soms als teamleider je verantwoordelijkheid nemen.”

Nu nog waarmaken… Want ondanks mijn stijging zat hij alsnog bijna 100 punten hoger dan ik.

Degene die de Babbelbox in de gaten houden, zullen misschien hebben gezien dat ik naast Loek van Wely nu ook Roel Donker als mentor erbij heb gekregen. Hier ben ik enorm dankbaar voor en samen met hem ben ik aan een nieuw openingsrepertoire gaan werken.

Maar dat betekent natuurlijk ook dat ik nog veel moet leren en de posities nieuw voor me zijn. Toch was Roel Donker heel duidelijk: “Gewoon de nieuwe openingen spelen, fouten maken en ervan leren.”

Dus daar gingen we dan, over het bord voor het eerst, tegen 1. e4 e6. Het Frans.

We kregen de Advance-variant en op zet 6 week ik helaas al af van de opening zoals ik die met Roel had voorbereid. Op zich niets aan de hand, maar op zet 8 was het even zoeken en herinnerde ik mij dat f6 vaak een idee is in zulke stellingen, dus daar ging ik maar voor. Ik wist dat je in dit soort stellingen vaak strijdt om de velden e5 en e6.

Wit maakte mijn ruimte direct kleiner met 9. b4 Le7 10. exf6 Pxf6.

Na 12. a4? kan zwart hier een mooie positie krijgen door 12… Pg4 te spelen, op zich een logisch idee, maar ik was te gefixeerd op dat hele e6-e5-verhaal. Nog mooier: je kunt hier blijkbaar zelfs 12… e5 spelen, wat heel sterk is voor zwart in zulke stellingen. 13. Pxe5 werkt niet, want na 13… Pxe5 14. Txe5 volgt 14… Pg4!!

Ik ga er niet te diep op in, maar je kunt zelf zien of uitzoeken waarom dit zo sterk is voor zwart (de engine geeft -3).

Maar ja, dat zag ik niet, dus ik speelde 12… Ld6 en daarna volgde 13. b5 Pa5?! 14. La3?!. Volgens de engine is hier nog niet zo veel aan de hand, maar na wat meer zetten kwam 17. Pe5 en voelde het voor mij toch alsof ik de e5-e6-strijd had verloren.

Met wat (slecht) verdedigend geschuif van mij en beter aanvallend geschuif van mijn tegenstander, werd de stelling er voor mij niet beter op.

Na 20. Dc2?! speelde ik 20… Pc4?!, wetende dat als hij zou afruilen, mijn pion op c4 erg zwak is en ik die waarschijnlijk ging verliezen. Maar dan had hij in ieder geval een stuk minder dat naar mijn koning aan het staren was.

Inmiddels waren alleen Frits en ik nog bezig en als ik de partij zou winnen, het team zou winnen. Dit was namelijk ook het moment waarop Frits besloot zijn keuze voor remise van mijn partij te laten afhangen.

Uiteindelijk won mijn tegenstander inderdaad die pion en werd mijn positie nog moeilijker om te spelen. Daarnaast had ik ook veel meer tijd gebruikt en had ik nog maar 15 minuten over, terwijl mijn tegenstander nog ruim boven de 30 minuten zat.

Stom genoeg dacht ik dat ik na 40 zetten nog een half uur erbij zou krijgen, maar dat is alleen bij de KNSB… Klein excuus: vergeet niet dat dit pas mijn eerste competitieseizoen is.

Toen ik nog zo’n 8 minuten over had, kwam ik erachter dat dit alle tijd was die ik nog had. Dat hielp natuurlijk niet mee.

Ondanks dat ik volgens de engine al een stuk slechter stond (+1.84), maakte ik het met nog 4 minuten op mijn klok (geen excuus) wel heel makkelijk voor mijn tegenstander door 31… Tf4? te spelen.

Zodra ik mijn toren losliet, zag ik de vork en wist ik dat het nu echt klaar was. Ik had het gevoel dat ik het team in de steek liet, dus ik bleef nog even doorvechten. Maar na een paar zetten begonnen er pionnen te vallen en moest ik toch echt opgeven.

Frits nam de remise aan en dat was het.
2-4.

We speelden natuurlijk tegen de koploper, dus het zou hoe dan ook moeilijk worden. Maar we hebben gestreden, het hen lastig gemaakt en zelfs hoop gehad op een overwinning of op z’n minst een gelijkspel. Helaas mocht het niet zo zijn, maar daar moeten we dan vrede mee hebben.

Gedetailleerde uitslagen

HWP Haarlem N5 (1609)	2 – 4	Santpoort N3 (1717)
Tom Swartjes (0)	♞ 0-1 ♘	Gijsbert de Bock (1779)
Frits Bakkes (1698)	♘ ½-½ ♞	Marten Buschman (1751)
Thijs Heijltjes (1734)	♞ 0-1 ♘	Ronald Hoekstra (1749)
Joris Hagenbeek (0)	♘ ½-½ ♞	Wim Dijkman (1774)
Patryk Dyksinski (1563)	♞ 1-0 ♘	Rob Buschman (1697)
Roeland Muskens (1442)	♘ 0-1 ♞	Remo Kaasenbrood (1551)